Phil., Caput

 1    II, 12|          qui mihi non vitam suam, fortunas, liberos, rem publicam referret
 2    II, 65|       helluo invasit in eius viri fortunas, cuius virtute terribilior
 3    IV, 9 |           sibi urbem, qui bona et fortunas civium ad praedam proposuerunt;
 4     V, 20| mendicitas aviditate coniuncta in fortunas nostras imminebat; dividebat
 5     V, 33|      inferre; qui ne sorti quidem fortunas nostras destinavit, sed
 6   VII, 21|   dilectus habent, qui in vestras fortunas imminent, amici umquam vobis
 7  VIII, 8 |      publicae causam belli putet, fortunas nostras partim dissupet,
 8    XI, 10|          cuius possessiones atque fortunas non inpudentissimos oculos
 9  XIII, 3 |     beneficiis Caesaris devoratis fortunas nostras concupiverunt.~
10  XIII, 6 |          corpusque [servato], ita fortunas, ita rem familiarem, ut
11  XIII, 12|           posset et dignitatem et fortunas patrias recuperare.~