100-antio | antiq-circu | cisio-conti | contr-dicta | dicti-exist | exiti-gnath | gorty-innum | inope-longi | longu-nolui | nolum-pende | penet-profu | proge-reper | repon-solus | solut-trium | troia-zmyrn
Phil., Caput
503 I, 25 | Negligimus ista et nimis antiqua ac stulta ducimus; forum
504 V, 47 | nostri veteres illi admodum antiqui leges annales non habebant,
505 XIII, 15 | recentibus, uti quam et antiquis et domesticis malle videare.
506 V, 14 | togati? An Atheniensium antiquissimas leges negleget? Qui porro
507 XI, 5 | urbem, quae est fidissimorum antiquissimorumque sociorum; oppressus Trebonius,
508 III, 15 | opere despicit vetustate antiquissimum, iure foederatum, propinquitate
509 XIII, 6 | ne quid vita existimem antiquius, ne decernam capitis periculo,
510 V, 48 | 48] At vero apud antiquos Rulli, Decii, Corvini multique
511 XII, 19 | luculenti patrimonii ad haec Antoniana saxa proiectus est?~
512 V, 15 | totum denique comissationis Antonianae chorum in tertiam decuriam
513 X, 12 | decretis eius statueretur, Antonione an Bruto legiones populi
514 IV, 3 | paternis militibus conficeret Antonique furorem crudelissimis consiliis
515 XIII, 47 | omnino nomen extinctum est, Antoniusne potius et Ventidius partes
516 III, 32 | taeterrimis fratribus portas aperietis, hos umquam in urbem recipietis?
517 XIV, 15 | totius huius sceleris fons aperietur.~
518 II, 58 | antecedebant, inter quos aperta lectica mima portabatur,
519 XIII, 28 | voluntarius lectus ipse a se. Apertam Curiam vidit post Caesaris
520 II, 111| cognovi avum tuum, at te etiam apertiorem in dicendo. Ille numquam
521 II, 56 | integrum restituit, is non apertissime studium suum ipse profitetur?~
522 III, 36 | quid sentiremus; nunc iam apertum est; omnes patefaciunt,
523 XIV, 17 | Crassus solebat, multis apertus cursus ad laudem. [VII]
524 V, 6 | Quid autem agatur, cum aperuero, facile erit statuere, quam
525 II, 31 | dies afuisset? cur ludi Apollinares incredibili M. Bruti honore
526 X, 7 | quam praesens manu; qui ne Apollinaris quidem ludos pro sua populique
527 I, 36 | universi voluntatem? Quid? Apollinarium ludorum plausus vel testimonia
528 X, 11 | extrusimus. At quid ei cum Apollonia, quid cum Dyrrachio, quid
529 X, 13 | Cum VII cohortibus esse Apolloniae scribit Antonium, qui iam
530 XI, 26 | nunc C. Antonius, qui tenet Apolloniam, magnam urbem et gravem,
531 II, 67 | obsignatum, nihil scriptum. Apothecae totae nequissimis hominibus
532 III, 31 | posuit vestigium! Fundit apothecas, caedit greges armentorum
533 I, 36 | suis ita caruit, ut in illo apparatissimo spectaculo studium populus
534 X, 7 | populique Romani dignitate apparatos praesens fecit, ne quam
535 VII, 27 | solent), hunc tantum tuum apparatum tamque praeclarum ne ad
536 V, 30 | Teretur interea tempus, belli apparatus refrigescent. Unde est adhuc
537 II, 84 | est ubi campus Leontinus appareat].~
538 XIII, 22 | ossibus clarissimi viri et apparuisse numen deorum intra finem
539 I, 6 | laudabant. Veterani qui appellabantur, quibus hic ordo diligentissime
540 XIII, 26 | Castra Pompei senatum appellabatis.' [XII] An vero tua castra
541 VII, 10 | quod illum, qui consul appellabatur, cum esset hostis, reliquissent,
542 XIII, 4 | salutabunt benigne, comiter appellabunt unum quemque nostrum.~
543 VII, 17 | appellari solet, sed ut appellant ii, qui plane et Latine
544 XIII, 26 | tua castra potius senatum appellaremus? in quibus tu es videlicet
545 XIV, 12 | quae increbuit, imperatorem appellaret senatus; tot legionibus
546 XIV, 11 | decreta est, ut non imperator appellaretur aut minimis rebus gestis
547 VII, 17 | etiam M. Antonius gladiator appellari solet, sed ut appellant
548 II, 31 | apud populum Romanum semper appellati? Cur M. Brutus referente
549 XIV, 7 | Supplicationem decernitis, hostem non appellatis. Gratae vero nostrae dis
550 II, 71 | ut dicebas ipse, filius, appellatus es de pecunia, quam pro
551 II, 30 | fuisse. ' Ergo ego sceleratus appellor a te, quem tu suspicatum
552 XII, 26 | sinistram sit. Num idem in Appennini tramitibus facere potero?
553 XII, 26 | effugi insidias, perrupi Appenninum; nempe in Antoni congressum
554 III, 33 | modo non recusem, sed etiam appetam atque deposcam. Hoc feci,
555 VII, 1 | consulimur, patres conscripti. De Appia via et de Moneta consul,
556 II, 26 | non ad contrariam navis appulisset.~
557 II, 93 | quonam modo ante Kalendas Apriles debere desisti? Sunt ea
558 II, 100| percursationem tuam mense Aprili atque Maio, tum cum etiam
559 X, 7 | cunctae saeptus posset esse, apsens iudicio bonorum defensus
560 V, 20 | Concordiae venit atque in me apsentem orationem ex ore impurissimo
561 III, 24 | oportunitas, ut, quae cuique apta esset, ea cuique obveniret!~
562 XIII, 37 | haberet Galliam ultimam aptissimam ad bellum renovandum instruendumque
563 XIII, 32 | illam Hirti legem putare. 'Apuleiana pecunia Brutum subornastis.'
