Phil., Caput

 1    II, 11|        sapientiaque gesta sunt, ausus es vituperare? Quis autem,
 2    II, 15|         hoc in eo templo dicere ausus sis, in quo ego senatum
 3    II, 16|                    16] At etiam ausus es (quid autem est, quod
 4    II, 23|            23] Quod vero dicere ausus es, idque multis verbis,
 5    II, 27| persuasi? cui ne suadere quidem ausus essem. Quo etiam maiorem
 6    II, 46|         maledictis me provocare ausus esses?~
 7    II, 51|    conscriptos contra me dicere ausus es, cum ab hoc ordine ego
 8    II, 68|       etiam ingredi illam domum ausus es, tu illud sanctissimum
 9    II, 99|     Dolabella causam odi dicere ausus es, quod ab eo sorori et
10   III, 18|          18] At etiam gladiator ausus est scribere hunc de patris
11   III, 20|    convenerant, ne verbo quidem ausus est facere de Caesare, cum
12     V, 21|         quod in contione dicere ausus est se, cum magistratu abisset,
13   XII, 17|      ego ante reditum legatorum ausus sum dicere, pacem ipsam
14   XII, 24|         reverterer, ire non sum ausus? Domesticis me parietibus
15  XIII, 22|        Catilina? laetandum esse ausus es scribere Trebonium dedisse
16  XIII, 31|      memoriam perhorrescit, quo ausus est obrutus vino, unguentis