Phil., Caput

 1     V, 26|     signum videbitur. Recedat a Mutina, desinat oppugnare Brutum,
 2    VI, 6 |        Quod vero ita avocatur a Mutina, ut ab urbe tamquam pestifera
 3  VIII, 5 |     oppugnatur; non est bellum. Mutina, colonia vetus et firma,
 4  VIII, 21|      uti censuissemus, sed ne a Mutina quidem recessisse, potestatem
 5   XII, 4 |      Fufi capti sumus: 'Ne si a Mutina quidem recesserit, audiemus
 6   XII, 4 |      cessimus. Recedit igitur a Mutina? Nescio. Paret senatui? '
 7   XII, 11|          ne Brutum obsideret, a Mutina discederet; oppugnavit etiam
 8  XIII, 47| designatus, quem oppugnat, quam Mutina, quam obsidet, quam patria,
 9   XIV, 1 |          D. Brutum egressum iam Mutina esse cognovissem, propter
10   XIV, 4 |   parricidae denuntiarent, ut a Mutina discederet; eiusdem D. Bruti
11   XIV, 15|         vel quadriduo tristis a Mutina fama manaret, inflati laetitia