564 X, 24 | constantissimum praebuit. Nam de M. Apuleio separatim censeo referendum,
565 XI, 13 | tragoediam. Quid dicam de Apulo Domitio? cuius modo bona
566 VIII, 9 | pecudes potius, inani spe ad aquas usque et Puteolos provehuntur.
567 XI, 14 | praestantissimus civis, Aquila, Pollentia expulit, et quidem
568 II, 106| oppidum est ut mortuus. Stulte Aquinates; sed tamen in via habitabant.
569 II, 105| Casino salutatum veniebant, Aquino, Interamna; admissus est
570 II, 106| inde Romam proficiscens ad Aquinum accederet, ob viam ei processit,
571 XIV, 34 | ad memoriam aeternitatis ara Virtutis.~
572 II, 72 | Romanum, contra deos patrios arasque et focos, contra patriam
573 II, 101| quoniam quidem hae quondam arationes Campana et Leontina in populi
574 III, 22 | magister eius ex oratore arator factus sit, possideat in
575 II, 102| ut vexillum tolleres, ut aratrum circumduceres; cuius quidem
576 XII, 8 | Senatum enim secuta non arbitrabitur se graviore odio debere
577 IV, 16 | libertatem vestram pertinere arbitrabor; neque enim id pro vestris
578 VII, 17 | potentiam maiorem fuisse arbitramini, quam huius gladiatoris
579 X, 1 | senatum te habiturum non arbitraremur, ut M. Bruti, praestantissimi
580 VIII, 1 | quidamque id verbum removendum arbitrarentur, tua voluntas in discessione
581 III, 38 | summam rem publicam pertinere arbitrari ab D. Bruto et L. Planco
582 XIII, 44 | eum subsidio tibi venire arbitraris cum fortissimis legionibus,
583 XI, 38 | sententias dicemus veteranorum arbitratu? Quod eorum tantum fastidium
584 IV, 5 | exercitus ducunt, iis senatus arbitratur singulares exquirendos honores?
585 IV, 1 | ne mediocrem rem actam arbitremini, fundamenta iacta sunt reliquarum
586 VI, 4 | fuerit! Quid enim ille umquam arbitrio suo fecit? Semper eo tractus
587 XI, 38 | tanta arrogantia, ut ad arbitrium illorum imperatores etiam
588 II, 55 | igitur in seminibus est causa arborum et stirpium, sic huius luctuosissimi
589 VI, 6 | tamquam pestifera flamma arceatur, quam habet ignominiam,
590 XIII, 14 | patria pro se dedit. Hoc tu arcebis hostem, fines imperii propagabis;
591 II, 104| vicinus, hospes, procurator arcebit. [XLI] At quam multos dies
592 VIII, 24 | mitteret, ornamentum atque arcem amicorum suorum, hominem
593 IV, 6 | te reliquerunt, quae a te arcessitae sunt, quae essent, si te
594 XIII, 18 | libere, at tamen tuto; hoc archipirata (quid enim dicam tyranno?)
595 XI, 32 | XIII] Hoc senatus consulto ardentem inflammabitis et armatum
596 IV, 11 | adhortentur, sic ego vos ardentes et erectos ad libertatem
597 XIII, 15 | senatus populique Romani ardor extingui; odimus, irati
598 V, 25 | populi Romani restinguet ardorem, municipiorum atque Italiae
599 V, 14 | responderit excuseturque Areopagites esse nec debere eodem tempore
600 II, 73 | maculosa, eiusdem quaedam argentea vasa conlisa, sordidata
601 XIII, 11 | quae possidet Antonius. Nam argentum, vestem, supellectilem,
602 II, 29 | intellegis, si, id quod me arguis, voluisse interfici Caesarem
603 II, 40 | reprehendit, idem iocum, magno argumento est me in utroque fuisse
604 II, 36 | gaudere dico, fecisse non arguo. Respondi maximis criminibus;
605 II, 31 | fateor, familiaris, ut a te arguor, socius nego quicquam esse
606 III, 15 | suppeditasset, consul factus esset. Aricina mater. Trallianam aut Ephesiam
607 III, 17 | uxorem, C. Marcellus, qui Aricinae filiam; quos certe scio
608 III, 15 | municipium non contemnit is, qui Aricinum tanto opere despicit vetustate
609 XII, 23 | Ventidius venerit, poterone Ariminum tuto accedere? Restat Aurelia.
610 XI, 18 | 18] [VIII] Cum Aristonico bellum gerendum fuit P.
611 XI, 32 | inflammabitis et armatum armabitis Cassium; nec enim animum
612 XIII, 32 | excellentem virum res publica armasset, quem tandem bonum paeniteret?
613 XIII, 39 | cuncta contra te Italia armata est. Istas tu partes potius
614 X, 14 | sunt legiones, nostra levis armatura, noster equitatus, maximeque
615 V, 44 | cupientis iam requiescere armavit; eam complexus est causam
616 II, 94 | comitibus suis collocarat, Armeniam abstulerat a senatu datam.
617 III, 31 | apothecas, caedit greges armentorum reliquique pecoris, quodcumque
618 XI, 38 | fastidium est, quae tanta arrogantia, ut ad arbitrium illorum
619 XIII, 13 | providendum est, ne quid arrogantius, quam eius mores ferunt,
620 III, 20 | qua per Gallorum cuniculum ascendit. Convenerunt corrogati,
621 VI, 13 | Romanis equo publico, qui item ascribunt 'PATRONO'. Quem umquam iste
622 VI, 10 | Etiamne ab hoc myrmillone Asiatico senatus mandata, legatorum
623 XIII, 28 | videar Antonio. Est etiam Asinius quidam, senator voluntarius
624 XIII, 4 | maxime Antoniorum, incessum, aspectum, vultum, spiritum, latera
625 IX, 2 | longitudo itineris, non asperitas viarum, non morbus ingravescens
626 VIII, 1 | est igitur propter verbi asperitatem te auctore nostra sententia,
627 VII, 6 | eiusdemque cura incredibilis in asperrimis belli civilis periculis
