Phil., Caput

 1    II, 5 |          esse voluisset, in Italiam ire iussisset, eum tu occideres?
 2    II, 89| liberatoribus nostris, cum me ad te ire vellent, ut ad defendendam
 3     V, 27|            non pareret, Karthaginem ire iussi sunt; nostros quo
 4     V, 27|           sunt; nostros quo iubemus ire, si non paruerit Antonius?);
 5    VI, 9 |           utrum legatos an legiones ire oportebat? Sed praeterita
 6    VI, 11|      profugere, propter aes alienum ire ad arma? Ubi plausus ille
 7     X, 11|          Alios ad negotium publicum ire cum cupimus, vix solemus
 8   XII, 6 |                           6] Ad eum ire te legatum quis non miraretur?
 9   XII, 24|            ut eodem die reverterer, ire non sum ausus? Domesticis
10   XII, 30|              tamen, si tuto licebit ire, proficiscar. Omnino, patres
11  XIII, 35|            moror eos salvos esse et ire quo lubet, si tantum modo