100-antio | antiq-circu | cisio-conti | contr-dicta | dicti-exist | exiti-gnath | gorty-innum | inope-longi | longu-nolui | nolum-pende | penet-profu | proge-reper | repon-solus | solut-trium | troia-zmyrn
Phil., Caput
1016 II, 77 | perpotavit ad vesperam; inde cisio celeriter ad urbem advectus
1017 V, 14 | Quaero igitur: Si Lysiades citatus iudex non responderit excuseturque
1018 V, 15 | nolui nominare; saltatores, citharistas, totum denique comissationis
1019 II, 71 | libidines defuisti. Gustaras civilem sanguinem vel potius exorbueras;
1020 VII, 25 | ex quibus oriuntur bella civilia. Nolite igitur velle, quod
1021 VII, 24 | primis ornato atque honesto civique semper egregio, cuius ego
1022 III, 10 | trecentos fortissimos viros civisque optimos trucidavit.~
1023 XI, 25 | ne vestigium quidem Asiae civitatum atque urbium relinquatur?
1024 II, 54 | qui per valetudinem exequi cladem illam fugamque potuissent,
1025 III, 2 | provisum est, magnas saepe clades; certus autem dies non ut
1026 XIV, 8 | quamquam ruit ipse suis cladibus) pestem, vastitatem, cruciatum,
1027 II, 88 | salvum esse voluerunt, clam te domum recepisti!~
1028 I, 36 | Quid enim gladiatoribus clamores innumerabilium civium? quid
1029 VI, 12 | Malam quidem illi pestem! clamori enim vestro adsentior. Non
1030 XI, 7 | nocturnum impetum in urbem Asiae clarissimam, inruptionem armatorum in
1031 I, 29 | semper ab amplissimo quoque clarissimoque contempta est, non opes
1032 VIII, 7 | dominarentur indigni, et ut clarissimorum hominum crudelissimam poeniretur
1033 VIII, 15 | Num aut consules illos aut clarissumos viros vituperandos putas?
1034 I, 33 | tuae, num amplitudinis, num claritatis, num gloriae paenitebat?
1035 IX, 12 | Quamquam nullum monumentum clarius Ser. Sulpicius relinquere
1036 V, 49 | universo senserit civem clarum haberi salutaremque rei
1037 XI, 35 | 35] Neque vero classes deerunt; tanti Tyrii Cassium
1038 I, 25 | forum saepietur, omnes claudentur aditus, armati in praesidiis
1039 VIII, 15 | illo die Scauri, Metelli, Claudii, Catuli, Scaevolae, Crassi
1040 XIII, 29 | praestantissimum civem, si Appium Claudium pari nobilitate et voluntate
1041 XIII, 47 | XXI] Veniamus aliquando ad clausulam. 'Legatos venire non credo.'
1042 II, 67 | absorbere potuisse. Nihil erat clausum, nihil obsignatum, nihil
1043 II, 69 | iussit, ex duodecim tabulis clavis ademit, exegit. Quam porro
1044 II, 107| velit, non modo illorum cliens esse. [XLII] Interea dum
1045 VI, 15 | Ianus medius in L. Antoni clientela est? Quis umquam in illo
1046 VIII, 26 | fortasse, ne amitteret tantas clientelas. Caveri etiam volt iis,
1047 VI, 12 | Non modo hic latro, quem clientem habere nemo velit, sed quis
1048 II, 107| alios vestri similes, quos clientis nemo habere velit, non modo
1049 II, 19 | stultitiae, qua vincit omnis, clivi Capitolini mentionem facere,
1050 II, 16 | in hoc templo esset, in clivo Capitolino non fuit, quis
1051 II, 16 | est, quod tu non audeas?) clivum Capitolinum dicere me consule
1052 IX, 5 | Atqui et huic et Tullo Cluilio et L. Roscio et Sp. Antio
1053 V, 12 | tanta pecunia una in domo coacervata est, ut, si hoc genus pecuniae
1054 VII, 21 | Dixi de periculo; docebo ne coagmentari quidem posse pacem; de tribus
