100-antio | antiq-circu | cisio-conti | contr-dicta | dicti-exist | exiti-gnath | gorty-innum | inope-longi | longu-nolui | nolum-pende | penet-profu | proge-reper | repon-solus | solut-trium | troia-zmyrn
Phil., Caput
1 II, 100| 100] [XXXIX] Sed ad chirographa
2 II, 101| 101] Cui tu urbi minitaris.
3 II, 102| 102] [XL] Deduxisti coloniam
4 II, 103| 103] Ab hac perturbatione religionum
5 II, 104| 104] Quis vero audivit umquam (
6 II, 105| 105] Quae in illa villa antea
7 II, 106| 106] Cum inde Romam proficiscens
8 II, 107| 107] Quid ego illas istius minas
9 II, 108| 108] Qui vero inde reditus Romam,
10 II, 109| 109] At iste, qui senatu non
11 II, 110| 110] [XLIII] Et tu in Caesaris
12 II, 111| 111] Quaeris, placeatne mihi
13 II, 112| 112] [XLIV] Sed praeterita omittamus:
14 II, 113| 113] Eripiet et extorquebit
15 II, 114| 114] Quodsi se ipsos illi nostri
16 II, 115| 115] [XLV] Recordare igitur
17 II, 116| 116] Quodsi non metuis viros
18 II, 117| 117] [XLVI] Cum illo ego te
19 II, 118| 118] Certatim posthac, mihi
20 II, 119| 119] Quin etiam corpus libenter
21 II, 54 | 54] O miserum te, si haec intellegis,
22 II, 55 | 55] Ut igitur in seminibus
23 II, 56 | 56] [XXIII] Restituebat multos
24 II, 57 | 57] In eodem vero tribunatu,
25 II, 58 | 58] [XXIV] Vehebatur in essedo
26 II, 59 | 59] Reliquorum factorum eius,
27 II, 60 | 60] Tanta est enim caritas
28 II, 61 | 61] [XXV] Venisti Brundisium,
29 II, 62 | 62] Italiae rursus percursatio
30 II, 63 | 63] Sed haec, quae robustioris
31 II, 64 | 64] [XXVI] Caesar Alexandria
32 II, 65 | 65] Tantus igitur te stupor
33 II, 66 | 66] Incredibile ac simile portenti
34 II, 67 | 67] Quae Charybdis tam vorax?
35 II, 68 | 68] O audaciam immanem! tu
36 II, 69 | 69] Me quidem miseret parietum
37 II, 70 | 70] At quam crebro usurpat: '
38 II, 71 | 71] [XXIX] Cui bello cum propter
39 II, 72 | 72] Primo respondisti plane
40 II, 73 | 73] Itaque excussis tuis vocibus
41 II, 74 | 74] Hanc tamen auctionem heredes
42 II, 75 | 75] [XXX] Profectus est aliquando
43 II, 76 | 76] An, cum tu Narbone mensas
44 II, 77 | 77] [XXXI] At videte levitatem
45 II, 78 | 78] Et domi quidem causam amoris
46 II, 79 | 79] His igitur rebus preclare
47 II, 80 | 80] Hic autem iratus quae dixit,
48 II, 81 | 81] Quid enim? istud, quod
49 II, 82 | 82] Itaque ex illo die recordamini
50 II, 83 | 83] Confecto negotio bonus
51 II, 84 | 84] Sed adrogantiam hominis
52 II, 85 | 85] Sedebat in rostris conlega
53 II, 86 | 86] At etiam misericordiam
54 II, 87 | 87] At etiam adscribi iussit
55 II, 88 | 88] [XXXV] Sed ad auspicia
56 II, 89 | 89] O mea frustra semper verissima
57 II, 90 | 90] Qui tibi dies ille, M.
58 II, 91 | 91] tu, tu, inquam, illas faces
59 II, 92 | 92] Constituta res publica
60 II, 93 | 93] [XXXVII] Ubi est septiens
61 II, 94 | 94] Quis enim cuiquam inimicior
62 II, 95 | 95] At quibus verbis? Modo
63 II, 96 | 96] Sciebat homo sapiens ius
64 II, 97 | 97] [XXXVIII] Quid ego de commentariis
65 II, 98 | 98] Et de exulibus legem, quam
66 II, 99 | 99] Cur autem ea comitia non
67 XIV, 27 | beatissimum, qui antequam se abderet, stratis cadaveribus parricidarum
68 III, 12 | consulatu, sed etiam libertate abdicavit. Esset enim ipsi certe statim
69 XI, 27 | iure equitatum a consule abduceret?~
70 X, 6 | futurum arbitror. Legiones abducis a Bruto. Quas? nempe eas,
71 X, 9 | pollicetur; quod qui ab illo abducit [exercitum], et respectum
72 XIII, 46 | paterni nominis nec pietate abductus umquam est et intellegit
73 XII, 15 | erit utendum, ut cedamus, abeamus, vitam inopem et vagam persequamur,
74 I, 11 | acerbe cogerer? Solusne aberam, an non saepe minus frequentes
75 II, 62 | multorumque aliorum, qui aberant, repentinus heres successerat.
76 VII, 1 | explicatio videtur, tamen animus aberrat a sententia suspensus curis
77 XII, 23 | quaeso, attendite, num aberret [a] coniectura suspicio
78 XIV, 37 | imperatores, alter ambove, aut, si aberunt, M. Cornutus, praetor urbanus,
79 II, 107| esse. [XLII] Interea dum tu abes, qui dies ille conlegae
80 II, 119| diu parturit. Etenim, si abhinc annos prope viginti hoc
81 VII, 4 | intellegi potest animo illos abhorruisse semper ab optimo civitatis
82 II, 86 | captabas; supplex te ad pedes abiciebas quid petens? ut servires?
83 VIII, 12 | arma capiebant; tu arma abicienda censes, ut serviamus. Quae
84 VIII, 32 | Romani beneficiorum memoriam abiecerint, partim ita a re publica
85 II, 86 | iure interfectum esse, qui abiecerit?~
86 III, 28 | non possem, quievi, nec abiecte nec sine aliqua dignitate