628 II, 33 | agrestes, qui se, cum eos aspexerint, non maximum cepisse vitae
629 XII, 19 | vobiscum est; sed quo modo aspiciam mihi uni crudelissimum hostem,
630 XIII, 9 | Pompei filium res publica aspiciet suoque sinu complexuque
631 VI, 12 | adoptarunt. Rursus reclamatis? Aspicite illam a sinistra equestrem
632 I, 14 | consularis, sed ne vultu quidem assensus est. Quae, malum!, est ista
633 XII, 1 | vos maximis saepe de rebus assentiamini, consolor me tamen, quoniam
634 I, 3 | Nullae', respondebat. Assentiri etiam nos Ser. Sulpicio,
635 II, 41 | te amarit is, qui albus aterne fuerit ignoras. Fratris
636 V, 13 | nosse potuit? Nam Lysiaden Atheniensem plerique novimus; est enim
637 V, 14 | accedat? Dura natio est. At Athenienses misericordes. Puto ne Curium
638 V, 14 | palliati, modo togati? An Atheniensium antiquissimas leges negleget?
639 I, 1 | fuit, ieci fundamenta pacis Atheniensiumque renovavi vetus exemplum;
640 V, 14 | debere eodem tempore Romae et Athenis res iudicare, accipietne
641 III, 16 | 16] Hinc Voconiae, hinc Atiniae leges, hinc multae sellae
642 III, 16 | atque optimae pater, M. Atius Balbus, in primis honestus,
643 X, 17 | propulsandum metum diligentior? Atquin huius animum erga M. Brutum
644 III, 20 | 20] Sed cum tam atroci edicto nos concitavisset,
645 VI, 7 | decrevit senatus; habet atrocitatis aliquid legatio; utinam
646 II, 31 | 31] [XIII] Attende enim paulisper cogitationemque
647 XII, 26 | possit de officiis legationis attendere. Sed effugi insidias, perrupi
648 XII, 5 | sed admonemur a nostris. Attendistis, paulo ante praestantissimi
649 VIII, 27 | num aut pecuniam publicam attigit aut hominem occidit aut
650 II, 22 | quidem constituta (quid enim attinebat nova lege quaeri de eo,
651 XIII, 12 | audacis, rem ullam ex illis attingere; retinere vero quis poterit
652 III, 23 | ferus fuisset. Quid enim attinuerat L. Cassio tribuno pl., fortissimo
653 XIV, 38 | ad eam rem pecuniam dare, attribuere, solvere iubeant, ut exstet
654 VIII, 22 | legati debuerunt; timorem attulerunt (quamquam mihi quidem nullum),
655 II, 72 | illum belli civilis causam attuli, ego leges perniciosas rogavi,
656 XII, 1 | spem honestae pacis nobis attulissent, quod erant familiares M.
657 II, 73 | Miseni nihil erat, quod, qui auctionaretur, posset suum dicere! Auctionis
658 XI, 13 | devovit. Emptor tamen in ea auctione inventus est nemo. Hominem
659 II, 73 | auctionaretur, posset suum dicere! Auctionis vero miserabilis adspectus;
660 III, 36 | commentati atque meditati. His auctoribus et ducibus, dis iuvantibus,
661 II, 37 | ut dixi, meum consilium auctoritasque valuisset, tu hodie egeres,
662 II, 31 | additi, cur legatorum numerus auctus? Atqui haec acta per te.
663 II, 78 | si eundem nequam hominem audacemque cognorat, hunc in familiaritatem
664 III, 13 | intra muros Antoni scelus audaciamque versari.~
665 XIV, 7 | De improbis', inquit 'et audacibus.' Nam sic eos appellat clarissimus
666 II, 1 | verbo quidem violatus, ut audacior quam Catilina, furiosior
667 II, 43 | disceres. Num etiam hoc, homo audacissime, ex Caesaris commentariis?
668 XII, 19 | eos, qui ei de parricidis audacissimi videbantur, mea bona donare
669 IX, 3 | homines legationis munus audacius. Non igitur exempla maiorum
670 II, 49 | ad quaesturam petendam. Aude dicere te prius ad parentem
671 I, 20 | qui libere iudicare non audeant. In quo quantus error est,
672 II, 16 | quid autem est, quod tu non audeas?) clivum Capitolinum dicere
673 II, 111| haec aut omnino hiscere audebis? Ecquid reperies ex tam
674 III, 30 | inimicus? quid hic victor non audebit, qui nullam adeptus victoriam
675 I, 15 | ut, etiamsi sequi minus audebitis rationem atque auctoritatem
676 V, 51 | possit quam salus civitatis. Audebo etiam obligare fidem meam,
677 II, 64 | hastam illam, qui alia omnia auderent; unus inventus est, qui
678 X, 6 | istum aliquando et mitiga, audi viros bonos, quibus multis
679 XIII, 6 | quamvis sit erudita, non audiam. Sin responderit: 'Tuere
680 XIII, 16 | cedamus, huius condiciones audiamus, cum hoc pacem fieri posse
681 XIII, 49 | Antoniorum 'nec facta nec nomen audiat', quam illos Caesaris virtute
682 XII, 4 | Mutina quidem recesserit, audiemus Antonium, ne si in senatus
683 II, 14 | nobis etiam dies natales audiendi sunt.~
684 VII, 2 | non ut pareret et dicto audiens esset huic ordini, sed ut
685 XIV, 33 | videbunt vestrum monumentum aut audient, gratissimus sermo conticescet.
686 VI, 10 | mandata, legatorum verba audientur? Nec enim secerni a fratre
687 I, 10 | erat (id enim ipsum a Bruto audieram), a quibus debuerat, adiutus,
688 II, 83 | videras, quid senseras, quid audieras? Neque enim te de caelo
689 XII, 29 | Multa enim falsa de me audierunt, multa ad eos improbi detulerunt,
690 IV, 15 | brevi tempore oppressum audietis.~
691 XI, 7 | videret, quam, quae res esset audisset, furentis introitum Dolabellae,
