Phil., Caput
1 I, 4 | magnumque pignus ab eo rei publicae datum, se liberam civitatem
2 I, 8 | quod eos plus etiam rei publicae quam familiaritatis gratia
3 I, 9 | tardius, quam cuperem, rei publicae gratularer. Atque ego celeriter
4 I, 10 | tamen diei vocem testem rei publicae relinquerem meae perpetuae
5 I, 13 | qui accidisset gravior rei publicae casus, si bellum, si morbus,
6 I, 14 | 14] Quid? de reliquis rei publicae malis licetne dicere? Mihi
7 I, 21 | Omnes enim iam cives de rei publicae salute una et mente et voce
8 I, 25 | Eas scilicet, quibus rei publicae salus continetur. 'Negligimus
9 I, 32 | aliquod cotidie afferre rei publicae, maximum autem illid, quod
10 I, 33 | cum haec pro salute rei publicae tanta gessisse, fortunae
11 I, 38 | eorum, quos sperant rei publicae consulturos, vita tam cara
12 I, 38 | non tam mihi me quam rei publicae reservabo. Mihi fere satis
13 I, 38 | tam mihi quam vobis reique publicae accesserit.~
14 II, 1 | nemo his annis viginti rei publicae fuerit hostis, qui non bellum
15 II, 1 | voluntarius, omnes a me rei publicae causa lacessiti. Tu ne verbo
16 II, 2 | civibus bene gestae rei publicae testimonium multis, mihi
17 II, 6 | ingratum? An de interitu rei publicae queri non debui, ne in te
18 II, 6 | praesertim cum tu reliquias rei publicae dissipavisses, cum domi
19 II, 19 | dementius quam, cum rei publicae perniciosa arma ipse ceperis,
20 II, 20 | litteras nosse, me nec rei publicae nec amicis umquam defuisse
21 II, 21 | Milonis, ut prodesse rei publicae sine suasore non posset.
22 II, 27 | potius quam caritate rei publicae? Longum est persequi ceteros,
23 II, 27 | persequi ceteros, idque rei publicae praeclarum, fuisse tam multos,
24 II, 31 | Romani conservatoresque rei publicae sint, plus quam sicarios,
25 II, 37 | praestantissimos viros, lumina rei publicae, vivere volebam, tot consularis,
26 II, 43 | conscripti, et cognoscite rei publicae vulnera. Duo milia iugerum
27 II, 43 | quos iste agros ereptos rei publicae turpissimis possessoribus
28 II, 47 | civili bello, in maximis rei publicae miseriis fecit, et ad ea,
29 II, 51 | conservator essem, tu hostis rei publicae iudicatus? Commemoratio
30 II, 52 | decernere de salute rei publicae prohibuisti, neque id semel,
31 II, 55 | Troianis, sic iste huic rei publicae [belli] causa pestis atque
32 II, 64 | autem sententia, qui rei publicae sit hostis, felix esse nemo
33 II, 76 | Kalendas Ianuarias prodesse rei publicae. Nam quod quaerebas, quo
34 II, 83 | spero, tua potius quam rei publicae calamitate ementitus es
35 II, 88 | Sustulit illum diem fortuna rei publicae; num etiam tuum de auspiciis
36 II, 101| tamen infligi magnum rei publicae vulnus putabamus, hunc tu
37 II, 113| ad quos gubernacula rei publicae deferat; qui ubicumque terrarum
38 II, 113| terrarum sunt, ibi omne est rei publicae praesidium vel potius ipsa
39 II, 116| bello gesserat, quamvis rei publicae calamitosas, at tamen magnas;
40 II, 117| malis, quae ab illo rei publicae sunt inusta, hoc tamen boni
41 III, 1 | conscripti, quam tempus rei publicae postulabat, aliquando tamen
42 III, 3 | non enim ecfudit; in rei publicae salute conlocavit.~
43 III, 6 | quis amicior umquam rei publicae fuit quam legio Martia universa?
