Phil., Caput

1     I, 11 |          Antoni iniuria; cui sum amicus, idque me non nullo eius
2    II, 40 | feliciorem esse te. Me nemo nisi amicus fecit heredem, ut cum illo
3    II, 104|        illis sedibus, sed quivis amicus, vicinus, hospes, procurator
4     V, 3  |         commendat, inimicus quam amicus esse maluit. Nihil est profecto,
5     V, 6  |         excusationes sunt: 'Meus amicus est.' Sit patriae prius. '
6  VIII, 11 |          vir fortis ac strenuus, amicus meus, pacis commoda commemorat.
7  VIII, 19 |      inimicum esse arbitror, qui amicus huic sit civitati. Excogitare,
8   XII, 23 |          ubi sit, cui fui semper amicus, antequam ille rei publicae