Phil., Caput

 1    II, 68 |  praeterire, hac te in domo tam diu deversari non pudet, in
 2    II, 113|     contumelia describo, nimium diu debet populo Romano tertiam
 3    II, 119|         Romani pariat, quod iam diu parturit. Etenim, si abhinc
 4   III, 8  |        deque eius exercitu, iam diu nota sunt nobis. Virtute
 5   III, 36 |      dignitate moriamur. Nimium diu teximus, quid sentiremus;
 6   VII, 14 |    rebus hic ordo caruit nimium diu. Sed erat tunc excusatio
 7    XI, 26 | providendum. Quamquam miror tam diu morari Antonium; solet enim
 8    XI, 39 |          aetas succedit aetati. Diu legiones Caesaris viguerunt,
 9   XII, 2  |      hortari ad pacem, quod iam diu non fecissent, non sine
10  XIII, 10 |         acerbam! Sed haec satis diu multumque defleta sunt.