44 III, 6 | virorum aut amiciorum rei publicae civium?~
45 III, 8 | potestate. O civem natum rei publicae, memorem sui nominis imitatoremque
46 III, 14 | persequantur, conservatores rei publicae iudicentur?~
47 III, 27 | appello), quam tu salutem rei publicae adtulisti, quam inprovisam,
48 III, 29 | est, utrum ille poenas rei publicae luat, an nos serviamus,
49 III, 33 | respondere voluissem, nunc rei publicae consulere non possem. Hanc
50 III, 34 | consilium vestrum non deesse rei publicae, quoniam ille virtutem suam
51 III, 35 | avertant! fatum extremum rei publicae venit, quod gladiatores
52 III, 36 | cives, sed pro caritate rei publicae nimium multi, contra multitudinem
53 III, 36 | immortales incredibilem rei publicae potestatem et fortunam dederunt.
54 III, 38 | virorum] amicissimorumque rei publicae civium exercitumque in senatus
55 III, 38 | potestate praesidioque rei publicae sint. Cumque opera, virtute,
56 III, 38 | auctoritatem secuti rei publicae praesidio sunt et fuerunt,
57 IV, 1 | mihi summam defendendae rei publicae adfert et spem recuperandae.
58 IV, 3 | incitatum a pernicie rei publicae averteret.~
59 IV, 7 | beneficio et munere datum rei publicae Brutorum genus et nomen
60 IV, 8 | hostis; si conservator rei publicae Brutus, hostis Antonius.
61 IV, 9 | consul designatus, natus rei publicae civis, negat Gallia, negat
62 V, 4 | vituperandae sunt, si inimicum rei publicae, iure laudantur. Atqui,
63 V, 6 | facultas detur opprimendae rei publicae, caedis faciendae bonorum,
64 V, 11 | vero dissipatio pecuniae publicae ferenda nullo modo est,
65 V, 11 | aedium parte totius rei publicae nundinae; mulier sibi felicior
66 V, 11 | quoniam ingressi in spem rei publicae recuperandae sumus, imago
67 V, 12 | redigatur, non sit pecunia rei publicae defutura. [V] Legem etiam
68 V, 15 | detulisset, his magnam partem rei publicae credidisset, si ullam speciem
69 V, 15 | credidisset, si ullam speciem rei publicae cogitavisset? [VI] Atque
70 V, 16 | duplex imprimeretur rei publicae dedecus, unum, quod tam
71 V, 24 | non sibi, sed nobis et rei publicae natum.~
72 V, 25 | isti homines formam rei publicae, iura belli, exempla maiorum,
73 V, 26 | fiunt cum in omni casu rei publicae, tum in bello, et maxime
74 V, 29 | videtur, fortuna quaedam rei publicae. Qui si legatis paruerit
75 V, 30 | consensu fundamenta rei publicae serius omnino, quam decuit (
76 V, 36 | consensu provinciae Galliae rei publicae difficillumo tempore esse
77 V, 37 | penetrare potuisset, quantus rei publicae terror impenderet? Dubitaret,
78 V, 39 | maximum ornamentum rei publicae, clarissimum monumentum
79 V, 40 | expiata Sex.Pompeio rei publicae conservato. [XV] Quam ob
80 V, 43 | iure. Subvenit enim rei publicae, sed aetate multo robustior
81 V, 46 | pro praetore, summo rei publicae tempore milites veteranos
82 V, 46 | redegerit difficillimoque rei publicae tempore saluti dignitatique
83 V, 47 | virtutis, priusquam rei publicae prodesse potuisset, extincta
84 V, 49 | haberi salutaremque rei publicae, nihil cum hac gloria comparandum
85 V, 50 | omnis Caesar inimicitias rei publicae condonavit, hanc sibi iudicem
86 V, 51 | populoque Romano reique publicae; quod profecto, + cum me
87 V, 52 | constantissimo civi amicissimoque rei publicae, silendum arbitror, sed
