Phil., Caput

 1     I, 9 |         Brutum vidi, quanto meo dolore, non dico. Turpe mihi ipsi
 2     I, 31|    Dolabella, (magno loquor cum dolore) hanc tu, inquam, potuisti
 3    II, 86|    virorum gloriam; dicam tamen dolore commotus: Quid indignius
 4    II, 93| proposito nemo erat qui in ipso dolore risum posset continere.~
 5     V, 29|     poterit, aut vos illum sine dolore summo videbitis? Exclusit
 6  VIII, 17|        possum, sine animi summo dolore non possum. Parva est enim
 7  VIII, 19|      dico omnia, nec tamen sine dolore animi; neminem illi civitati
 8  VIII, 19|     sine odio omnia, nihil sine dolore. Credo autem, qui generi
 9  VIII, 21|       inflammati odio, excitati dolore armis, equis, viris D. Bruto
10     X, 18| servitutem propulsandam ingenuo dolore excitetur; potest igitur
11    XI, 1 |                 1] [I] Magno in dolore, patres conscripti, vel
12   XIV, 17|      fortium consularium quo me dolore affici creditis, cum alios