1055 II, 28 | XII] At quem ad modum me coarguerit homo acutus, recordamini. '
1056 VIII, 28 | die sententias vestras in codicillos et omnia verba referebat,
1057 XIII, 3 | Eutrapelum, Melam, Pontium, Coelium, Crassicium, Tironem, Mustelam,
1058 XIII, 26 | homo diruptos dirutusque Q.Coelius, columenque amicorum Antoni,
1059 I, 8 | lecta, de reversione primum coeperim cogitare. Nec ita multo
1060 XII, 18 | quoniam semel liberales esse coepimus.~
1061 II, 9 | neque leges ullae possent coercere?~
1062 II, 63 | quis non turpe duceret? In coetu vero populi Romani negotium
1063 II, 62 | quid ereptas proferam? Cogebat egestas; quo se vertere
1064 IX, 9 | sed uterque nostrum cedere cogebatur magnitudini animi orationisque
1065 V, 26 | non est verbis rogandus, cogendus est armis.~
1066 II, 45 | socia, hortante libidine, cogente mercede, per tegulas demitterere.
1067 I, 11 | hesterno die tam acerbe cogerer? Solusne aberam, an non
1068 V, 51 | profecto, + cum me nulla vis cogeret, facere non auderem pertimesceremque
1069 II, 79 | Veniunt Kalendae Ianuariae; cogimur in senatum: invectus est
1070 XI, 22 | liberandum, tamen rerum natura cogit te necessario referre animum
1071 III, 23 | extraordinario cotidie aliquid cogitabamus, ne eius usitatus honos
1072 XIV, 10 | omnes aut miserabilem fugam cogitabant. Haec a quibus timebantur,
1073 II, 105| villa antea dicebantur, quae cogitabantur, quae litteris mandabantur!
1074 XI, 23 | agere uno tempore, sed ne cogitando quidem explicare quisquam
1075 III, 4 | tam nihil de re publica cogitans, qui hoc non intellegat,
1076 V, 25 | belli, exempla maiorum, cogitant quid populi Romani maiestas,
1077 III, 3 | timeretur, nec postulantibus nec cogitantibus, ne optantibus quidem nobis,
1078 II, 116| magnis periculis, quod cogitarat effecerat; muneribus, monumentis,
1079 XIV, 13 | utrumque, nihil magnificentius cogitari potest. 'Tu igitur ipse
1080 III, 18 | patris et patrui parricidio cogitasse. O admirabilem inpudentiam,
1081 II, 34 | non inimice!), quod bene cogitasti aliquando, laudo, quod non
1082 XII, 30 | 30] Horum ego cogitationem non vereor, impetum pertimesco.
1083 II, 31 | Attende enim paulisper cogitationemque sobrii hominis punctum temporis
1084 XI, 22 | Syriam derivare curae et cogitationis tuae. Si autem fieri posset,
1085 VII, 15 | omittam, ne hoc quidem cogitatis, eum, qui Mutinam, coloniam
1086 V, 25 | de utilitate quidem sua cogitaverunt. Ad hunc, di boni! legatos
1087 V, 15 | ullam speciem rei publicae cogitavisset? [VI] Atque ego de notis
1088 I, 15 | efficere posset in re publica, cogitavit, sed quid facere ipse deberet.
1089 V, 25 | aut faciat aut moliatur et cogitet? Totum iter Antoniorum quid
1090 XI, 9 | alterius facinus subire cogitur. 'Cruciatus est a Dolabella
1091 V, 6 | Meus cognatus.' An potest cognatio propior ulla esse quam patriae,
1092 V, 6 | Sit patriae prius. 'Meus cognatus.' An potest cognatio propior
1093 XIII, 13 | Fannius, quorum habetis cognitam voluntatem in rem publicam
1094 XIII, 22 | desinet profecto dubitare his cognitis litteris, quas mihi missas
1095 V, 50 | ut everteret. Omnis habeo cognitos sensus adulescentis. Nihil
1096 V, 16 | alterum, quod patefactum cognitumque esset, quam multos in civitate