87 II, 85 | Unde diadema? Non enim abiectum sustuleras, sed adtuleras
88 X, 8 | urbem redire, ex qua illi abirent. Sed quo consilio redierim,
89 XIII, 48 | postulant cognoscam.' Quin tu abis in malam pestem malumque
90 V, 21 | ausus est se, cum magistratu abisset, ad urbem futurum cum exercitu,
91 III, 31 | virgines, pueri ingenui abripiuntur, militibus traduntur. Haec
92 VIII, 27 | enim, ne sua iudiciaria lex abrogetur. Quo impetrato quid est
93 XIV, 31 | Haec se prima latrocinio abrupit Antoni, haec tenuit Albam,
94 XI, 5 | cervicibus fractis caput abscidit idque adfixum gestari iussit
95 II, 108| Erant fortasse gladii, sed absconditi nec ita multi. Ista vero
96 II, 94 | quo vivo nec praesens nec absens rex Deiotarus quicquam aequi
97 I, 6 | et magna per populum et absente populo et invito. Consules
98 II, 24 | ne pateretur ferri, ut absentis eius ratio haberetur. Quorum
99 II, 7 | tollere amicorum conloquia absentium? Quam multa ioca solent
100 XI, 3 | quo victore si cruciatus absit, mors in beneficii parte
101 XI, 11 | me defendente quinquiens absolutus est; sexta palma urbana
102 II, 67 | in locis positas tam cito absorbere potuisse. Nihil erat clausum,
103 XIV, 34 | Atque utinam his omnibus abstergere fletum sententiis nostris
104 II, 91 | Idem tamen quasi fuligine abstersa reliquis diebus in Capitolio
105 XII, 26 | sacrilegas manus atque impias abstinebit.~
106 II, 5 | beneficium est, quod te abstinueris nefario scelere? Qua in
107 III, 31 | Atque is ab hoc impetu abstractus consilio et copiis Caesaris,
108 II, 94 | suis collocarat, Armeniam abstulerat a senatu datam. Haec vivus
109 IX, 5 | quis dubitat quin ei vitam abstulerit ipsa legatio? Secum enim
110 II, 114| liberatores e conspectu nostro abstulerunt, at exemplum facti reliquerunt.
111 XII, 13 | auctoritate valemus plurimum, absunt tot perditi cives nefarium
112 VIII, 4 | sit, pacis esse; quo quid absurdius dici aut existimari potest?
113 XI, 11 | omen avertat Iuppiter! quam absurdum autem, qui praetor fieri
114 II, 66 | luxuriosi hominis, sed tamen abundantis. Horum paucis diebus nihil
115 V, 14 | hunc reus alleget, quo modo accedat? Dura natio est. At Athenienses
116 XIII, 46 | lectis ad munitiones propius accederent. Quo maior adulescens Caesar
117 II, 85 | aurea coronatus. Escendis, accedis ad sellam, (ita eras Lupercus,
118 II, 49 | tuam venisse quam ad me. Acceperam iam ante Caesaris litteras,
119 XI, 12 | quam in civilibus malis acceperant, agrum Campanum est largitus
120 X, 1 | praestantissimi civis, litteras accepisti, ne minimam quidem moram
121 II, 12 | liberos, rem publicam referret acceptam.~
122 XIII, 50 | populoque Romano gratam acceptamque esse, eique honori dignitatique
123 XIV, 26 | duobus periculosis vulneribus acceptis sublatus e proelio rei publicae
124 VII, 8 | periculose dico; quem ad modum accepturi, patres conscripti, sitis,
125 VI, 3 | publicam Brundisio legiones accersierit, ab iis relictus cum latronum
126 XIV, 37 | hostium, quae ad castra accesserant, profligarit, occiderit:
127 II, 33 | inhumanus, qui illos, cum accesserint, non adfari atque adpetere
128 XI, 7 | providere, ne quid tale accidat, animi non minoris fortiter
129 II, 37 | Fateor enim me, cum ea, quae acciderunt, providerem futura, tanta
130 I, 36 | visceribus haerebant! Nisi forte Accio tum plaudi et sexagesimo
131 II, 6 | beneficium, quandoquidem maius accipi a latrone nullum potuit;
132 XII, 29 | quidem volunt), quonam modo accipiant severitatem meam? Multa
133 XII, 28 | illius. Reliquum est, ut et accipiantur et remittantur postulata
134 V, 34 | quid res publica detrimenti accipiat, censeoque, ut iis, qui
135 VII, 8 | M. Cicerone esse dictum, accipiatis sine offensione, quod dixero,
136 VIII, 23 | paret, non ab eo mandata accipienda sunt, sed ipse est potius
137 XII, 16 | ad pacem mitterentur? si accipiendam, cur non rogamur? si postulandam,
138 XII, 2 | mallent, de imponendis, non accipiendis legibus cogitare. Auxerat
139 VII, 5 | senatorem, denique civem putes? Accipiet in optimam partem C. Pansa,
140 V, 14 | et Athenis res iudicare, accipietne excusationem is, qui quaestioni
141 II, 50 | tui similis esses. [XXI] Accipite nunc, quaeso, non ea, quae
142 XII, 6 | sine causa paulo ante tam accurate locutus est tamdiu? Quid
143 XII, 5 | Admirabantur boni viri, accusabant amici, quod spe pacis legationem
144 I, 22 | reus fiat. Quis enim aut accusator tam amens reperietur, qui
145 XIII, 10 | Pompei domum filius. O rem acerbam! Sed haec satis diu multumque
