Phil., Caput

 1     I, 5 |           in urbe infinitum malum idque manaret in dies latius idemque
 2     I, 11|          iniuria; cui sum amicus, idque me non nullo eius officio
 3    II, 9 |      invito me non esse facturum. Idque a me impetrasti. Quid enim
 4    II, 23|        Quod vero dicere ausus es, idque multis verbis, opera mea
 5    II, 27|      Longum est persequi ceteros, idque rei publicae praeclarum,
 6    II, 80|      inpedire vel vitiare posset, idque se facturum esse adseveravit.
 7     V, 33|          inquam, decertandum est, idque confestim; legatorum tarditas
 8     V, 36|         exque re publica fecisse, idque D. Bruti praestantissimum
 9    XI, 5 |         habuit pecuniae publicae, idque per biduum. Post cervicibus
10    XI, 5 | cervicibus fractis caput abscidit idque adfixum gestari iussit in
11   XII, 30|          etiam considerandum puto idque potissimum faciendum, quod
12   XIV, 3 |        sententiae; quorum ea mens idque consilium est, ut, cum videant