1097 II, 78 | nequam hominem audacemque cognorat, hunc in familiaritatem
1098 XIII, 48 | venerint, quae postulant cognoscam.' Quin tu abis in malam
1099 II, 61 | nequam hominem secutus esset, cognoscere?~
1100 II, 78 | Celeriter isti, redisti, ut cognosceret te si minus fortem, at tamen
1101 II, 100| Caesaris actis cum consilio cognosceretis. Quod fuit consilium, quem
1102 III, 17 | adulescenti potuit optatius quam cognosci ab omnibus Caesaris consiliorum
1103 VII, 23 | erit, quorum tanta studia cognoscuntur in decretis faciendis, militibus
1104 II, 10 | moderationem modestiamque cognostis, ne me hodie, cum isti,
1105 V, 22 | bene sentire de re publica cognoverat, eosque ante pedes suos
1106 XIII, 13 | devertisse Massiliam eumque cognovisse paratissimo animo, ut cum
1107 XIV, 1 | egressum iam Mutina esse cognovissem, propter cuius periculum
1108 X, 21 | animisque infestam inimicamque cognovit. Hunc A. Hirti, C. Caesaris
1109 VII, 14 | me miserum! cur senatum cogor, quem laudavi semper, reprehendere?
1110 I, 12 | senatores deesse non solent. Coguntur enim non pignoribus, sed
1111 II, 18 | ipse pugnares, non modo non cohaerentia inter se diceres, sed maxime
1112 III, 5 | crudelissimosque conatus cohibuisset, rem publicam funditus interituram
1113 IV, 11 | libertatem reciperandam cohortabor. Non est vobis, Quirites,
1114 XIV, 5 | gravissimis in Antonium, nobis cohortandis, populo Romano ad causam
1115 XIII, 31 | populum Romanum ad servitutem cohortari? 'Veteranorum colonias deductas
1116 XII, 15 | Ubi sunt, C. Pansa, illae cohortationes pulcherrimae tuae, quibus
1117 XIV, 20 | litteris, meis nuntiis, meis cohortationibus omnes, qui ubique essent,
1118 XI, 26 | urget Oricum, habet aliquot cohortes, habet equitatum. Hinc si
1119 VIII, 25 | meis sex, si equitibus, si cohorti praetoriae praemia agrumque
1120 II, 24 | Caesare societatem aut numquam coisses aut numquam diremisses!
1121 II, 99 | ulla in te pietas esset, colere debebas. Filiam eius sororem
1122 I, 33 | publica mereri, laudari, coli, diligi gloriosum est; metui
1123 XIII, 50 | senatus consulto Pompeius collaudatus esse videatur.~
1124 II, 3 | virtutis spe, sed aetatis flore collectam, non venirem contra iniuriam
1125 VIII, 26 | sua [et commentariorum] collegaeque sui decreta maneant. Quid
1126 XI, 13 | proponitis? Primum duos collegas Antoniorum et Dolabellae,
1127 II, 4 | tempore me augurem a toto collegio expetitum Cn. Pompeius et
1128 V, 7 | Silet augur verecundus sine collegis de auspiciis. Quamquam illa
1129 IV, 16 | amicissimo, hoc M. Servilio, collegisque eius, ornatissimis viris,
1130 II, 83 | est aliquando ad nostrum collegium deferantur.~
1131 XI, 36 | eodem latrocinio naufragia colligam? Ego vero istos otii, concordiae,
1132 XI, 26 | alter ambove', ni Brutum colligassemus in Graecia et eius auxilium
1133 X, 6 | relinquetur? Quam ob rem collige te placaque animum istum
1134 VI, 7 | Bruto, omnes undique copiae colligendae; horam eximere [nullam]
1135 II, 42 | adisses. [XVII] Haec ut colligeres, homo amentissime, tot dies
1136 XIII, 45 | 45] [XX] Sed iam se colligit et ad extremum incipit philosophari. '
1137 I, 25 | praesidiis multis locis collocabuntur.'~
1138 II, 94 | ex Graecis comitibus suis collocarat, Armeniam abstulerat a senatu
