Phil., Caput

 1     I, 11|          ad portas, aut de Pyrrhi pace agebatur, ad quam causam
 2    II, 87|       diem bibere. Ubi enim tu in pace consistes? qui locus tibi
 3   VII, 8 |           enim mihi adrogo), sine pace civili certe non fuissem (
 4   VII, 19|    involutum reformido. Quare, si pace frui volumus, bellum gerendum
 5   VII, 19|         est; si bellum omittimus, pace numquam fruemur. [VII] Est
 6  VIII, 6 |        nunc et eorum exercitus in pace versantur. Non est hostis
 7  VIII, 11|           esse non possunt civili pace sublata.~
 8     X, 8 |      propinqui sui, nihil nisi de pace et concordia civium cogitantem.
 9     X, 14|          id coacti suscepimus, in pace iacere quam in bello vigere
10    XI, 36|        ornem, in bello hostem, in pace sectorem? an cetera ex eodem
11   XII, 9 |        iis, qui bellum gerunt, de pace decernere, nec solum inscientibus,
12   XII, 11| vehementius. Et ad eum legatos de pace mittemus, qui pacis nuntios
13  XIII, 9 |         qualem nuper effecit; qua pace Cn. Pompei filium res publica
14  XIII, 22|       doluisse dicat; facilius de pace deliberabitis. 'Dedisse