Phil., Caput

 1    II, 1 |    mirabar. Nemo enim illorum inimicus mihi fuit voluntarius, omnes
 2    II, 2 |      patriae, nisi mihi esset inimicus.~
 3    II, 17|    umquam; quem, quia iure ei inimicus fui, doleo a te omnibus
 4    II, 90|   Antoni, fuit! Quamquam mihi inimicus subito extitisti, tamen
 5   III, 22|     nec timor, quem denuntiat inimicus'. Quid ergo? ab amico timor
 6   III, 30|  posset, omnibus bonis fuerit inimicus? quid hic victor non audebit,
 7     V, 3 |     civibus impiis commendat, inimicus quam amicus esse maluit.
 8     V, 50|     videbit? At est quibusdam inimicus clarissimis atque optimis
 9    VI, 18|      tam immemor patriae, tam inimicus dignitatis suae, quem non
10    XI, 10|     humanitati inventus esset inimicus. A quo admoniti diligentius
11   XII, 23| omnibus tam aperte est factus inimicus. Possum Cassiam vitare,
12  XIII, 10|       in praedae dissipatione inimicus victor redegisset.~
13   XIV, 20|       nomini pestiferae pacis inimicus.~