Phil., Caput

 1   III, 4 |   Antonius a Brundisio cum iis copiis, quas se habiturum putabat,
 2   III, 31|  impetu abstractus consilio et copiis Caesaris, consensu veteranorum,
 3    IV, 12|    premitur, urguetur nunc iis copiis, quas [iam] habemus, mox
 4     V, 6 |   pecunia, peditatu, equitatu, copiis instrues? Nullae istae excusationes
 5     X, 4 |      tua sententia spolias iis copiis, quas ipse suo labore et
 6     X, 9 |    Bruti imperio, auctoritate, copiis non instructa solum, sed
 7     X, 26|     operamque det, ut cum suis copiis quam proxime Italiam sit;
 8    XI, 2 |       sensisset, fretus Antoni copiis ea scelera suscepit, quae
 9    XI, 30|   eosque ei tradere cumque iis copiis, et si quas praeterea paraverit,
10    XI, 31|    item C. Cassium pro consule copiis suis opibusque iuvissent,
11    XI, 34|        equitatu et pedestribus copiis. Secutum est hoc acerbissimum
12  XIII, 13| paratissimo animo, ut cum suis copiis iret ad Mutinam, ni vereretur,
13  XIII, 16| fortissimi consules adsunt cum copiis; L. Planci, consulis designati,
14  XIII, 32|          Quid? si omnibus suis copiis excellentem virum res publica