Phil., Caput

 1    II, 33 | invidiam istam, quam tu in me vis concitare, cum laude non
 2    II, 84 |    non fuisse; sin est aliqua vis in istis verbis, ea quae
 3    II, 111|    alia non cures? Nisi forte vis fateri te omnia quaestu
 4   III, 29 | necessitas ferre coegit, quae vis quaedam paene fatalis, (
 5   III, 32 |  nostris urguendus est. Magna vis est, magnum numen unum et
 6     V, 51 |      profecto, + cum me nulla vis cogeret, facere non auderem
 7  VIII, 15 |      Num tu, qui omnes salvos vis, Catilinam salvum esse voluisti?
 8    IX, 2  | experiretur. Itaque non illum vis hiemis, non nives, non longitudo
 9     X, 5  |      similem tuum filium esse vis? Simul enim et rei publicae
10     X, 6  |       traduxit. Rursus igitur vis nudatum illum atque solum
11    XI, 9  |     miseriora. Nam, quo maior vis est animi quam corporis,
12   XIV, 9  |       aliis se intulisse. Sed vis calamitosa est quam illis