Phil., Caput

 1   III, 29|   patres conscripti, patrium animum virtutemque capiamus, ut
 2     V, 1 |     Atque ut oratio consulum animum meum erexit spemque attulit
 3  VIII, 22|  sentient, erunt consulares. Animum nobis adferre legati debuerunt;
 4     X, 6 |      rem collige te placaque animum istum aliquando et mitiga,
 5     X, 13|   studio et industria, cuius animum egregium dignumque ipso
 6     X, 17|    diligentior? Atquin huius animum erga M. Brutum studiumque
 7    XI, 8 | lacerando atque vexando, cum animum satiare non posset, oculos
 8    XI, 22|  cogit te necessario referre animum aliquando ad Dolabellam
 9    XI, 26| nomen, exercitum, perspectum animum in re publica liberanda. [
10    XI, 32|  armabitis Cassium; nec enim animum eius potestis ignorare nec
11   XII, 21|               21] Sed vincam animum mihique imperabo, dolorem
12  XIII, 13|       Itaque intellegitis et animum ei praesto fuisse nec consilium