146 I, 11 | senatum hesterno die tam acerbe cogerer? Solusne aberam,
147 X, 4 | habent, tu oderis, quos acerbissime ceteri oderunt, tu constantissime
148 VII, 8 | ut primo, etsi erit vel acerbum auditu vel incredibile a
149 XII, 7 | nocuit atque obfuit? An vos acerrimam illam et fortissimam populi
150 VIII, 17 | conductae liniae sunt, pugnatur acerrime. Qui intercurrerent, misimus
151 X, 16 | illi certissimi idemque acerrimi Caesaris actorum patroni
152 XII, 27 | Memini colloquia et cum acerrimis hostibus et cum gravissime
153 XIV, 26 | legio imperatore. Cuius si acerrimum impetum cohibere Pansa potuisset,
154 II, 97 | venditent. Itaque tanti acervi nummorum apud istum construuntur,
155 XI, 17 | quam Philippi, quam post Achaico bello, quam Punico tertio,
156 IX, 15 | sanctissime honestissimeque actae, in qua saepe magno usui
157 IV, 1 | Quirites, ne mediocrem rem actam arbitremini, fundamenta
158 X, 15 | credo, qui C. Caesaris actas everti, qui causam veteranorum
159 XIII, 25 | Dolabella,'—Turpem vero actionem, qua defenditur amplissimi
160 IV, 1 | fundamenta iacta sunt reliquarum actionum. Nam est hostis a senatu
161 II, 96 | quidem contemnendi, qui actorem odimus, acta defendimus.~
162 II, 26 | patriam desiderarentur illis actoribus, Brutos ego impellerem,
163 II, 42 | vini exhalandi, non ingenii acuendi causa declamas. At vero
164 XIII, 36 | fatetur, hoc quidem satis acute, non posse eos, qui hostem
165 XIII, 25 | nove Hannibal, aut si quis acutior imperator fuit, ut te ipse
166 II, 28 | modum me coarguerit homo acutus, recordamini. 'Caesare interfecto',
167 I, 8 | plenum aequitatis videbatur. Addebant praeterea (fit enim plerumque,
168 II, 110| patimur? an supplicationes addendo diem contaminari passus
169 II, 52 | agendo de vendita atque addicta sententia movere potuisset,
170 XI, 16 | gladiatorio generi mortis addictus. Quam ob rem, quoniam Dolabella
171 VIII, 25 | impudentissimus iudicetur. Addit praeterea, ut, quos ipse
172 II, 31 | Cassio datae, cur quaestores additi, cur legatorum numerus auctus?
173 I, 20 | quaero', inquit, 'ista; addo etiam iudices manipularis
174 II, 35 | Quodsi te in iudicium quis adducat usurpetque illud Cassianum, '
175 III, 11 | populum Romanum exercitum adducebat tum, cum a legionibus relictus
176 VIII, 30 | 30] Nam illud quidem non adducor ut credam, esse quosdam,
177 XIV, 23 | gessit, legionibus in urbem adductis, quos voluit, expulit, quos
178 V, 52 | legionem quartam ad Caesarem adduxerit, quae praesidio consulibus,
179 XIII, 8 | viri filium, auctoritate adduxit ad pacem remque publicam
180 VI, 6 | Brutum militesque eius adeant iisque demonstrent summa
181 II, 5 | dedisse vitam, quibus non ademerint? Quod si esset beneficium,
182 II, 60 | te dedisse mihi, quod non ademisti, meque te habere vitam,
183 II, 69 | duodecim tabulis clavis ademit, exegit. Quam porro spectatus
184 XIII, 32 | Massiliensibus iure belli adempta reddituros vos pollicemini.'
185 I, 36 | vim armorum non licebat, aderant tamen et in medullis populi
186 XIII, 33 | constantissimo civi; coram aderit, praesens tibi et ipse et
187 I, 6 | liberum, ea mente discessi, ut adessem Kalendis Ianuarris, quod
188 I, 6 | Kalendis Iuniis, quibus ut adessemus, edixerat, mutata omnia:
189 IX, 12 | quamquam adflictus luctu non adest, tamen sic animati esse
190 VII, 26 | populari destiterit, ad Brutum adeundi legatis potestatem fecerit,
191 II, 33 | illos, cum accesserint, non adfari atque adpetere videatur?
192 VII, 11 | Galliam, laudibus amplissimis adfecistis, tum non hostem iudicastis
193 XIV, 7 | circumscribunt; his enim vitiis adfectos et talibus malos aut audaces
194 II, 18 | scelere fatebare, poena adfectum querebare. Ita, quod proprie
195 VII, 1 | exspectatio quidem quantum adferat languoris animis, quis non
196 II, 16 | senatus consulta fierent, vim adferebam senatui. O miser, sive illa
197 II, 53 | dementissimi consilii et facti adferebat, nisi quod intercessio neglecta,
198 VI, 17 | cum redierint, si pacem adferent, cupidum me, si bellum,
199 VIII, 22 | consulares. Animum nobis adferre legati debuerunt; timorem
200 XIII, 19 | Albae consedisse sciebat) adfertur ei de quarta nuntius. Quo
201 XI, 5 | fractis caput abscidit idque adfixum gestari iussit in pilo;
202 II, 55 | Auctoritas huius ordinis adflicta est; adflixit Antonius.
203 XIV, 14 | molientem sustulerim, everterim, adflixerim, ipse existerem repente
204 II, 55 | huius ordinis adflicta est; adflixit Antonius. Omnia denique,
