Phil., Caput

 1     I, 4 |                4] Lux quaedam videbatur oblata non modo regno, quod
 2     I, 6 |  initium senatus cogendi fore videbatur.~
 3     I, 8 |     diligo, plenum aequitatis videbatur. Addebant praeterea (fit
 4     I, 9 |     non dico. Turpe mihi ipsi videbatur in eam urbem me audere reverti,
 5     I, 10|      postea vidi, magnam mihi videbatur gloriam consecutus. Hunc
 6    II, 37|  civibus bello civili utilior videbatur) rem publicam hodie teneremus.~
 7    II, 64| recepit felix, ut sibi quidem videbatur; mea autem sententia, qui
 8    II, 91| tantum te cepisse odium regni videbatur, ut eius omen omne propter
 9    II, 92|        Constituta res publica videbatur aliis, mihi vero nullo modo,
10   III, 3 |   nobis, quia non posse fieri videbatur, firmissimum exercitum ex
11     X, 8 |      in qua Bruti imago cerni videbatur. At hunc iis ipsis ludorum
12   XII, 4 |    futurum se dixerit?' Durum videbatur; itaque fracti sumus, cessimus.