Phil., Caput

1     I, 30|        cuius generis, cuius denique fortunae studia tum laudi et gratulationi
2     I, 33|            publicae tanta gessisse, fortunae tuae, num amplitudinis,
3    II, 44|           constitutus, quamvis quis fortunae vitio, non suo decoxisset.
4     V, 14|             crudelem, qui periculum fortunae cotidie facit. Sunt item
5   VII, 27|           commendata vobis, vita et fortunae optimi cuiusque, quo cupiditatem
6     X, 4 |           diligas? Amplissimae tibi fortunae sunt, summus honoris gradus,
7  XIII, 5 |    praestare (tantum enim possunt), fortunae culpam non extimescere.~
8  XIII, 49| ornatissimus omnibus et virtutis et fortunae bonis, si haec legeret,
9   XIV, 5 |   festinatione praeripuisse aut vim fortunae stultitia contempsisse videamur.~