Phil., Caput
1 I, 3 | quidem diximus. Scriptum senatus consultum, quod fieri vellet,
2 I, 3 | eique amplissimis verbis per senatus consultum gratias egimus.~
3 I, 5 | caedis paucis post diebus senatus; uncus impactus est fugitivo
4 I, 6 | Ianuarris, quod initium senatus cogendi fore videbatur.~
5 I, 8 | Galliis, ad auctoritatem senatus esse rediturum.~
6 I, 12 | disturbaturum publice ex senatus sententia aedificatam domum?
7 I, 31 | diem, quo in aede Telluris senatus fuit, non omnibus his mensibus,
8 I, 31 | de concordia! quanto metu senatus, quanta sollicitudine civitas
9 I, 32 | 32] Quo senatus die laetior, quo populus
10 II, 6 | pro hoc gradu, in quo me senatus populusque Romanus collocavit,
11 II, 8 | cum gladiis in conspectu senatus, ego quoque te disertum
12 II, 16 | Ut illa, credo, nefaria senatus consulta fierent, vim adferebam
13 II, 16 | civem esse meminisset, cum senatus in hoc templo esset, in
14 II, 17 | excitaretur, praesertim cum senatus populusque Romanus haberet
15 II, 18 | laudasti, quod totum est senatus, reprehendisti. Nam comprehensio
16 II, 18 | sontium mea, animadversio senatus fuit. Homo disertus non
17 II, 19 | equestrem ordinem, qui tum cum senatus copulatus fuit, accusa omnis
18 II, 48 | iter Alexandriam contra senatus auctoritatem, contra rem
19 II, 50 | factus; deinde continuo sine senatus consulto, sine sorte, sine
20 II, 51 | M. Antoni, id decrevit senatus, et quidem incolumis nondum
21 II, 52 | saepius, neque tu tecum de senatus auctoritate agi passus es?
22 II, 52 | natu monendo neque frequens senatus agendo de vendita atque
23 II, 54 | tribunos pl. , magnam partem senatus, omnem subolem iuventutis
24 II, 55 | similes. Omnia perfecit quae senatus salva re publica ne fieri
25 II, 91 | diebus in Capitolio praeclara senatus consulta fecisti, ne qua
26 II, 112| potes. Cur armatorum corona senatus saeptus est, cur me tui
27 II, 115| pone ante oculos laetitiam senatus populique Romani, confer
28 III, 2 | haberemus. Auctoritate enim senatus consensuque populi Romani
29 III, 8 | provinciam Galliam retenturum in senatus populique Romani potestate.
30 III, 19 | proposuisset, edixit, ut adesset senatus frequens a.d. VIII Kalendas
31 III, 23 | prohibere Capitoli? Cui senatus consulto ne intercederent,
32 III, 24 | causa videretur edixisse, ut senatus adesset, cum de re publica
33 III, 24 | concidit et fugere festinans senatus consultum de supplicatione
34 III, 24 | turpis! Praeclara tamen senatus consulta illo ipso die vespertina,
35 III, 25 | parique innocentia M. Vehilius senatus auctoritati se optemperaturos
36 III, 30 | funere, duobus aut tribus senatus consultis bene et e re publica
37 III, 32 | unum et idem sentientis senatus. Videtisne refertum forum
38 III, 37 | pl. verba fecerunt, uti senatus Kalendis Ianuariis tuto
39 III, 37 | designati, dent operam, uti senatus Kalendis Ianuariis tuto
40 III, 37 | de re publica mereri, cum senatus auctoritatem populique Romani
41 III, 38 | publicae civium exercitumque in senatus potestate retineat, id eum
42 III, 38 | ex lege Iulia, quoad ex senatus consulto cuique eorum successum
43 III, 39 | et fortissimo, seseque ad senatus auctoritatem populique Romani
44 III, 39 | quaestore duce, civi egregio, senatus auctoritatem populique Romani
45 IV, 2 | tamen ne qua posset esse, senatus hodierno die sustulit. C.
46 IV, 2 | est et tutatur, maximis senatus laudibus ornatus est.~
47 IV, 4 | immortalesque debentur, mihi senatus adsensus paulo ante decrevit
48 IV, 5 | qui exercitus ducunt, iis senatus arbitratur singulares exquirendos
49 IV, 5 | suis decretis prius quam senatus hostem iudicavit Antonium?
50 IV, 5 | conprobavistis; qui se ad senatus auctoritatem, ad libertatem