692 I, 34 | meminisses! de quo tamen audisti multa ex me, eaque saepissime.
693 VII, 14 | probavisse? non intellegitis, non auditis meam sententiam flagitari?
694 II, 57 | tantum flagitium exstitisse auditum est, tantam turpitudinem,
695 XII, 9 | quo tandem animo hanc rem audituram putatis? Illa enim huius
696 II, 60 | praesertim cum te haec auditurum videres?~
697 II, 112| tui satellites cum gladiis audiunt, cur valvae Concordiae non
698 XIII, 33 | Non laudavimus, quod ne audivimus quidem. Valde enim nobis
699 IV, 9 | sit, quod rapiant, quod auferant, nihil sibi defuturum arbitrantur;
700 X, 12 | omnia vastaret, diriperet, auferret, exercitu populi Romani
701 VII, 5 | improbis civibus, eorum augeas animos, bonorum spem virtutemque
702 IX, 15 | 15] Augeatur igitur isto honore etiam
703 XIV, 11 | Serviliusque decreverit, augebo omnino numerum dierum, praesertim
704 VII, 8 | dignitatis retinendae et augendae quaeso oroque vos, patres
705 V, 53 | commodis militum veteranorum augendis, legionique Martiae et legioni
706 XI, 37 | solum, sed etiam commodis augere debeo. Qui autem quiescunt,
707 II, 4 | Poteras autem eo tempore auguratum petere, cum in Italia Curio
708 I, 31 | oblitus auspiciorum a te ipso augure populi Romani nuntiatorum,
709 II, 83 | religione populum Romanum, augur auguri, consul consuli obnuntiasti.
710 II, 89 | frustra semper verissima auguria rerum futurarum! Dicebam
711 III, 9 | auspicia reges; quae hic consul augurque neglexit, neque solum legibus
712 II, 85 | amictus toga purpurea in sella aurea coronatus. Escendis, accedis
713 XII, 20 | Aquilae primi pili nummos aureos daret, de meis bonis se
714 IX, 9 | cohortatio gravior, quam aures Ser. Sulpici ferre didicissent,
715 II, 62 | misera deductio, in urbe auri, argenti maximeque vini
716 III, 10 | inter quasilla pendebatur aurum, numerabatur pecunia; una
717 IX, 9 | nos virtutem admirati non ausi sumus adversari voluntati.
718 II, 102| eam coloniam, quae esset auspicato deducta, dum esset incolumis,
719 I, 7 | multum provectus, reiectus austro sum in eum ipsum locum,
720 II, 42 | mentionem te hereditatum ausum esse facere, cum ipse hereditatem
721 XII, 2 | accipiendis legibus cogitare. Auxerat autem meam quidem spem,
722 V, 48 | ut populi Romani imperium auxerint, nomen ornarint. Quid? Macedo
723 XIV, 16 | populi Romani gratulatione auxerit.~
724 XIII, 16 | designati, varia et magna auxilia non desunt; in D. Bruti
725 X, 24 | praesidium legionum, equitatus, auxiliorum magnae et firmae copiae
726 XI, 26 | colligassemus in Graecia et eius auxilium ad Italiam vergere quam
727 II, 113| Etenim ista tua minime avara coniunx, quam ego sine contumelia
728 II, 115| sentiunt, sic libidinosi, avari, facinerosi verae laudis
729 II, 97 | pecuniae. At quam caeca avaritia est! Nuper fixa tabula est,
730 XIV, 19 | dicimus, sciscitantur omnes, avent audire, quid quisque senserit;
731 VIII, 14 | consule armati Gracchum in Aventinum persecuti sunt? quo in proelio
732 II, 82 | omnia rogabat, caput in aversam lecticam inserens beneficia,
733 VIII, 32 | partim ita a re publica aversi, ut se hosti favere prae
734 VI, 18 | studetis, M. Antoni conatus avertere a re publica, furorem extinguere,
735 XII, 14 | relicturum, si, quod di omen averterent, rem publicam oppressisset
736 IV, 3 | a pernicie rei publicae averteret.~
737 XII, 12 | Sestertium septiens miliens avertisse Antonium pecuniae publicae
738 XIV, 33 | ab urbe furentem Antonium avertistis, vos redire molientem reppulistis.
739 IV, 9 | Antonius (o di immortales, avertite et detestamini, quaeso,
740 V, 13 | 13] Avet animus apud consilium illud
741 I, 34 | Itaque, ut omittam res avi tui prosperas, acerbissimum
742 XIV, 1 | vero quam sit ea res, quam avidissime civitas exspectat, allata,
743 V, 20 | rusticas; huius mendicitas aviditate coniuncta in fortunas nostras
744 V, 22 | crudelis fuisset, et quam avidum in pecuniis locupletium,
745 III, 25 | L. Philippus, vir patre, avo maioribusque suis dignissimus;
746 II, 115| foedissimis factis potest avocare? Iudicia non metuis, si
747 II, 23 | a Caesaris coniunctione avocarem. In quo Caesar felicior
748 VI, 6 | Saguntum. Quod vero ita avocatur a Mutina, ut ab urbe tamquam
749 I, 27 | gravius quidpiam dicam, avorum et avunculi sui consulatum
750 XII, 18 | et constantem senatorem, avunculum tamen, Calenum procuratorem,
751 V, 27 | Valerium Flaccum et Q. Baebium Tamphilum (qui, si Hannibal
752 III, 16 | optimae pater, M. Atius Balbus, in primis honestus, praetorius
753 II, 15 | tum Gnathoni, tum etiam Ballioni. O foeditatem hominis flagitiosam,
754 XIII, 26 | temperantem fuisse ferunt Pisauri balneatorem.~
755 III, 16 | locupletis quidem certe, Bambalio quidam pater, homo nullo
756 II, 90 | obsidem puerum nobilem, M. Bambalionis nepotem. Quamquam bonum
757 V, 5 | dubitabit, credo, gentis barbaras secum adducere. Hoc qui
