Phil., Caput

 1    II, 62|                              62] Italiae rursus percursatio eadem
 2   III, 13|       potest. Est enim ille flos Italiae, illud firmamentum imperii
 3     V, 25|      ardorem, municipiorum atque Italiae franget animos. Ut omittam
 4     V, 44|        quae populo, quae cunctae Italiae, quae dis hominibusque gratissuma.
 5   VII, 20|       alacritatem, eum consensum Italiae, eos duces, eos exercitus,
 6  VIII, 3 |     tumultum Gallicum, quod erat Italiae finitimus, praeterea nullum
 7     X, 7 |      fieri solebat, praesidioque Italiae cunctae saeptus posset esse,
 8     X, 9 |    Antonio vel agger oppugnandae Italiae Graecia; quae quidem nunc
 9     X, 9 |     etiam ornata tendit dexteram Italiae suumque ei praesidium pollicetur;
10    XI, 13| Dolabellae, Nuculam et Lentonem, Italiae divisores lege ea, quam
11    XI, 26|         Brundisio atque illa ora Italiae providendum. Quamquam miror
12    XI, 39|       quid tirones milites, flos Italiae, quid novae legiones ad
13   XII, 20|        myrmillo Asiaticus, latro Italiae, collega Lentonis et Nuculae,
14  XIII, 5 |        latas decrevistis, totius Italiae dilectus excitavistis, collegam
15  XIII, 42|        cuiusque caedis, urbis et Italiae partitionis, vastandarum