88 V, 52 | populoque Romano reique publicae esset; ob eam causam placere,
89 VI, 2 | fundamenta sunt iacta rei publicae; fuit enim longo intervallo
90 VI, 2 | bellum nefarium inlatum rei publicae cum viderem, nullam moram
91 VI, 2 | incumberent ad ulciscendas rei publicae iniurias, si omnia gravissimi
92 VI, 3 | contra auspicia inpositis rei publicae legibus, fugata contione,
93 VI, 17 | vestra libertate, de rei publicae salute cogitem? Quid enim
94 VII, 4 | quod eadem salutaris rei publicae sit, improbos se quam popularis
95 VII, 5 | curas, cogitationes in rei publicae salute defigeret, consulem
96 VII, 15 | Quanta enim illa erit rei publicae turpitudo, quantum dedecus,
97 VIII, 5 | esse oportere, cum ad rei publicae praesidium vocaretur. C.
98 VIII, 7 | civilibus, contentionem rei publicae causa faciebat. Sulla cum
99 VIII, 7 | omnium bellorum causae ex rei publicae contentione natae sunt.
100 VIII, 8 | perturbet, evertat, praedam rei publicae causam belli putet, fortunas
101 VIII, 15 | corpus intereat. Sic in rei publicae corpore, ut totum salvum
102 VIII, 18 | homini sit iratus, tamen rei publicae causa defendit Antonium.
103 VIII, 28 | nec vos vestram nec rei publicae dignitatem tenere potuistis.
104 VIII, 32 | tantaque perturbatione rei publicae non differre vestitu. Non
105 IX, 1 | vobis gratus fuerit et rei publicae salutaris futurus, non quo
106 IX, 2 | spiritu, si quam opem rei publicae ferre posset, experiretur.
107 IX, 5 | dolorem equidem tanto rei publicae vulnere, mortem vero eius
108 IX, 6 | fore, maluit in maximo rei publicae discrimine emori quam minus,
109 IX, 6 | quam potuisset, videri rei publicae profuisse. Multis illi in
110 IX, 15 | Lemonia Rufus difficillimo rei publicae tempore gravi periculosque
111 IX, 15 | auctoritatem senatus, salutem rei publicae vitae suae praeposuerit
112 IX, 15 | vitam amiserit maximo rei publicae tempore, eiusque mors consentanea
113 IX, 15 | qua saepe magno usui rei publicae Ser. Sulpicius et privatus
114 X, 4 | labore et periculo ad rei publicae, non ad suum praesidium
115 X, 4 | natus ad laudem, cui cum rei publicae causa faveo, tum etiam tua.~
116 X, 5 | esse vis? Simul enim et rei publicae consules et propones illi
117 X, 7 | dixit, cum omne ius rei publicae recuperavisset, cumque concursu
118 X, 9 | praesidium firmissimum adimit rei publicae.~
119 X, 12 | copiae, quae ubique sunt, rei publicae sunt; nec enim eae legiones
120 X, 12 | Antoni potius quam rei publicae fuisse dicentur. Omne enim
121 X, 14 | excellentissima virtute rei publicae natus, tum fato quodam paterni
122 X, 17 | afuit, ut periculosum rei publicae M. Bruti putaret exercitum,
123 X, 17 | ut in eo firmissimum rei publicae praesidium et gravissimum
124 X, 17 | timere et prospicere rei publicae aut ii, qui omnia verentur,
125 X, 24 | insperatum et repentinum rei publicae praesidium legionum, equitatus,
126 X, 25 | virtute difficillimo rei publicae tempore provincia Macedonia
127 X, 25 | dignitate consuetudineque rei publicae bene gerendae fecisse, eam
128 X, 26 | eamque rem magno usui rei publicae fuisse, Q. Hortensium pro
129 XI, 1 | tamen aliquid, quod rei publicae profuturum putem. Perspeximus
