Phil., Caput

 1     I, 21 |    minuerit per vim, eum damnatum iudicio ad eam ipsam vim reverti,
 2    II, 31 |      Sequitur, ut liberatores tuo iudicio, quandoquidem tertium nihil
 3    II, 75 |         vulnus accepit. Si de meo iudicio quaeris, nollem; sed tamen
 4    II, 107| adoptassent? Magno quidem studio, iudicio, benivolentia, caritate,
 5   III, 8  |    legionumque earum, quae optimo iudicio auctoritatem vestram, libertatem
 6    IV, 8  |           ipsam sua sponte suoque iudicio excitatam. Si consul Antonius,
 7    IV, 9  |      locuntur, id sentiunt nec ab iudicio omnium mortalium, quamvis
 8     V, 37 |         vestra suo consilio atque iudicio non ut consulem recepit,
 9     V, 38 |   temporum magis necessitate quam iudicio tulisset. Quanta vero is
10     V, 40 |       videntur deorum immortalium iudicio expiata Sex.Pompeio rei
11     V, 41 |         honorem a senatu tributum iudicio senatus soluto et libero.~
12     V, 50 |    gravius, nihil bonorum virorum iudicio optatius, nihil vera gloria
13    VI, 2  |          conclamastis. Hoc vestro iudicio tanto tamque praeclaro excitatus
14     X, 7  |       saeptus posset esse, apsens iudicio bonorum defensus esse maluit
15    XI, 7  |         ferunt. Magna laus meoque iudicio omnium maxima. Est enim
16    XI, 25 |       senatu quidem, id ego unius iudicio delatum comprobem?~