Phil., Caput

 1     I, 30 |         gratulabantur. Recordare, quaeso, Dolabella, consensum illum
 2     I, 35 |          possit. Quare flecte te, quaeso, et maiores tuos respice
 3    II, 34 |        voluisse crimen est, vide, quaeso, Antoni, quid tibi futurum
 4    II, 35 |           cui bono' fuerit, vide, quaeso, ne haereas. Quamquam illud
 5    II, 50 |       esses. [XXI] Accipite nunc, quaeso, non ea, quae ipse in se
 6    II, 118|          expectabitur. Resipisce, quaeso, aliquando; quibus ortus
 7    IV, 9  |          avertite et detestamini, quaeso, hoc omen!) urbem se divisurum
 8    IV, 13 |           seminis. Hanc retinete, quaeso, quam vobis tamquam hereditatem
 9   VII, 8  | dignitatis retinendae et augendae quaeso oroque vos, patres conscripti,
10  VIII, 12 |                           12] Sed quaeso, Calene, quid tu? Servitutem
11    XI, 23 |         tibi esse decretam. Hanc, quaeso, pro tua singulari sapientia
12   XII, 23 |                         23] Nunc, quaeso, attendite, num aberret [
13  XIII, 32 |         Hirtia dictitatis.' Quis, quaeso, iam legis Hirtiae mentionem
14  XIII, 41 |        Hirtium et Caesarem. Quod, quaeso, adhuc a me est tributum