205 III, 19 | in extremo: 'Si quis non adfuerit, hunc existimare omnes poterunt
206 II, 95 | numquam (semper enim absenti adfui Deiotaro) quicquam sibi,
207 I, 2 | publica, principes civitatis adhibebat; ad hunc ordinem res optimas
208 XI, 6 | Antonius ullius supplicii adhibendi, si potestatem habeat, ullam
209 XIV, 34 | possemus vel aliqua talis iis adhiberi publice posset oratio, qua
210 II, 42 | causa declamas. At vero adhibes ioci causa magistrum suffragio
211 XII, 26 | dementiaque inflammatus adhibito fratre Lucio, taeterrima
212 XII, 27 | florem, alter belli socios adhibuisset, de auctoritate senatus,
213 V, 23 | audito cum senatum vocasset adhibuissetque consularem, qui sua sententia
214 II, 89 | defendendam rem publicam te adhortarer, quoad metueres, omnia te
215 XIII, 7 | publica meritus, ad pacem adhortatur. Nullius apud me, patres
216 II, 49 | illud deferentem numquam sim adhortatus. Quamquam, si in eo perseverares,
217 IV, 11 | proeliandum videant, ut eos tamen adhortentur, sic ego vos ardentes et
218 XIV, 2 | eorum aris, ad quas togati adierimus, ad saga sumenda discedere.~
219 VIII, 33 | ante Idus Martias primas adierint, iis fraudi ne sit, quod
220 XII, 21 | periculis etiam, quae plurima adii propter acerbissimum omnium
221 V, 23 | auctoritatis meae colonias patrias adiit, veteranos milites convocavit,
222 XIV, 12 | tribuemus, imperatorium nomen adimemus? Quanto enim honore, laetitia,
223 XI, 20 | non darem? Aut exercitus adimendus aut imperium dandum fuit.
224 X, 9 | et praesidium firmissimum adimit rei publicae.~
225 II, 42 | ipse hereditatem patris non adisses. [XVII] Haec ut colligeres,
226 III, 23 | templo solum, verum etiam aditu prohibere Capitoli? Cui
227 X, 12 | Bruto legiones populi Romani adiudicaret? Alter advolarat subito
228 X, 24 | copiae comparatae sunt. Adiungendus est Q. Hortensius, qui cum
229 VIII, 25 | gratiam redeo.' Sed quid adiungit? 'si legionibus meis sex,
230 XII, 14 | sperantem consulatum Lucium adiungite; supplete ceteros, neque
231 V, 44 | accessit; Caesar se ad neminem adiunxit; ipse princeps exercitus
232 II, 9 | quendam de exilio reducere, adiurasque id te invito me non esse
233 X, 26 | vehementer rem publicam adiutam omniaque eius consilia cum
234 XI, 34 | provinciis; ab eodem rege adiuti sumus et equitatu et pedestribus
235 X, 24 | cum Macedoniam obtineret, adiutorem se Bruto ad comparandum
236 I, 10 | audieram), a quibus debuerat, adiutus, tamen et Bruti testimonio (
237 VIII, 30 | perpetuam in re publica adiuvanda voluntatem et senatui et
238 X, 4 | praesidium per se nullo adiuvante, confecit. Qui est iste
239 XIII, 29 | multis contudi et fregi adiuvantibus vobis exultantis praedonis
240 XIII, 16 | civis primum natura efficit, adiuvat deinde fortuna. Omnibus
241 XIII, 45 | di immortales, ut spero, adiuverint, vivam libenter. Sin autem
242 XII, 10 | deerat, armis nostros duces adiuverunt. Fecerunt idem reliqui,
243 VI, 1 | omnino dissolute. Mora est adlata bello, non causa sublata.
244 V, 31 | nullam censeo faciendam; rem administrandam arbitror sine ulla mora
245 XII, 9 | huius belli propulsandi, administrandi, sustinendi, principatum
246 V, 45 | sine quo res militaris administrari, teneri exercitus, bellum
247 XII, 5 | offendi, coniugem, liberos. Admirabantur boni viri, accusabant amici,
248 V, 50 | igitur singularem prudentiam admiramur, eius stultitiam timemus?
249 V, 12 | praeclarum, o dignitatem consilii admirandam!~
250 II, 69 | cum foris clarus, tum domi admirandus neque rebus externis magis
251 IX, 9 | anteferre. Cuius nos virtutem admirati non ausi sumus adversari
252 X, 4 | certe, quod mihi maximam admirationem movet, non tacebo. Quod
253 I, 7 | nunc reversionis, quae plus admirationis habet, breviter exponam.
254 XII, 16 | sim aut ad id consilium admiscear, in quo ne si dissensero
255 II, 47 | liberior, quod ea in te admisisti, quae a verecundo inimico
256 II, 105| veniebant, Aquino, Interamna; admissus est nemo. Iure id quidem;
257 VIII, 29 | legatum hostium, in cubiculum admittere, etiam seducere hominis
258 XII, 5 | neque per nos solum, sed admonemur a nostris. Attendistis,
259 I, 28 | Pisoni socero,' et simul admonent quiddam, quod cavebimus: '
260 VII, 27 | tempestatibus a vectoribus admoneri solent), hunc tantum tuum
261 XI, 10 | inventus esset inimicus. A quo admoniti diligentius et vigilantius
262 VIII, 26 | egissent. Nucula hoc, credo, admonuit; verebatur fortasse, ne
263 II, 30 | inquam, et exhala. An faces admovendae sunt, quae [te] excitent