758 V, 37 | etiam cum omni immanitate barbariae bellum inferre nobis, ut
759 XIII, 18 | tyrannus quam in hac urbe armis barbarorum stipatus Antonius? Caesare
760 II, 112| homines omnium gentium maxime barbaros, Ityraeos, cum sagittis
761 XI, 2 | invisitatum, inauditum, ferum, barbarum. Itaque, quorum summum quondam
762 XIII, 3 | naufragia Caesaris amicorum, Barbas Cassios, Barbatios, Polliones;
763 XIII, 3 | amicorum, Barbas Cassios, Barbatios, Polliones; addite Antoni
764 IX, 16 | obierit, eamque causam in basi inscribi; utique C. Pansa
765 II, 107| caritate, non ut te et Basilum vi et armis et alios vestri
766 IX, 16 | quaestoribus urbis imperent, ut eam basim statuamque faciendam et
767 XI, 32 | Dolabellae volet. Est Q. Caecili Bassi, privati illius quidem,
768 XIII, 41 | quod di omen avertant!) beata mors eorum futura sit, qui
769 XIV, 27 | duxque fugerit. O solem ipsum beatissimum, qui antequam se abderet,
770 II, 33 | non comparem. Quid enim beatius illis, quos tu expulsos
771 I, 36 | magna vobis videatur? O beatos illos, qui, cum adesse ipsis
772 XI, 6 | 6] Cum hoc hoste bellandum est, cuius taeterrima crudelitate
773 VIII, 6 | illa hostilia verba nec bellica, quae paulo ante ex collegae
774 IV, 13 | everterunt, potentissimos reges, bellicosissimas gentes in dicionem huius
775 VII, 3 | et senatores diligentes bellicum me cecinisse dicunt; suscipiunt
776 II, 91 | et eas, quibus incensa L. Bellieni domus deflagravit; tu illos
777 VIII, 7 | poeniretur necem. Horum omnium bellorum causae ex rei publicae contentione
778 XIII, 5 | enim saeptis tam immanis beluas continebimus? At incertus
779 II, 91 | immunitatis tabula neve cuius benefici figeretur. Meministi ipse,
780 VI, 6 | summa in rem publicam merita beneficiaque eorum grata esse senatui
781 VII, 9 | patres conscripti, ut eadem benignitate, qua soletis, mea verba
782 XI, 34 | ex animo amicum vereque benivolum, unum fidelem populo Romano
783 II, 104| perbacchatus! Ab hora tertia bibebatur, ludebatur, vomebatur. O
784 XI, 35 | Magnas ille res gessit ante Bibuli, summi viri, adventum, cum
785 II, 23 | temporibus errasti. [X] Ego M. Bibulo, praestantissimo cive, consule,
786 XIII, 29 | salute mea singularem, si M. Bibulum, cuius est in rem publicam
787 XI, 34 | Fuimus imperatores ego et M. Bibulus in propinquis finitimisque
788 XI, 8 | dicere. 'Longus fuit dolor'. Bidui; at compluribus annorum
789 XIV, 10 | patres conscripti, quid hoc biduo timuerimus a domesticis
790 XI, 5 | pecuniae publicae, idque per biduum. Post cervicibus fractis
791 XII, 27 | Scatone, duce Marsorum, inter bina castra collocutus est; quo
792 X, 13 | qui in Syriam ducebatur bipertito, alter eum quaestorem, a
793 XI, 30 | imperandi in Syria, Asia, Bithynia, Ponto ius potestatemque
794 VII, 26 | animis iam esse debemus, ne blanda aut supplici oratione aut
795 III, 16 | praetorius fuit; tuae coniugis, bonae feminae, locupletis quidem
796 V, 10 | placet. Quamvis enim res bonas vitiose per vimque tulerit,
797 XII, 23 | antequam ille rei publicae bonisque omnibus tam aperte est factus
798 III, 2 | Kalendae Ianuariae, tamen breve tempus longum est inparatis.
799 XIV, 32 | sedem et locum consecuti. Brevis a natura vita vobis data
800 X, 5 | 5] Quaero igitur, eum Brutine similem malis an Antoni,
801 X, 4 | tacebo. Quod est tibi cum Brutis bellum? cur eos, quos omnes
802 XIV, 34 | miserandum putatur, nec dispersis bustis humili sepultura crematos,
803 XI, 26 | et gravem, tenet, opinor, Byllidem, tenet Amantiam, instat
804 III, 35 | ut cum dignitate potius cadamus quam cum ignominia serviamus.~
805 XIV, 27 | antequam se abderet, stratis cadaveribus parricidarum cum paucis
806 XII, 15 | latronibus dandae atque in patria cadendum est. Ubi sunt, C. Pansa,
807 II, 51 | Ianuariis labentem et prope cadentem rem publicam fulcire cuperetis
808 XIV, 38 | cum plurimos caederent, caderent non nulli, cumque sine ulla
809 V, 7 | auderet. Quid enim in eum non cadit, qui, cuius acta se defendere
810 IV, 13 | omnia falsa, incerta sint, caduca, mobilia, virtus est una
811 X, 11 | contemnenda est, quam nisi in via caducae hereditates retardassent,
812 I, 33 | detestabile, imbecillum, caducum.~
813 V, 6 | Dubitate, quid agatis. At non cadunt haec in Antonium.~
814 XI, 32 | Dolabellae volet. Est Q. Caecili Bassi, privati illius quidem,
815 V, 8 | 8] Ubi lex Caecilia et Didia, ubi promulgatio
816 I, 11 | causam etiam Appium illum et caecum et senem delatum esse memoriae
817 V, 20 | imbuisset, nulla res ei finem caedendi nisi defatigatio et satietas
818 XIV, 38 | contenderit, ut, cum plurimos caederent, caderent non nulli, cumque
819 XIII, 26 | causa loris in convivio caedi iubebat a servis publicis,
820 III, 31 | vestigium! Fundit apothecas, caedit greges armentorum reliquique
821 V, 8 | tonante Iove, sed prope caelesti clamore prohibente, hanc
822 IV, 10 | quid est, quod de voluntate caelestium dubitare possimus?~
