Phil., Caput

 1     I, 29|    publicam meritorum, quae cum optimi cuiusque, tum etiam multitudinis
 2    II, 37| maestitia fuisse, quanta ceteri optimi cives, si idem providissent,
 3    II, 66|         numerus fuit, permagnum optimi pondus argenti, pretiosa
 4   III, 19|         cum in eo salus et vita optimi cuiusque, libertas populi
 5   VII, 27|         vobis, vita et fortunae optimi cuiusque, quo cupiditatem
 6    IX, 5 | nobiscum remansisset, sua cura, optimi filii fidelissimaeque coniugis
 7    XI, 1 |    miserabili morte C. Treboni, optimi civis moderatissimique hominis,
 8   XII, 8 |        reliquit Antonium; pudet optimi exercitus, qui coniunctus
 9   XII, 29|          quorum commoda, ut vos optimi testes estis, semper ego
10  XIII, 12|      Utrum igitur augurem Iovis optimi maximi, cuius interpretes
11  XIII, 18|         urbem, id est ad caedem optimi cuiusque, rapiebat! Quo
12  XIII, 42|      non potest. Quam fidem? an optimi cuiusque caedis, urbis et
13   XIV, 27|   hostesque nefarios huic Iovis Optimi Maximi ceterisque deorum