Phil., Caput

 1     V, 3 |       suscepissent, deinde milites veteranos, qui cum ab Antonio in colonias
 2     V, 23|            colonias patrias adiit, veteranos milites convocavit, paucis
 3     V, 28|       Galliam avertit; tum milites veteranos, qui primi Caesarem secuti
 4     V, 44|           autem annis multis minor veteranos cupientis iam requiescere
 5     V, 46|           publicae tempore milites veteranos ad libertatem populi Romani
 6     X, 18|          rumpere impediet, si quis veteranos nolle dixerit? Non sunt
 7     X, 18|          capiant; nemo est praeter veteranos milites vir, qui ad servitutem
 8    XI, 37|             37] 'Vide', inquit 'ne veteranos offendas'; hoc enim vel
 9    XI, 37|          maxime exaudio. Ego autem veteranos tueri debeo + quod iis quos
10    XI, 37|         timere non debeo. Eos vero veteranos, qui pro re publica arma
11    XI, 39|   conscripti, quod sentio) non tam veteranos intuendos nobis arbitror,
12   XII, 29|            esse certo scio); quid? veteranos non veremur (nam timeri
13  XIII, 31|        latam sanximus? Vide, ne tu veteranos tamen eos, qui erant perditi,
14  XIII, 33| respondebit. 'Milites aut meos aut veteranos contraxistis tamquam ad
15  XIII, 42|          quas Pompeius odivit, nec veteranos sedibus suis moveri pati