Phil., Caput

 1    II, 39 |          bellum illud, in quo tu nimium felix fuisti. Ne de iocis
 2    II, 113|        sine contumelia describo, nimium diu debet populo Romano
 3   III, 36 |          cum dignitate moriamur. Nimium diu teximus, quid sentiremus;
 4   III, 36 |        pro caritate rei publicae nimium multi, contra multitudinem
 5   VII, 14 |     quibus rebus hic ordo caruit nimium diu. Sed erat tunc excusatio
 6  VIII, 29 |          est nihil de dignitate, nimium de periculo cogitantis.
 7     X, 17 |          ii, qui omnia verentur, nimium esse timidi, ne illorum
 8     X, 23 |         et turbulenti; videte ne nimium paene patientis. Etsi in
 9     X, 23 | consiliis atque factis nihil nec nimium nec parum umquam fuit. Omnis
10    XI, 36 |   conscripti, + exaudi rui etiam nimium a me Brutum, nimium Cassium
11    XI, 36 |        etiam nimium a me Brutum, nimium Cassium ornari, Cassio vero