1139 II, 101| conscripti, in agro Campano collocatos. Quid iam querar de agro
1140 XIII, 12 | filius in patrimonio suo collocatus. Haec senatus; reliqua populus
1141 XII, 27 | Marsorum, inter bina castra collocutus est; quo quidem memini Sex.
1142 XII, 27 | 27] Memini colloquia et cum acerrimis hostibus
1143 XII, 27 | necessitate hostem.' Erat in illo colloquio aequitas; nullus timor,
1144 II, 77 | potuit, caput aperuit, in collum invasit. O hominem nequam!
1145 XIV, 10 | 10] Si vero coloniarum et municipiorum sine ulla
1146 II, 76 | potius rogares, per municipia coloniasque Galliae, e qua nos tum,
1147 XIII, 18 | honestissimorum, quondam colonorum, Suessam, fortissimorum
1148 XIII, 26 | diruptos dirutusque Q.Coelius, columenque amicorum Antoni, Cotyla
1149 I, 5 | eversio illius exsecratae columnae, ut mihi mirum videatur
1150 VIII, 27 | inquit 'togatam remitto, comatam postulo' (otiosus videlicet
1151 XI, 37 | postquam beneficia Caesaris comederunt, consulem designatum obsident,
1152 III, 6 | Romani Antonium iudicasset, comes esse eius amentiae noluit;
1153 V, 15 | citharistas, totum denique comissationis Antonianae chorum in tertiam
1154 XIII, 19 | Ingressus urbem est quo comitatu vel potius agmine, cum dextra,
1155 II, 62 | rursus percursatio eadem comite mima, in oppida militum
1156 XIII, 4 | venerint, salutabunt benigne, comiter appellabunt unum quemque
1157 II, 82 | petebat. Ecce Dolabellae comitiorum dies! [XXXIII] Sortitio
1158 I, 8 | mansissemque in villa P.Valeri, comitis et familiaris mei, postridieque
1159 II, 5 | Quamquam illud ipsum, quod commemoras, semper prae me tuli; malui
1160 II, 51 | rei publicae iudicatus? Commemoratio illius tui sceleris intermissa
1161 II, 3 | pretorio? Sed hoc idcirco commemoratum a te puto, ut te infimo
1162 II, 12 | dixit. Sed quid singulos commemoro? Frequentissimo senatui
1163 II, 45 | prosternens lacrimans te mihi commendabat, orabat, ut se contra suum
1164 V, 34 | consulibus totam rem publicam commendandam censeo iisque permittendum,
1165 II, 3 | puto, ut te infimo ordini commendares, cum omnes te recordarentur
1166 V, 3 | cui, dum se civibus impiis commendat, inimicus quam amicus esse
1167 III, 5 | susceptam, sed etiam a nobis commendatam possit defendere.~
1168 II, 32 | maior, quae gloriosior, quae commendatior hominum memoriae sempiternae?
1169 II, 79 | His igitur rebus preclare commendatus iussus es renuntiari consul,
1170 I, 16 | Caesaris acta defenderet. An in commentariolis et chirographis et libellis [
1171 III, 36 | populi Romani libertate commentati atque meditati. His auctoribus
1172 XI, 13 | iudicavit; quorum alter commentatus est mimos, alter egit tragoediam.
1173 V, 12 | Neque solum commentariis commenticiis chirographisque venalibus
1174 XIII, 33 | sui aut imperatoris aut commilitonum suorum pericula impulistis.'
1175 VIII, 26 | sint, quicquid contra leges commiserint. Mustelae et Tironi prospicit;
1176 VIII, 15 | multandus sit; tu, etiamsi commiserit, conservandum putas. In
1177 XII, 25 | infesto tamque periculoso commisero? Gloriam in morte debent
1178 VI, 6 | Antonius; nam, si esset, non commisisset, ut ei senatus tamquam Hannibali
