Phil., Caput

 1     V, 51| civitatis. Audebo etiam obligare fidem meam, patres conscripti,
 2    VI, 12|       Antonium, qui vos omnis in fidem suam recepit. Negatis? Numquisnam
 3   VII, 20|          quid sentiam, nec solum fidem meam, quod fortasse videatur
 4  VIII, 19|          civitatis gravitatem et fidem cotidie aliquid iracundiae
 5    IX, 10|         gravitatem, constantiam, fidem, praestantem in re publica
 6   XII, 10|          qui etiam expertes eius fidem suam semper praestiterunt. [
 7   XII, 27|          omnino colloquium illud fidem, a vi tamen periculoque
 8   XII, 30|       meo more defendero et meam fidem rei publicae constantiamque
 9  XIII, 42|      cruciatum trahi nec fallere fidem, quam dedi Dolabellae,'—
10  XIII, 42|       Dolabellae,'—Omitto alia; 'fidem Dolabellae', sanctissimi
11  XIII, 42|       homo pius non potest. Quam fidem? an optimi cuiusque caedis,
12   XIV, 35|       Romani pietatem et senatus fidem et crudelissimi memoriam