Phil., Caput

 1    II, 3  |           II] Contra rem suam me nescio quando venisse questus est.
 2    II, 36 |    Caesaris subvenire potuisset? Nescio quid conturbatus esse videris;
 3    II, 65 |          Sed, ut est apud poetam nescio quem, 'Male parta male dilabuntur.'~
 4    II, 78 |    strenuum. Factus es ei rursus nescio quo modo familiaris. Habebat
 5    II, 98 |     dissimilem iudicarit; deinde nescio, cur non reliquis idem tribuas:
 6    II, 107| concidisti. Quid evenerit postea nescio; metum credo valuisse et
 7   III, 20 |     iussit; quod in templum ipse nescio qua per Gallorum cuniculum
 8    VI, 3  |           Hodierno autem die spe nescio qua pacis obiecta remissior
 9    VI, 10 |        vestro plausu condemnatus nescio quo modo se coniecit in
10  VIII, 28 |       tenere potuistis. Et tamen nescio quo pacto sapientia quadam,
11    XI, 4  |         legione? Praemisso Marso nescio quo Octavio, scelerato latrone
12    XI, 12 |       putatis fore? Accedit Saxa nescio quis, quem nobis Caesar
13   XII, 4  |         Recedit igitur a Mutina? Nescio. Paret senatui? 'Credo',
14  XIII, 26 |          est designatus Insteius nescio qui, fortis, ut aiunt, latro,
15  XIII, 49 |      undis flamma', ut ait poeta nescio quis, prius denique omnia,