Phil., Caput

1    II, 12 |               primum nominem ex illius temporis consularibus, qui proxime
2    II, 20 |          adferrent. Sed haec non huius temporis; maiora videamus.~
3    II, 31 | cogitationemque sobrii hominis punctum temporis suscipe. Ego, qui sum illorum,
4    II, 112|            hodiernum diem, hoc punctum temporis, quo loquor, defende, si
5   III, 2  |                quae vel minimi dilatio temporis? Quamquam enim adsunt Kalendae
6     V, 35 |               eius laudes huius ipsius temporis consequi possumus? Neque
7   VII, 7  |                oblata formidolosissimi temporis. Tum autem inlustratur consulatus,
8  VIII, 20 |             legatis, ne punctum quidem temporis, cum legati adessent, oppugnatio
9  VIII, 32 |            civibus in tanta atrocitate temporis tantaque perturbatione rei