823 V, 16 | illud os, illam impuritatem caeni fuisse, ut hos iudices legere
824 X, 26 | 26] utique Q. Caepio Brutus pro consule provinciam
825 X, 25 | fecit de litteris, quae a Q. Caepione Bruto pro consule allatae
826 X, 25 | Romani potestate sint, id Q. Caepionem Brutum pro consule bene
827 XII, 23 | locis nunc sit Lentonis Caesenni septemviralis auctoritas?
828 XIII, 31 | Quid ergo? ut Marullum, ut Caesetium a re publica removeremus
829 IX, 5 | Fulcinio, qui a Veientium rege caesi sunt, non sanguis, qui est
830 XIV, 12 | senatus; tot legionibus caesis, tanta multitudine hostium
831 XII, 20 | ferent, inquam, oculi Saxam, Cafonem, non duo praetores, [non
832 VIII, 9 | velint, deducturum. Omnes Cafones, omnes Saxae ceteraeque
833 XIV, 9 | aliis se intulisse. Sed vis calamitosa est quam illis obtulerunt,
834 II, 58 | miserae mulieris fecunditatem calamitosam! Horum flagitiorum iste
835 II, 116| gesserat, quamvis rei publicae calamitosas, at tamen magnas; multos
836 XIV, 23 | collega litteras de illa calamitosissima pugna Pharsalia, num te
837 XI, 34 | est hoc acerbissimum et calamitosissimum civile bellum; in quo quid
838 II, 56 | XXIII] Restituebat multos calamitosos. In iis patrui nulla mentio.
839 II, 76 | non tenebris, deinde cum calceis et toga, nullis nec Gallicis
840 XIII, 28 | Caesaris mortem, mutavit calceos, pater conscriptus repente
841 V, 11 | auctor erat, agere dicebat. Calebant in interiore aedium parte
842 XII, 3 | ita est, cur a Pisone et Caleno potissimum, cur hoc tempore,
843 XII, 18 | senatorem, avunculum tamen, Calenum procuratorem, Pisonem familiarem,
844 XII, 27 | Sulla cum Scipione inter Cales et Teanum, cum alter nobilitatis
845 XII, 3 | videbam equidem, sed quasi per caliginem; praestrinxerat aciem animi
846 XII, 5 | esse. Discussa est illa caligo, quam paulo ante dixi; diluxit,
847 XIV, 10 | quam iam peritus metator et callidus decempeda sua Saxa diviserat?
848 III, 26 | semper in ore provinciam. C. Calvisius Africam. Nihil felicius!
849 II, 101| quidem hae quondam arationes Campana et Leontina in populi Romani
850 X, 22 | defendunt, quos avertit agri Campani infinita possessio; cuius
851 VIII, 26 | 26] Hic est Campanus ager et Leontinus, quae
852 IX, 17 | utique locum sepulchro in campo Esquilino C. Pansa consul,
853 XII, 8 | enim revocante et receptui canente senatu properet dimicare?~
854 III, 23 | minis mortis expellere, Ti.Cannutium, a quo erat honestissimis
855 X, 19 | principium putatis libertatis capessendae? An, cum illum necessarium
856 II, 114| consecuti sint, quae vix caelo capi posse videatur. Etsi enim
857 X, 18 | pro communi libertate arma capiant; nemo est praeter veteranos
858 VIII, 12 | etiam ut imperarent, arma capiebant; tu arma abicienda censes,
859 IV, 7 | contra illam pestem esse capienda. Quid? D. Bruti iudicium,
860 II, 53 | possit contra patriam arma capiendi. Sed nihil de Caesare; tibi
861 XII, 26 | veniendum est. Quinam locus capietur? Si extra castra, ceteri
862 XI, 1 | immanitas. Nam duo haec capita nata sunt post homines natos
863 XI, 12 | quo cum sit alienus, suo capiti salvis nobis ominetur. Cum
864 III, 23 | verum etiam aditu prohibere Capitoli? Cui senatus consulto ne
865 II, 19 | qua vincit omnis, clivi Capitolini mentionem facere, cum inter
866 II, 16 | hoc templo esset, in clivo Capitolino non fuit, quis nomen non
867 II, 16 | quod tu non audeas?) clivum Capitolinum dicere me consule plenum
868 II, 92 | Inspectantibus vobis toto Capitolo tabulae figebantur, neque
869 XIV, 9 | urbe tam inmanis Hannibal capta quam in Parma surrepta Antonius?
870 II, 86 | At etiam misericordiam captabas; supplex te ad pedes abiciebas
871 XII, 4 | 4] Atque hac voce Q.Fufi capti sumus: 'Ne si a Mutina quidem
872 VIII, 32 | servitutem perpessi, quam captivi servi frugi et diligentes
873 XIII, 30 | Africam commisistis Varo bis capto.' Hic cum Gaio fratre putat
874 II, 102| cuius quidem vomere portam Capuae paene perstrinxisti, ut
875 II, 100| atque Maio, tum cum etiam Capuam coloniam deducere conatus
876 XIII, 1 | Sulla sive alter Marius et Carbo sive qui alius civile bellum
877 VIII, 7 | suffragiis, rursus cum Mario et Carbone Sulla, ne dominarentur indigni,
878 V, 18 | latrones, sicarios, de templo carcerem fieri, opertis valvis Concordiae,
879 X, 20 | doloremque fugiunt, quibus ut careant, omnia perpeti possunt,
880 V, 35 | desiderat; qua etiam si careat, tamen sit se ipsa contenta,
881 I, 6 | patriae liberatores urbe carebant ea, cuius a cervicibus iugum
882 XIV, 6 | superavit, nomine hostis carebit? nisi mucrones etiam nostrorum
883 XIV, 34 | coniugibus, quod iis viris carebunt, quos laudare quam lugere
884 III, 25 | Lentulus, et P. Naso omni carens cupiditate nullam se habere
885 III, 23 | in senatum venisset, D. Carfulenum bene de re publica sentientem
886 XIII, 23 | sicarium occiderit, et videri cariorem populo Romano filium scurrae