1179 XIII, 30 | degenerat, extorsimus. 'Africam commisistis Varo bis capto.' Hic cum
1180 VIII, 27 | 27] quid enim commisit umquam? num aut pecuniam
1181 XI, 21 | consulibus optimis et fortissimis commissa et commendata sit, Asiae
1182 VI, 2 | multis nefariis rebus ante commissis hoc tempore imperatorem
1183 VIII, 6 | fugati equites, proelium commissum, occisi aliquot.' Quae pax
1184 XII, 24 | 24] [X] Hisce ego me viis committam qui Terminalibus nuper in
1185 VIII, 15 | Ego nolo quemquam civem committere, ut morte multandus sit;
1186 II, 117| cuique crederet, quibus se committeret, a quibus caveret. Haec
1187 XI, 19 | sicut populo data est. Cur committis, Caesar, ut aut praestantissimus
1188 VIII, 11 | pax esset, ego id aeque commode facere non possem. Semel
1189 II, 40 | fecit heredem, ut cum illo commodo, si quod erat, animi quidam
1190 V, 52 | patres conscripti, non tantum commodum tribuitur L. Egnatuleio,
1191 I, 7 | aliquid afferet, si essem commoratus. Cum autem me ex Sicilia
1192 II, 86 | gloriam; dicam tamen dolore commotus: Quid indignius quam vivere
1193 III, 18 | similibus invidiam aliquam in me commoveri putat.~
1194 I, 5 | credo iis futura fuisse communia. Nam cum serperet in urbe
1195 VIII, 12 | primum quod tuas rationes communibus interponis, deinde quod
1196 XI, 23 | summa familiaritate nostra communicasses, qui credat te invito provinciam
1197 XII, 10 | putabantur; quos minime mirum est communicata cum iis re publica fidelis
1198 VI, 3 | aequitatis, legationis esse communitas?~
1199 I, 5 | invaserat. Atque haec omnia communiter cum collega; alia porro
1200 XI, 17 | est de Scipionis provincia commutatum, nec plus extraordinarium
1201 XIII, 17 | liberos dominum et tyrannum comparabat? Itaque illo interfecto,
1202 IV, 12 | paucis diebus novi consules comparabunt. Incumbite in causam, Quirites,
1203 XIV, 5 | dilectibus habendis, pecuniis comparandis, senatus consultis faciendis
1204 III, 1 | profligato ac perdito non comparari, sed geri iam viderem. Expectantur
1205 V, 36 | merentisque conscripserit, compararit, id eum recte et ordine
1206 II, 98 | impulisti eamque petitionem comparasti, quae et risus hominum et
1207 X, 24 | magnae et firmae copiae comparatae sunt. Adiungendus est Q.
1208 XIII, 25 | praesentem pestem vides comparatam. 'ut quam potentissimus
1209 XIV, 4 | Caesar cum exercitu per se comparato, cum prius pestibus rem
1210 II, 33 | concitare, cum laude non comparem. Quid enim beatius illis,
1211 III, 17 | Ciceronem, fratris mei filium, compellat edicto nec sentit amens
1212 XIII, 10 | integritas, in illis (et cum hos compello, praetereo animo ex grege
1213 II, 99 | tuae stuprum oblatum esse comperisses. Quis interpretari potest,
1214 X, 18 | vos libertatis adiutores complecti debetis, servitutis auctores
1215 II, 95 | non iniquum. Mira verborum complexio! At ille numquam (semper
1216 II, 61 | Brundisium, in sinum quidem et in complexum tuae mimulae. Quid est?
1217 XIII, 9 | publica aspiciet suoque sinu complexuque recipiet neque solum illum,
1218 XI, 5 | familiarissimae cum Trebonio complexusque summae benivolentiae falsi
1219 XI, 8 | Longus fuit dolor'. Bidui; at compluribus annorum saepe multorum.
1220 II, 24 | nefarium, pacis, concordiae, compositionis auctor esse non destiti,
