Phil., Caput

 1    II, 4 |           dixisti. O incredibilem audaciam, o inpudentiam praedicandam!
 2    II, 19| circumsederi. Haec tu non propter audaciam dicis tam impudenter, sed,
 3    II, 68|                             68] O audaciam immanem! tu etiam ingredi
 4   III, 2 |       hominis amentis fregissemus audaciam. Quod confido equidem consules
 5   III, 18|          admirabilem inpudentiam, audaciam, temeritatem, in eum adulescentem
 6   III, 28|        crudelitatem, petulantiam, audaciam? Ex his totus vitiis conglutinatus
 7   III, 31|     fortuna quidem fractus minuit audaciam nec ruere demens nec furere
 8    VI, 6 |            novi inpudentiam, novi audaciam.~
 9    VI, 18|     furorem extinguere, opprimere audaciam. Idem volunt omnes ordines,
10  VIII, 9 |        inprobis et spem adfert et audaciam. Viderunt enim ex mendicis
11  VIII, 21|          quam M. Antoni non solum audaciam et scelus, sed etiam insolentiam
12     X, 11|    furentis hominis conatum atque audaciam compressisset! quae celeritas
13  XIII, 29|        vobis exultantis praedonis audaciam. [XIV] Quodsi non Fortuna