Phil., Caput

 1    II, 9 |          civem, tamquam ad bonum virum, non tamquam ad sceleratum
 2    II, 14| sententiam dixit in sororis suae virum, vitricum tuum! Hunc tu
 3    II, 34|       quod non fecisti, ignosco. Virum res illa quaerebat.~
 4    II, 71|      clarissimum et nobilissimum virum, occideras multosque praeterea,
 5  VIII, 5 |        quo consulem, fortissimum virum, cum exercitu misimus? Qui
 6    XI, 5 |     verborum contumeliis optimum virum incesto ore lacerasset,
 7    XI, 22|          C. Pansa, sicut est, ad virum fortissimum et omnium clarissimum
 8   XII, 27|        ipsum Roma venire, doctum virum atque sapientem. Quem cum
 9  XIII, 24|          appellat, quem non modo virum, sed etiam fortissimum virum
10  XIII, 24|     virum, sed etiam fortissimum virum sensit et sentiet. Est istuc
11  XIII, 25|    Veneficam audes appellare eum virum, qui tuis veneficiis remedia
12  XIII, 27|   intervallo per hunc praeclarum virum memoria renovata est. Saxam
13  XIII, 29|           Scipionem, clarissimum virum maiorumque suorum simillimum,
14  XIII, 32|          suis copiis excellentem virum res publica armasset, quem