Phil., Caput

1    II, 89 |      te promissurum; simul ac timere desisses, similem te futurum
2    II, 116|     autem vita dies et noctes timere a suis? Nisi vero aut maioribus
3   III, 20 |    turpe senatori esset nihil timere. Ad eos tamen ipsos qui
4     V, 48 | Caesari invident, simulant se timere, ne verendum quidem est,
5     V, 51 |      rem ab eo non modo nihil timere, sed maiora et meliora exspectare
6     V, 51 |     liberandum profectus sit, timere ne memoria maneat domestici
7     X, 15 |      enim id occulte faciunt. Timere se dicunt, quo modo ferant
8     X, 17 |       non timent, simulare se timere et prospicere rei publicae
9    XI, 37 |     quibus sanitas est, certe timere non debeo. Eos vero veteranos,