130 XI, 5 | quaestionem habuit pecuniae publicae, idque per biduum. Post
131 XI, 20 | auctoritatem senatus et rei publicae dignitatem, ut deposcerent
132 XI, 21 | Dicam, cur inutile rei publicae, sed prius quam turpe consulibus
133 XI, 21 | liberando salus sit posita rei publicae, cum a populo Romano pestiferi
134 XI, 26 | intellexerit plus se rei publicae profuturum, si Dolabellam
135 XI, 28 | sanxit, ut omnia, quae rei publicae salutaria essent, legitima
136 XI, 36 | ipsi sunt ornamenta rei publicae. Quid? D. Brutum nonne omnibus
137 XII, 7 | per deos inmortales! rei publicae prodesse nostra legatio?
138 XII, 7 | corporibus in salutem rei publicae contulerunt? Quem ad modum
139 XII, 12 | avertisse Antonium pecuniae publicae iudicavistis; num fraude
140 XII, 20 | fastidio meo, sed caritate rei publicae.~
141 XII, 21 | perfecerim, ut non obstarem rei publicae, ne quid adrogantius videar
142 XII, 23 | amicus, antequam ille rei publicae bonisque omnibus tam aperte
143 XII, 24 | ipsi, ne dicam mihi, rei publicae poenas dederunt, me salvum
144 XII, 29 | libertate et salute rei publicae, nimis feroces et ad suam
145 XII, 30 | defendero et meam fidem rei publicae constantiamque praestitero,
146 XII, 30 | periculo, sed utilitate rei publicae metiar. De qua mihi, quoniam
147 XII, 30 | quod maxime interesse rei publicae iudicaro.~
148 XIII, 1 | eum detestabilem civem rei publicae natum iudico.~
149 XIII, 14 | Romani atque universae rei publicae esse, non suum. At uti potest
150 XIII, 26 | sed secum etiam in rei publicae defensione coniunctos? '
151 XIII, 30 | aequius, utrum melius rei publicae fuit Cn. Pompeium an sectorem
152 XIII, 32 | conscripti, quam sit huic rei publicae natus hostis Antonius, qui
153 XIII, 32 | oderit, quam scit huic rei publicae semper fuisse amicissimam. [
154 XIII, 33 | tanta perturbatione rei publicae de duobus nequissimis Graeculis
155 XIII, 37 | esset tutum turpissimis rei publicae sordibus, ut acta sua rata
156 XIII, 44 | virtus lucem adfert rei publicae (nisi forte eum subsidio
157 XIII, 44 | nisi ante eius adventum rei publicae poenas dederis, ille huius
158 XIII, 44 | prima praesidia utiliora rei publicae sunt, tamen extrema sunt
159 XIII, 46 | immortalium beneficio rei publicae natus est, qui nulla specie
160 XIII, 47 | populi Romani libertas, rei publicae salus proposita sit, alteris
161 XIII, 49 | portenta sunt [prodigia] rei publicae. Moveri sedibus huic urbi
162 XIV, 13 | omnes suas curas in rei publicae salute defigunt, impetus
163 XIV, 15 | furiis potius suis quam rei publicae infelicem congregabant.
164 XIV, 17 | non semper utilitate rei publicae, sed tum spe, tum timore
165 XIV, 18 | invitabis? Nollem primum rei publicae causa, deinde etiam dignitatis
166 XIV, 19 | verissime iudicat nullis rei publicae temporibus hunc ordinem
167 XIV, 19 | hanc horam invigilasse rei publicae,~
168 XIV, 25 | Caesarem, deorum beneficio rei publicae procreatum dubitemne appellare
169 XIV, 26 | acceptis sublatus e proelio rei publicae vitam reservavit. Ego vero
170 XIV, 26 | victoria se satis facturum rei publicae spopondisset, alterum fecit,
171 XIV, 30 | quoniam difficillimo rei publicae tempore secuti sunt, eos
172 XIV, 34 | parentibus, quod tanta rei publicae praesidia genuerunt, liberis,
|