264 VI, 5 | urbem Romam ducenta milia admoveret? Huic denuntiationi ille
265 VII, 26 | urbem milia passuum ducenta admoverit, fuerit et in senatus et
266 VI, 12 | triginta tribus patronum adoptarunt. Rursus reclamatis? Aspicite
267 II, 107| Cassium et Brutos patronos adoptassent? Magno quidem studio, iudicio,
268 VI, 13 | umquam iste ordo patronum adoptavit? Si quemquam, debuit me.
269 V, 53 | matureque decreta, facilius adparabitis ea, quae tempus et necessitas
270 II, 101| peregrinatio! Quid prandiorum adparatus, quid furiosam vinulentiam
271 II, 84 | dissimulat, patres conscripti, adparet esse commotum; sudat, pallet.
272 II, 82 | consulatum. Quis umquam adparitor tam humilis, tam abiectus?
273 II, 28 | Vide, ne illa causa fuerit adpellandi mei, quod, cum rem gessisset
274 IV, 1 | hostis a senatu nondum verbo adpellatus, sed re iam iudicatus Antonius.~
275 II, 114| propter suspicionem regni adpetendi sunt necati; hi primum cum
276 II, 114| cum gladiis non in regnum adpetentem, sed in regnantem impetum
277 II, 33 | accesserint, non adfari atque adpetere videatur? qui homines tam
278 II, 25 | est, praevaricatorem mihi adposuisse videar, qui me non solum
279 II, 49 | quidem tempore P. Clodium, adprobante populo Romano in foro es
280 V, 23 | eximiaque virtute, tamen adprobatione auctoritatis meae colonias
281 IV, 2 | consensu tantoque clamore adprobavistis. Neque enim, Quirites, fieri
282 IV, 10 | poena et nobis libertas adpropinquet, sive tantus consensus omnium
283 X, 18 | facio, tamen, si essent adrogantes, non possem ferre fastidium.
284 VIII, 24 | opsideret? At quae mandata! qua adrogantia, quo stupore, quo spiritu!
285 XII, 21 | obstarem rei publicae, ne quid adrogantius videar dicere.~
286 VII, 8 | quantuscumque sum (nihil enim mihi adrogo), sine pace civili certe
287 II, 33 | memoria prosequantur? Tu vero adscribe me talem in numerum.~
288 II, 79 | perfidiae voluntatem tuam adscripsisti. Veniunt Kalendae Ianuariae;
289 VI, 3 | praeter paucos omnes mihi adsensuri viderentur. Hodierno autem
290 XIII, 35 | 35] 'quamquam vos eos adsentationibus et venenatis muneribus venistis
291 XIV, 10 | attulerit nomen, libenter adsentiar; hoc vulgari contentus vix
292 VI, 16 | laboravi, ut mihi senatus adsentiens tumultum decerneret, saga
293 VIII, 2 | patres conscripti, ne sibi adsentiremini, cum ita dixit, aliam sententiam
294 II, 80 | idque se facturum esse adseveravit. In quo primum incredibilem
295 V, 53 | legioni quartae ita darent, adsignarent, ut quibus militibus amplissime
296 II, 43 | Leontini Sex. Clodio rhetori adsignasti, et quidem immunia, ut populi
297 V, 53 | militibus amplissime dati, adsignati essent.' Dixi ad ea omnia,
298 IX, 17 | pedes triginta quoquo versus adsignet, quo Ser. Sulpicius inferatur;
299 II, 82 | renuntiatur; deinde, ita ut adsolet, suffragia; tum secunda
300 II, 73 | Auctionis vero miserabilis adspectus; vestis Pompei non multa,
301 II, 68 | vestibulo rostra [spolia] cum adspexisti, domum tuam te introire
302 II, 77 | ostendisses, praeter spem mulier adspiceret, idcirco urbem terrore nocturno,
303 II, 76 | Gallicis nec lacerna. At etiam adspicis me, et quidem, ut videris,
304 XIII, 26 | Nimirum eodem modo haec adspicitis, ut priora.' Quae tandem? '
305 IV, 9 | reciperet, magno scelere se adstringeret; omnes enim in consulis
306 IX, 16 | tantam pecuniam redemptori adtribuendam solvendamque curent. Cumque
307 II, 85 | abiectum sustuleras, sed adtuleras domo meditatum et cogitatum
308 III, 27 | tu salutem rei publicae adtulisti, quam inprovisam, quam repentinam!
309 V, 47 | consulatum constituebant, adulescentiae temeritatem verebantur;
310 II, 26 | partim obscuris, partim adulescentibus neminem occultantibus meum
311 VIII, 14 | Fulvius consularis eiusque duo adulescentuli filii. Illi igitur viri
312 XI, 20 | nam id exaudio) C. Caesari adulescentulo imperium extraordinarium
313 XIV, 7 | aut eiciunt vicinos aut adulescentulos circumscribunt; his enim
314 II, 77 | cisio celeriter ad urbem advectus domum venit capite obvoluto.
315 XI, 30 | eius belli gerendi causa advenerit, ibi maius imperium C. Cassi
316 IX, 7 | 7] Cuius cum adventu maxime perturbatus esset
317 I, 7 | repentinus ad meos necessarios adventus suspicionis aliquid afferet,
318 VI, 11 | tum cum ille tabulis novis adversabatur; iam fert in oculis, posteaquam
319 IX, 6 | cupiens in hac constantia modo adversante perseveravit.~
320 I, 36 | tribunis pl., qui vobis adversantur? parumne haec significant
321 IX, 9 | admirati non ausi sumus adversari voluntati. Movebatur singulari