51 IV, 6 | duce L.Egnatuleio, quem senatus merito paulo ante laudavit,
52 IV, 6 | verissimumque iudicium confirmat senatus, conprobat universus populus
53 IV, 8 | negatis, sic modo decrevit senatus D. Brutum optime de re publica
54 IV, 8 | de re publica mereri, cum senatus auctoritatem populique Romani
55 IV, 9 | negat cuncta Italia, negat senatus, negatis vos. Quis illum
56 IV, 15 | Catilinam diligentia mea, senatus auctoritate, vestro studio
57 V, 4 | decreta esse legionum quam senatus, siquidem legiones decreverunt
58 V, 4 | defendere contra Antonium, senatus decernit legatos ad Antonium.
59 V, 11 | lege; quae nisi auctoritate senatus rescinduntur, quoniam ingressi
60 V, 12 | Caesaris agere diceret, sed senatus etiam consulta pecunia accepta
61 V, 12 | syngraphae obsignabantur, senatus consulta numquam facta ad
62 V, 18 | Concordiae, cum inter subsellia senatus versarentur latrones, patres
63 V, 25 | populi Romani maiestas, quid senatus severitas postulet? Legatos
64 V, 27 | recedat, ad quem miserat olim senatus P. Valerium Flaccum et Q.
65 V, 30 | desperatam fugam libere senatus haberi potuit, semper flagitavi,
66 V, 32 | experietur consentientis senatus nervos atque vires; nam
67 V, 36 | verbis, patres conscripti, senatus consultum faciendum censeo: '
68 V, 36 | designatus, provinciam Galliam in senatus populique Romani potestate
69 V, 40 | concordiamque convertit, senatus consultum his verbis censeo
70 V, 41 | pontifice maximo, summa senatus populique Romani voluntate
71 V, 41 | senatu tributum iudicio senatus soluto et libero.~
72 V, 53 | edidissent, quod iis auctoritas senatus populique Romani libertas
73 VI, 1 | quod XIII Kalendas Ian. senatus me auctore decrevit.~
74 VI, 2 | longo intervallo ita liber senatus, ut vos aliquando liberi
75 VI, 3 | pacis obiecta remissior senatus fuit. Nam plures eam sententiam
76 VI, 3 | secuti sunt ut, quantum senatus auctoritas vesterque consensus
77 VI, 4 | dilectus habeat, sit in senatus populique Romani potestate.
78 VI, 5 | est enim ille, qui semper senatus iudicium et auctoritatem,
79 VI, 6 | non commisisset, ut ei senatus tamquam Hannibali initio
80 VI, 6 | ignominiam, quod iudicium senatus! Quid? quod a senatu dantur
81 VI, 7 | dissolutum est, quod decrevit senatus; habet atrocitatis aliquid
82 VI, 9 | ut, si ille auctoritati senatus non paruisset, ad saga iretur.
83 VI, 9 | numquam illum futurum in senatus potestate, refellendi mei
84 VI, 10 | hoc myrmillone Asiatico senatus mandata, legatorum verba
85 VI, 16 | vestra potestate, non in senatus esse Antonium, quis erit
86 VI, 16 | minus laboravi, ut mihi senatus adsentiens tumultum decerneret,
87 VII, 14 | severitas, si quidem auctoritas senatus decus, honestatem, laudem
88 VII, 20 | accipere possit sine culpa senatus. Equidem non deero; monebo,
89 VII, 24 | inquam, tali viro, quem nos senatus consulto conlaudare debemus,
90 VII, 26 | admoverit, fuerit et in senatus et in populi Romani potestate.
91 VII, 26 | senatui non paruerit, non illi senatus, sed ille populo Romano
92 VII, 27 | habuit umquam. Hac gravitate senatus, hoc studio equestris ordinis,
93 VIII, 1 | soles, sustinere. Nam cum senatus ea virtus fuisset, quae
94 VIII, 14 | REM PIBLICAM DEFENDERET. Senatus haec verbis, Opimius armis.
95 VIII, 14 | P. Lentulum, principem senatus, complures alios summos
96 VIII, 15 | Mario L. Valerio consulibus senatus rem publicam defendendam
97 VIII, 23 | legatus missus esset et verbis senatus nuntiasset, ut ab Alexandrea
98 VIII, 23 | circumscriptione exisset. Praeclare; senatus enim faciem secum attulerat
99 VIII, 24 | eo mandata acciperem, qui senatus mandata contemneret, aut
100 VIII, 33 | referant. Si quis post hoc senatus consultum ad Antonium profectus