887 V, 53 | populique Romani libertas carissima sit et fuerit, vacationem
888 X, 4 | Antonios probes; quos omnes carissimos habent, tu oderis, quos
889 X, 21 | habet secum Lucium fratrem, carissimum populo Romano civem, cuius
890 I, 29 | ferendam potentiam, sed caritatem civium et gloriam concupivisse.
891 V, 50 | Nihil est illi re publica carius, nihil vestra auctoritate
892 XI, 7 | verbera, eculeum, tortorem carneficemque Samiarium; quae tulisse
893 XI, 8 | Nec vero graviora sunt carnificum cruciamenta quam interdum
894 XIV, 9 | quorum scelere crudelitatem Carthaginiensium victam esse fateatur? [IV]
895 I, 35 | efficere non potest, ut malis carus esse quam metui, nihil cuiusquam
896 XIII, 31 | 31] 'Cascam tribunatum gerere passi
897 II, 27 | fuisset. Quid? duos Servilios—Cascas dicam an Ahalas? et hos
898 II, 102| Capua tu quidem, sed idem de Casilino respondissem, possesne,
899 II, 40 | vidisti numquam, L. Rubrius Casinas fecit heredem.~
900 II, 105| matres familias versabantur. Casino salutatum veniebant, Aquino,
901 XII, 23 | factus inimicus. Possum Cassiam vitare, tenere Flaminiam;
902 II, 35 | adducat usurpetque illud Cassianum, 'cui bono' fuerit, vide,
903 XIII, 3 | Caesaris amicorum, Barbas Cassios, Barbatios, Polliones; addite
904 XIII, 8 | familiaris cum ampla, tum casta a cruore civili; nemo ab
905 V, 9 | aditus urbe prohibentur castellis et operibus, ita ab ingressione
906 III, 15 | Quis enim hoc adulescente castior, quis modestior? quod in
907 V, 12 | etiam iudiciariam tulit homo castus atque integer iudiciorum
908 II, 77 | possum dicere. Ergo, ut te Catamitum, nec opinato cum te ostendisses,
909 XIII, 30 | praetorii! quorum princeps M. Cato idemque omnium gentium virtute
910 II, 12 | idem quod consularibus M. Catoni; qui cum multa vita excedens
911 VIII, 15 | Scauri, Metelli, Claudii, Catuli, Scaevolae, Crassi arma
912 II, 12 | est mortuus, placuit Q. Catulo, cuius semper in hac re
913 II, 77 | venisset, delituit in quadam cauponula atque ibi se occultans perpotavit
914 VII, 3 | pertimescendi diligentior cautio est?~
915 XII, 24 | minus timidus, nemo tamen cautior. Res declarat. Vicesimus
916 XIII, 6 | periculum; quid sapientia? Cautioribus utitur consiliis, in posterum
917 II, 59 | felicitas. Sed quoniam veteranis cautum esse volumus, quamquam dissimilis
918 XII, 25 | Possumne igitur satis videri cautus, satis providus, si me huic
919 XI, 10 | diligentius et vigilantius caveamus Antonium. [V] Etenim Dolabella
920 XIII, 37 | remanet consulatus vestigium. Cavebat etiam L. Antonio, qui fuerat
921 I, 28 | simul admonent quiddam, quod cavebimus: 'Nec erit iustior in senatum
922 VII, 3 | qui haec locuntur); eos cavendos esse denuntiant. Utrum igitur
923 I, 6 | hic ordo diligentissime caverat, non ad conservationem earum
924 II, 117| se committeret, a quibus caveret. Haec non cogitas, neque
925 VIII, 26 | amitteret tantas clientelas. Caveri etiam volt iis, qui secum
926 XII, 25 | homine impuro nefarioque non caverit. Etenim, qui multorum custodem
927 VIII, 24 | convivio servi publici loris ceciderunt.~
928 XII, 24 | valentissimorum hominum viribus cecidi sciens, ut honestissime
929 XIV, 21 | iam pridem de manibus arma cecidissent. [VIII] Sed, quod tum non
930 XIV, 32 | Illi igitur impii, quos cecidistis, etiam ad inferos poenas
931 VII, 3 | senatores diligentes bellicum me cecinisse dicunt; suscipiunt pacis
932 XII, 2 | pacem probaret nisi cum cedente atque victo, si magnitudinem
933 X, 8 | Eundem vidi postea Veliae cedentem Italia, ne qua oreretur
934 XIV, 17 | consulatum, cum iis ipse cederem, principem non inviti videbant!
935 I, 9 | audere reverti, ex qua Brutus cederet, et ibi velle tuto esse,
936 II, 25 | fuissent, quam ut quisquam celari vellet, qui fuisset.~
937 II, 32 | negent. Etenim vereor, ne aut celatum me illis ipsis non honestum
938 XIV, 16 | invidia liberarit, sed etiam celeberrima populi Romani gratulatione
939 IX, 10 | prudentiam omnium mortalium fama celebrabit. Nec vero silebitur admirabilis
940 II, 31 | incredibili M. Bruti honore celebrati? cur provinciae Bruto, Cassio
941 II, 57 | municipiorum! Scio me in rebus celebratissimis omnium sermone versari eaque,
942 V, 48 | esse quam aetatis cursum celeriorem. [XVIII] Nam quod ii, qui
943 V, 53 | et necessitas flagitat. Celeritate autem opus est; qua si essemus
944 V, 26 | animos hominum et belli celeritatem morabitur. [X] Minimis momentis,
945 II, 67 | peristromatis servorum in cellis lectos stratos videres.
946 XI, 12 | quem nobis Caesar ex ultima Celtiberia tribunum pl. dedit, castrorum
947 II, 63 | sed etiam auditu! Si inter cenam in ipsis tuis immanibus
948 V, 16 | nunc vero cur abrogandas censeam, quas iudico non rogatas?~
949 V, 34 | publica detrimenti accipiat, censeoque, ut iis, qui in exercitu
950 IX, 17 | decorari debeat, senatum censere atque e re publica existimare
951 II, 59 | tecum fuerunt, qui mihi non censeret parci oportere.~