322 III, 21 | hostem, nec poterat aliter de adversariis iudicari ducibus. Si igitur
323 V, 44 | praesidi comparandi fuit. Ille adversariorum partibus agrum Picenum habuit
324 II, 116| delenierat; suos praemiis, adversarios clementiae specie devinxerat;
325 | adversus
326 I, 16 | adesset M. Antonius, modo sine advocatis (sed, ut opinor, licet ei
327 V, 42 | nostrum esse potuisset? Advolabat ad urbem a Brundisio homo
328 X, 12 | Romani adiudicaret? Alter advolarat subito ad direptionem pestemque
329 II, 103| perturbatione religionum advolas in M. Varronis, sanctissimi
330 II, 50 | haurire, quod statim effundas, advolasti egens ad tribunatum, ut
331 XI, 27 | profectus, in Macedoniam alienam advolavit; omnia sua putavit, quae
332 XIII, 11 | deposco. Redimet hortos, aedes, urbana quaedam, quae possidet
333 I, 12 | publice ex senatus sententia aedificatam domum? Quis autem tanto
334 IX, 17 | e re publica existimare aediles curules edictum, quod de
335 VIII, 24 | amicorum suorum, hominem aedilicium? si vero tum fuit aedilis,
336 VIII, 24 | aedilicium? si vero tum fuit aedilis, cum eum iussu Antoni in
337 VI, 11 | triumpho est, saepe ludis, ubi aedilitas delata summo studio bonorum?
338 XI, 11 | summa potentia, qui ex aedilitate consulatum petit, solvatur
339 I, 11 | ea res agebatur, ut etiam aegrotos deferri oporteret? Hannibal,
340 II, 48 | Prius in ultimam Galliam ex Aegypto quam domum. Quae autem domus?
341 X, 10 | prima ora Graeciae usque ad Aegyptum optimorum et fortissimorum
342 XIII, 9 | quod nec L. Aemilio nec Aemiliano Scipioni nec superiori Africano
343 XIII, 9 | tribuendum, quod nec L. Aemilio nec Aemiliano Scipioni nec
344 II, 28 | potissimum testatus est se aemulum mearum laudium extitisse.~
345 IX, 13 | qui est sensus in morte, aenea statua futura, et ea pedestris,
346 IX, 16 | Sulpicio statuam pedestrem aeneam in rostris ex huius ordinis
347 V, 47 | gradus esset petitionis inter aequales. Ita saepe magna indoles
348 XI, 33 | populum Romanum est ipsius aequalis aetati; qui non solum socius
349 XIII, 37 | condiciones suas repudiatas, aequas quidem et verecundas, ut
350 V, 3 | roget, deprecetur. Neminem aequiorem reperiet quam me, cui, dum
351 XIII, 36 | qui me praecipitem egerint aequissimas condiciones ferentem et
352 XIII, 37 | etiam L. Antonio, qui fuerat aequissimus agri privati et publici
353 XII, 27 | Erat in illo colloquio aequitas; nullus timor, nulla suberat
354 IX, 10 | legibus interpretandis, aequitate explicanda scientia. Omnes
355 IX, 11 | civili, semper ad facilitatem aequitatemque referebat neque instituere
356 II, 36 | Etenim quae res egestati et aeri alieno tuo praeter mortem
357 II, 50 | unum in terris egestatis, aeris alieni, nequitiae, perditis
358 V, 20 | profuderat. Hic pecunias vestras aestimabat, possessiones notabat et
359 XIV, 34 | extructione, quae sit ad memoriam aeternitatis ara Virtutis.~
360 I, 30 | principibus sceleris poena affectis, urbe incendio et caedis
361 I, 7 | adventus suspicionis aliquid afferet, si essem commoratus. Cum
362 I, 8 | multo post edictum Bruti affertur et Cassi, quod quidem mihi,
363 XIV, 17 | consularium quo me dolore affici creditis, cum alios male
364 I, 8 | boni quid volunt afferre, affingant aliquid, quo faciant id,
365 XII, 2 | vestram, quod domum Antoni afflictam maestitia audiebam, lamentari
366 X, 21 | Martia legio fregit, quarta afflixit. Sic a suis legionibus condemnatus
367 XIII, 29 | ex Italia eiectos, si L. Afranium, summum ducem, si P. Lentulum,
368 XIII, 33 | qui ubi terrarum sit, quid agat, vivat denique an mortuus
369 V, 6 | nihil liceat. Dubitate, quid agatis. At non cadunt haec in Antonium.~
370 II, 52 | monendo neque frequens senatus agendo de vendita atque addicta
371 III, 33 | cogitandum sit, cogitem, quod agendum atque faciendum, id non
372 XII, 27 | populi, de iure civitatis agentes inter se condiciones contulerunt.
373 XI, 20 | dedit. Otioso vero et nihil agenti privato, obsecro te, L.
374 IX, 1 | potius Ser. Sulpicio gratias ageremus quam honores mortuo quaereremus.
375 XI, 26 | quam si in Graecia maneat, aget ipse per sese, ut adhuc
376 V, 34 | recuperabitis. Si autem lenius agetis, tamen eadem, sed fortasse
377 X, 9 | receptaculum pulso Antonio vel agger oppugnandae Italiae Graecia;
378 XII, 25 | comitatum, quis illustrem aggredi?~
379 VIII, 9 | Di meliora! id enim ipsum agimus, ne quis posthac quicquam
380 VI, 1 | enim ex Kalendis Ianuariis agitata paulo ante confecta est
381 V, 18 | 18] At hanc pestem agmen armatorum sequebatur; Cassius,
