Phil., Caput

 1     I, 21|     gesta numquam profecto in iudicium vocabuntur. 'At res popularis.'
 2     I, 37|        non plausum illum, sed iudicium puto. Sin haec leviora vobis
 3    II, 35|              35] Quodsi te in iudicium quis adducat usurpetque
 4    II, 56|    nullum fuisse de alea lege iudicium; vi oppressum et armis;
 5    II, 56| patruo tuo dicebatur, pecunia iudicium esse corruptum. Nihil horum.
 6    II, 88|       etiam tuum de auspiciis iudicium interitus Caesaris sustulit?
 7    IV, 6 |     fortissimum verissimumque iudicium confirmat senatus, conprobat
 8    IV, 7 |      capienda. Quid? D. Bruti iudicium, Quirites, quod ex odierno
 9     V, 3 |   gravissimum et severissimum iudicium nudius tertius decimus feceritis,
10    VI, 5 |      ille, qui semper senatus iudicium et auctoritatem, semper
11    VI, 6 |   quam habet ignominiam, quod iudicium senatus! Quid? quod a senatu
12    IX, 7 |      quod fuerit de hoc bello iudicium senatus. Erit enim statua
13   XIV, 13|     uni gratulabantur, magnum iudicium, sive uni gratias agebant,