Phil., Caput

 1    II, 41|            fuerit ignoras. Fratris filium praeterit, Q. Fufi, honestissimi
 2   III, 17|             Ciceronem, fratris mei filium, compellat edicto nec sentit
 3    IX, 9 |      didicissent, tum vero denique filium meque seduxit atque ita
 4    IX, 12|     constantiae, pietatis, ingenii filium, cuius luctus aut hoc honore
 5     X, 5 |        laudas, quorum similem tuum filium esse vis? Simul enim et
 6    XI, 14|           Annium Cimbrum, Lysidici filium, Lysidicum ipsum [Graeco
 7    XI, 31|          patrem et regem Deiotarum filium, si, ut multis bellis saepe
 8  XIII, 8 | adulescentem, praestantissimi viri filium, auctoritate adduxit ad
 9  XIII, 9 |       effecit; qua pace Cn. Pompei filium res publica aspiciet suoque
10  XIII, 23|      videri cariorem populo Romano filium scurrae quam C. Caesarem,
11  XIII, 23|           subsequantur. At scurrae filium appellat. Quasi vero ignotus
12  XIII, 50|             Magnum Pompeium, Gnaei filium, pro patris maiorumque suorum