101 IX, 7 | odisset senatum, cum auctorem senatus exstinctum laete atque insolenter
102 IX, 7 | fuerit de hoc bello iudicium senatus. Erit enim statua ipsa testis
103 IX, 11 | hoc magis monimentum grati senatus quam clari viri futurum
104 IX, 15 | morbo adfectus auctoritatem senatus, salutem rei publicae vitae
105 IX, 15 | in castra M. Antoni, quo senatus eum miserat, perveniret,
106 IX, 16 | solvendamque curent. Cumque antea senatus auctoritatem suam in virorum
107 X, 3 | rogat, numquam tam frequens senatus fuerit, ut unus aliquis
108 X, 6 | decerni vidisti aut quo senatus consulto huius generis (
109 X, 13 | Macedoniam non accedit, ne contra senatus consultum fecisse videatur.
110 X, 23 | tota mens auctoritatem senatus, libertatem populi Romani
111 X, 25 | equitatus in consulum, senatus populique Romani potestate
112 X, 26 | Macedoniam obtinere, quoad ei ex senatus consulto successum sit.'~
113 XI, 9 | sit, isne, cuius mortem senatus populusque Romanus ulcisci
114 XI, 9 | cupit, an is, qui cunctis senatus sententiis hostis est iudicatus?
115 XI, 13 | divisores lege ea, quam senatus per vim latam iudicavit;
116 XI, 20 | contulerant ad auctoritatem senatus et rei publicae dignitatem,
117 XI, 20 | belli necessitas, fasces senatus dedit. Otioso vero et nihil
118 XI, 20 | res est), quando imperium senatus dedit? [IX] Sed de hoc quidem
119 XI, 27 | multis iam in rebus ipse sibi senatus fuit. Necesse est enim in
120 XI, 29 | senatu iudicati sint, cumque senatus P. Dolabellam bello persequendum
121 XI, 31 | optineantur, quoad cuique ex senatus consulto successum sit.'~
122 XI, 32 | 32] [XIII] Hoc senatus consulto ardentem inflammabitis
123 XII, 4 | audiemus Antonium, ne si in senatus quidem potestatem futurum
124 XII, 12 | 12] Senatus consulta falsa delata ab
125 XII, 15 | tuae, quibus a te excitatus senatus, inflammatus populus Romanus
126 XII, 27 | adhibuisset, de auctoritate senatus, de suffragiis populi, de
127 XIII, 12 | patrimonio suo collocatus. Haec senatus; reliqua populus Romanus
128 XIII, 14 | meminit illum exercitum senatus populique Romani atque universae
129 XIII, 15 | homine nobilissimo, tamen senatus se ipse non contemnit nec
130 XIII, 15 | ullius auctoritate tantus senatus populique Romani ardor extingui;
131 XIII, 19 | contio. Inde ad urbem cursus, senatus in Capitolium, parata de
132 XIII, 19 | eoque ipso die innumerabilia senatus consulta fecit, quae quidem
133 XIII, 29 | Pompeianus despiciendus senatus.~
134 XIII, 31 | Veteranorum colonias deductas lege senatus consulto sustulistis.' Nos
135 XIII, 33 | neglexistis.' Magnum crimen senatus! De Theopompo, summo homine,
136 XIII, 33 | quid ageretur; non illi senatus auctoritatem, non libertatem
137 XIII, 47 | sunt partes, cum alteris senatus auctoritas, populi Romani
138 XIII, 50 | Hoc vel coniungi cum hoc senatus consulto licet vel seiungi
139 XIII, 50 | separatimque perscribi, ut proprio senatus consulto Pompeius collaudatus
140 XIV, 5 | habendis, pecuniis comparandis, senatus consultis faciendis gravissimis
141 XIV, 12 | imperatorem appellaret senatus; tot legionibus caesis,
142 XIV, 21 | latronibus auctoritate ipsa senatus iam pridem de manibus arma
143 XIV, 27 | Caesaris beneficia servassent, senatus populique Romani carum nomen
144 XIV, 29 | nos spopondimus, hodierno senatus consulto renovanda censeo;
145 XIV, 30 | spero, victoribus, quibus senatus fides praestabitur: quam
146 XIV, 30 | maius maximeque proprium senatus sapientis est, grata eorum
147 XIV, 33 | monumentum suis paene manibus senatus populusque Romanus exstruxerit.
148 XIV, 35 | populi Romani pietatem et senatus fidem et crudelissimi memoriam
149 XIV, 38 | virtus, utique, quae praemia senatus militibus ante constituit,
|