Phil., Caput

 1     I, 37|     tantam tamen sollicitudinem bonorum, tantum timorem omnium in
 2    II, 7 |         umquam, qui paulum modo bonorum consuetudinem nosset, litteras
 3    IV, 9 | obcaecat animos eorum, quos non bonorum donatio, non agrorum adsignatio,
 4     V, 6 |      publicae, caedis faciendae bonorum, urbis dividundae, agrorum
 5     V, 50|      auctoritate gravius, nihil bonorum virorum iudicio optatius,
 6    VI, 11|   aedilitas delata summo studio bonorum? Quis est, qui hunc non
 7   VII, 5 |   civibus, eorum augeas animos, bonorum spem virtutemque debilites,
 8   VII, 18|     erunt multi, praesertim cum bonorum praesidia discesserint,
 9     X, 7 |       cumque concursu cotidiano bonorum omnium, qui admirabilis
10     X, 7 |     posset esse, apsens iudicio bonorum defensus esse maluit quam
11  XIII, 47|   proposita sit, alteris caedes bonorum, urbis Italiaeque partitio? [
12   XIV, 18|   pessime senties aut, si ad me bonorum concursum fieri videbis,