382 V, 18 | ducebant per forum; certum agminis locum tenebant barbari sagittarii.
383 XIV, 8 | quod nulla barbaria posset agnoscere, id suo consilio factum
384 VII, 18 | non sollicitabit rursus agrarios, non queretur expulsos?
385 VIII, 25 | cohorti praetoriae praemia agrumque dederitis.' Iis etiam praemia
386 II, 26 | cotidie videret, alter etiam Ahalae? Hi igitur his maioribus
387 II, 27 | Servilios—Cascas dicam an Ahalas? et hos auctoritate mea
388 I, 3 | exsules restituti? Unum aiebat, praeterea neminem. Num
389 VIII, 13 | facturum de belua putas? Atque ais eum te esse, qui semper
390 XII, 18 | 18] Itaque, ut alacres et laeti spe pacis oblata
391 I, 20 | iudices manipularis ex legione Alaudarum. Aliter enim nostri negant
392 V, 12 | Antesignanos et manipulares et Alaudas iudices se constituisse
393 XIV, 31 | abrupit Antoni, haec tenuit Albam, haec se ad Caesarem contulit,
394 VIII, 9 | optimas, hortos, Tusculana, Albana definiunt. Atque etiam homines
395 XIII, 11 | ille helluo dissipavit. Albanum, Formianum a Dolabella recuperabit,
396 XIII, 28 | factus est. Non novi Sex.Albesium, sed tamen neminem tam maledicum
397 II, 41 | quam te amarit is, qui albus aterne fuerit ignoras. Fratris
398 V, 12 | constituisse dicebat; at ille legit aleatores, legit exules, legit Graecos (
399 II, 67 | semper iste felix) damna aleatoria; conchyliatis Cn. Pompei
400 V, 48 | nomen ornarint. Quid? Macedo Alexander cum ab ineunte aetate res
401 VIII, 23 | senatus nuntiasset, ut ab Alexandrea discederet, quam obsidebat,
402 II, 62 | Caesare ignaro, cum esset ille Alexandriae, beneficio amicorum eius
403 | alicuius
404 II, 38 | Pompei voluntatem a me alienabat oratio mea. An ille quemquam
405 VIII, 18 | nemo erat civis qui a se alienas arbitraretur.~
406 XII, 10 | multorum annorum iniurias alienati a senatu putabantur; quos
407 II, 1 | lacessisti, tuamque a me alienationem commendationem tibi ad impios
408 II, 50 | terris egestatis, aeris alieni, nequitiae, perditis vitae
409 XI, 22 | provinciarum factam dico alienissimo tempore. Quamvis enim intentus
410 II, 41 | multas praeterea pecunias alienissimorum hominum vi eiectis veris
411 X, 10 | etiam, quibus confidebat, alienissimos, Transpadanos; Italia omnis
412 | aliorum
413 II, 68 | impurissimum ostendere? Quam domum aliquamdiu nemo adspicere poterat,
414 VIII, 27 | mandatis pluribus; remittit aliquantum et relaxat. 'Galliam' inquit '
415 | alium
416 X, 25 | Caepione Bruto pro consule allatae et in hoc ordine recitatae
417 XII, 3 | Calenus rem ullam novam allatam esse; atque id nunc negant,
418 V, 14 | Quem ad modum ad hunc reus alleget, quo modo accedat? Dura
419 II, 115| non habent. Sed si te laus allicere ad recte faciendum non potest,
420 XI, 30 | Staio Murco pro consule, A.Allieno legato exercitum accipere
421 XI, 32 | Syriam penetrare sivisset. Allienus, familiaris et necessarius
422 V, 37 | nobis, ut eius furorem ne Alpium quidem muro cohibere possemus.
423 II, 28 | inquit, 'statim cruentum alte extollens Brutus pugionem
424 III, 21 | iudicare? Necesse erat enim alterutrum esse hostem, nec poterat
425 IV, 13 | mobilia, virtus est una altissimis defixa radicibus; quae numquam
426 I, 14 | Romanus consules fecit, ut in altissimo gradu dignitatis locati
427 VII, 8 | igitur pacis, ut ita dicam, alumnus, qui quantuscumque sum (
428 III, 18 | praestantissimumque ingenium certatim amamus omnibusque horis oculis,
429 XI, 26 | opinor, Byllidem, tenet Amantiam, instat Epiro, urget Oricum,
430 II, 41 | Et quidem vide, quam te amarit is, qui albus aterne fuerit
431 II, 110| memoria diligens, tu illum amas mortuum? Quem is honorem
432 II, 77 | flens (erat enim scripta amatorie; caput autem litterarum
433 XI, 19 | senatu haberi, petamus, ambiamus; tabella modo detur nobis,
434 V, 47 | multis post annis attulit ambitio, ut gradus esset petitionis
435 I, 36 | quidem Romani iudicia multa ambo habetis; quibus vos non
436 II, 42 | Haec ut colligeres, homo amentissime, tot dies in aliena villa
437 XI, 9 | perditissimi homines et amentissimi, multo miseriora. Nam, quo
438 V, 37 | Dubitaret, credo, homo amentissimus atque in omnibus consiliis
439 II, 58 | nequissimi; reiecta mater amicam impuri filii tamquam nurum
440 II, 6 | quid non moderate, quid non amice? Quod quidem cuius temperantiae
441 V, 44 | hic ex Antoni amicis, sed amicioribus libertatis contra Antonium
442 III, 6 | aut fortiorum virorum aut amiciorum rei publicae civium?~
443 XIII, 32 | rei publicae semper fuisse amicissimam. [XVI] 'Neminem Pompeianum,
