Phil., Caput

 1     V, 25|       denique, quamvis severa legatis mandata dederimus, nomen
 2     V, 29|  quaedam rei publicae. Qui si legatis paruerit Romamque redierit,
 3     V, 29| cogitem. Numquam parebit ille legatis. Novi hominis insaniam,
 4    VI, 5 |      Antonium eorum quae sunt legatis mandata, facturum, vastaturum
 5    VI, 6 |       a senatu dantur mandata legatis, ut D. Brutum militesque
 6   VII, 26| destiterit, ad Brutum adeundi legatis potestatem fecerit, exercitum
 7  VIII, 20|      ostendebat munitionemque legatis, ne punctum quidem temporis,
 8  VIII, 24|     quo spiritu! Cur autem ea legatis nostris dabat, cum ad nos
 9  VIII, 28|     tribuit clarissimis viris legatis populi Romani; nos quid
10     X, 26|  quaestore prove quaestore et legatis suis provinciam Macedoniam
11   XII, 28|     ut bellis confectis decem legatis permitti solet more maiorum,