952 XII, 21 | occultabo; quid? vitae censetisne, patres conscripti, habendam
953 VI, 13 | me. Sed me omitto; quem censorem, quem imperatorem? Agrum
954 XIII, 2 | Antoniis pax potest esse, cum Censorino, Ventidio, Trebellio, Bestia,
955 IX, 3 | nostros, ut causam mortis censuerint, non genus esse quaerendum.
956 XI, 29 | Dolabellam bello persequendum censuerit, ut is, qui omnia deorum
957 V, 34 | eo discesserint. Haec si censueritis, patres conscripti, brevi
958 VIII, 21 | ante legatos decerni non censuissem, hoc me tamen consolabar,
959 VIII, 21 | Gallia non discessisse, uti censuissemus, sed ne a Mutina quidem
960 II, 98 | noluisti; quem etiam ad censuram petendam impulisti eamque
961 I, 20 | Aurelia, non patebat? 'Census praefiniebatur', inquit.
962 II, 95 | videri. Syngrapha sestertii centiens per legatos, viros bonos,
963 I, 19 | defendetur; quod ad populum centuria tis comitiis tulit, id in
964 VII, 16 | suffragium sustulit; patronus centuriarum equitum Romanorum, quas
965 I, 20 | praefiniebatur', inquit. Non centurioni quidem solum, sed equiti
966 VI, 2 | adlaturus esset, satis magnum ceperam fructum, cum vos universi
967 XI, 20 | secuti pro re publica arma ceperant, volebant sibi ab illo imperari;
968 III, 9 | exactos servitutis oblivio ceperat. Atque ille Tarquinius,
969 V, 4 | qui contra Antonium arma ceperint, et legatos ad Antonium
970 II, 19 | publicae perniciosa arma ipse ceperis, obicere alteri salutaria?~
971 I, 38 | consulturos, vita tam cara sit? Cepis fructos, patres conscripti,
972 X, 8 | aderat; in qua Bruti imago cerni videbatur. At hunc iis ipsis
973 X, 10 | interiectus vitiis cum utroque certabat. Is tamquam extruderetur
974 XIII, 16 | desunt; in D. Bruti salute certatur; unus furiosus gladiator
975 X, 11 | ipse dicebat, Hortensio. Certi fines Macedoniae, certa
976 VIII, 5 | vastatur; quae pax potest esse certior? Illud vero quis potest
977 X, 16 | est profectus. Ergo illi certissimi idemque acerrimi Caesaris
978 V, 18 | greges ducebant per forum; certum agminis locum tenebant barbari
979 II, 51 | consiliis vestris opposuit cervicesque suas ei subiecit securi,
980 II, 110| M. Antonius. Quid igitur cessas? Cur non inauguraris? Sume
981 II, 20 | togae'. Quid? tum nonne cesserunt? At postea tuis armis cessit
982 XII, 4 | videbatur; itaque fracti sumus, cessimus. Recedit igitur a Mutina?
983 XIII, 28 | non fuisset; auctoritati cessisset audacia.~
984 II, 20 | cesserunt? At postea tuis armis cessit toga. Quaeramus igitur,
985 III, 26 | magno animo et constanti C. Cestius repudiavit. Qui sunt igitur
986 VIII, 9 | Omnes Cafones, omnes Saxae ceteraeque pestes, quae sequuntur Antonium,
987 XI, 30 | naves, nautas, pecuniam ceteraque, quae ad id bellum gerendum
988 XIV, 9 | forte huius coloniae et ceterarum, in quas eodem est animo,
989 XIII, 3 | nomino. Huc accedunt Alaudae ceterique veterani, seminarium iudicum
990 II, 67 | Quae Charybdis tam vorax? Charybdim dico, quae si fuit, animal
991 II, 67 | 67] Quae Charybdis tam vorax? Charybdim dico,
992 V, 12 | commentariis commenticiis chirographisque venalibus innumerabilis
993 II, 8 | quo me teste convincas? An chirographo? in quo habes scientiam
994 V, 15 | comissationis Antonianae chorum in tertiam decuriam iudicum
995 II, 115| sensus stupore suavitatem cibi non sentiunt, sic libidinosi,
996 VII, 17 | plagam accepit, ut declarat cicatrix.~
997 X, 13 | ducebat, legatus Antoni, Ciceroni se filio meo tradidit. Equitatus,
998 II, 26 | clarissimis viris hanc rem in Cilicia ad ostium fluminis Cydni
999 XI, 14 | paene praeterii, T.Annium Cimbrum, Lysidici filium, Lysidicum
1000 XIII, 22 | Dedisse poenas sceleratum cineri atque ossibus clarissimi
1001 II, 110| Nescis heri quartum in Circo diem ludorum Romanorum fuisse?
1002 II, 102| vexillum tolleres, ut aratrum circumduceres; cuius quidem vomere portam
1003 XIII, 20 | se totius belli fluctibus circumiri quam illum aut regredi aut
1004 XIII, 12 | qui domini patrimonium circumplexus quasi [thesaurum] draco,
1005 IX, 16 | ordinis sententia statui circumque eam statuam locum ludis
1006 XIII, 19 | in Capitolium, parata de circumscribendo adulescente sententia consularis,
1007 XIV, 7 | vicinos aut adulescentulos circumscribunt; his enim vitiis adfectos
1008 VIII, 23 | differret, virgula stantem circumscripsit dixitque se +renuntiaturum
1009 VIII, 23 | facturus esset, quam ex illa circumscriptione exisset. Praeclare; senatus
1010 VI, 5 | Rubicone et ducentis milibus circumscriptum esse patiatur?~
1011 II, 53 | ius tribunicium sublatum, circumscriptus a senatu esset Antonius?
1012 XIII, 39 | suscepisti, oppugnas Mutinam, circumsedes consulem designatum, bellum
1013 XII, 24 | posse; verum tamen semel circumsessus lectis valentissimorum hominum
1014 XII, 26 | urbe provideo; facilis est circumspectus unde exeam, quo progrediar,
1015 X, 20 | noctes omnia nos undique fata circumstent, non est viri minimeque
|