444 V, 52 | fortissimo et constantissimo civi amicissimoque rei publicae, silendum arbitror,
445 III, 38 | fortissimorum [virorum] amicissimorumque rei publicae civium exercitumque
446 XIII, 29 | viros!) si duos consules amicissimos patriae simul ex Italia
447 VI, 1 | familiaritate coniunctus et vobis amicissimus, ita respondebo, ut ea,
448 II, 85 | in rostris conlega tuus amictus toga purpurea in sella aurea
449 XI, 26 | aliud bellum, Graeciam certe amiserimus. Est autem etiam de Brundisio
450 IX, 15 | vi morbi oppressus vitam amiserit maximo rei publicae tempore,
451 II, 37 | non tot duces et exercitus amisisset. Fateor enim me, cum ea,
452 IV, 15 | exercitum, quem accepit, amisit. Ut igitur Catilinam diligentia
453 III, 32 | Nullum erit tempus hoc amisso. A tergo, fronte, lateribus
454 VI, 9 | Ibitur; non parebit; nos amissos tot dies rei gerendae queremur.
455 VIII, 26 | verebatur fortasse, ne amitteret tantas clientelas. Caveri
456 X, 12 | exercitus et imperii ius amittit is, qui eo imperio et exercitu
457 II, 77 | nihil futurum; omnem se amorem abiecisse illim atque in
458 II, 78 | 78] Et domi quidem causam amoris habuisti, foris etiam turpiorem,
459 XIII, 8 | liberi, res familiaris cum ampla, tum casta a cruore civili;
460 X, 18 | opponere? Quorum etiamsi amplecterer virtutem, ut facio, tamen,
461 VII, 21 | illis? An equites Romanos amplectetur? Occulta enim fuit eorum
462 III, 20 | Convenerunt corrogati, et quidem ampli quidam homines, sed inmemores
463 V, 49 | ipse patefecit ad opes suas amplificandas, quam virtus liberi populi
464 X, 4 | constantissime diligas? Amplissimae tibi fortunae sunt, summus
465 XIII, 12 | in ea familia, quam vidit amplissimam, persequetur, in primis
466 I, 29 | suspicantur, quae semper ab amplissimo quoque clarissimoque contempta
467 I, 33 | gessisse, fortunae tuae, num amplitudinis, num claritatis, num gloriae
468 II, 67 | unius patrimonium quamvis amplum, ut illud fuit, sed urbis
469 VIII, 15 | quicquid est pestiferum, amputetur.~
470 II, 106| in via habitabant. Quid Anagnini? Qui cum essent devii, descenderunt,
471 II, 106| praesertim cum duos secum Anagninos haberet, Mustelam et Laconem,
472 XII, 23 | tenere Flaminiam; quid? si Anconam, ut dicitur, Ventidius venerit,
473 II, 37 | quae me manens conficeret angoribus, dimissa molestiis omnibus
474 XIV, 17 | quosdam nimis ieiuno animo et angusto monerem, id quod semper
475 XIII, 4 | praegredientis amicos. Quem vini anhelitum, quas contumelias fore censetis
476 XIV, 19 | populum Romanum videre, animadvertere, iudicare quidam moleste
477 XI, 36 | 36] Animadverti, patres conscripti, + exaudi
478 XIV, 3 | 3] Atque animadverto , patres conscripti, quosdam
479 II, 67 | Charybdim dico, quae si fuit, animal unum fuit; Oceanus medius
480 IX, 12 | luctu non adest, tamen sic animati esse debetis, ut si ille
481 IV, 6 | 6] Nec solum id animose et fortiter, sed considerate
482 I, 13 | 13] Anme censetis, patres conscripti,
483 V, 47 | illi admodum antiqui leges annales non habebant, quas multis
484 V, 47 | capere cupiamus? Legibus enim annalibus cum grandiorem aetatem ad
485 XIII, 22 | numen deorum intra finem anni vertentis at iam soluto
486 XI, 14 | exercitus paene praeterii, T.Annium Cimbrum, Lysidici filium,
487 VIII, 26 | quae duo maiores nostri annonae perfugia ducebant. [IX]
488 XIII, 6 | fecero, serviendum?' Si annuerit, ne ego Sapientiam istam,
489 XIII, 11 | Brutum obsident, de Falerno Anseres depellantur. Sunt alii plures
490 II, 58 | tribunus pl.; lictores laureati antecedebant, inter quos aperta lectica
491 XIV, 5 | etiam necessitati victus anteferret. Quod sperare nos quidem
492 IX, 1 | Sulpicius aetate illis anteiret, sapientia omnis, subito
493 III, 29 | reciperemus aut mortem servituti anteponamus! Multa, quae in libera civitate
494 XI, 24 | obeamus, quae certe servituti anteponenda est.~
495 I, 31 | dissentientes, beatum putant, anteponis? Quae fuit oratio de concordia!
496 V, 3 | libertatem populi Romani anteposuerunt.~
497 V, 12 | auctor. In quo nos fefellit. Antesignanos et manipulares et Alaudas
498 II, 71 | fueras in acie Pharsalica antesignanus; L. Domitium, clarissimum
499 IX, 5 | Cluilio et L. Roscio et Sp. Antio et C. Fulcinio, qui a Veientium
500 IX, 4 | maximeque, ut nepotem regis Antiochi, eius, qui cum maioribus
501 XI, 17 | minime huius ordinis. Bello Antiochino magno et gravi cum L. Scipioni
502 VIII, 23 | apud maiores nostros cum ad Antiochum regem legatus missus esset
|