1221 V, 22 | erant, statim suis comitibus compotoribusque discripsit.~
1222 II, 42 | magistrum suffragio tuo et compotorum tuorum rhetorem, cui concessisti,
1223 II, 101| vulnus putabamus, hunc tu compransoribus tuis et conlusoribus dividebas.
1224 II, 18 | senatus, reprehendisti. Nam comprehensio sontium mea, animadversio
1225 XI, 40 | patres conscripti, censeo comprobandam.~
1226 IX, 14 | conscripti, P. Servili sententia comprobari necesse est, qui sepulchrum
1227 X, 23 | factum auctoritate vestra est comprobatum atque laudatum.~
1228 XII, 29 | praeter dignitatem et decus comprobaturas esse certo scio); quid?
1229 XIV, 28 | nostri rebus gestis suis comprobavit. Hic ergo adulescens maximi
1230 XI, 25 | ego unius iudicio delatum comprobem?~
1231 III, 12 | consilium auctoritate publica comprobemus. Nec vero M. Antonium consulem
1232 III, 7 | haec auctoritate nostra comprobentur veteranorumque fortissimorum
1233 XIII, 4 | fecerimus! Hoc si Marcus violare conabitur, Luci eum sanctitas a scelere
1234 XII, 7 | inquam, urbi fortissime conanti e manibus est ereptus Antonius.~
1235 X, 18 | ferre fastidium. An nos conantis servitutis vincla rumpere
1236 II, 23 | ego illum ab eo distrahere conarer? Stulti erat sperare, suadere
1237 II, 49 | cumque eam rem tua sponte conarere, non impulsu meo, tamen
1238 X, 20 | causam suscepimus; sed ut concedam incertos exitus esse belli
1239 IX, 9 | perturbationi meus dolor concedebat; sed uterque nostrum cedere
1240 XII, 4 | stanti resistendum est aut concedenda una cum dignitate libertas.~
1241 XII, 13 | solum propagare bellum, sed concedere etiam victoriam? An ille
1242 XIII, 14 | more maiorum institutisque conceditur. Neque enim, quod quisque
1243 XII, 16 | ei peccandi potestas a me concessa videatur.~
1244 VIII, 28 | legato M. Antoni Cotylae concessimus? Cui portas huius urbis
1245 II, 4 | Auguratus petitionem mihi te concessisse dixisti. O incredibilem
1246 II, 42 | compotorum tuorum rhetorem, cui concessisti, ut in te, quae vellet,
1247 XII, 16 | ut, si quid remissum aut concessum sit, meo semper periculo
1248 II, 67 | felix) damna aleatoria; conchyliatis Cn. Pompei peristromatis
1249 XIV, 31 | non nulli in ipsa victoria conciderunt. O fortunata mors, quae
1250 II, 24 | flagitiis, egestate, infamia concidisses.~
1251 II, 107| inter eos, qui una fuerunt, concidisti. Quid evenerit postea nescio;
1252 V, 28 | Ianuarias decretis vestris eum concidistis, constituistis, ut haec
1253 XII, 17 | tamen persona ad istam pacem conciliandam minime fuit deligenda. Ego
1254 XI, 9 | hoc sunt graviora ea, quae concipiuntur animo, quam illa, quae corpore.
1255 XII, 11 | multis iudiciis ignominiisque concisus; nunc ea petit, quae dare
1256 II, 33 | istam, quam tu in me vis concitare, cum laude non comparem.
1257 III, 20 | cum tam atroci edicto nos concitavisset, cur ipse non adfuit? Num
1258 VI, 2 | conservatam esse rem publicam conclamastis. Hoc vestro iudicio tanto
1259 II, 69 | pro cubiculis stabula, pro conclavibus popinae sunt. Etsi iam negat.
1260 II, 32 | Sed tamen haec summa est conclusionis meae, quoniam scelere a
1261 V, 40 | sua M. Lepidus ad pacem concordiamque convertit, senatus consultum
1262 II, 57 | Hispaniam proficiscens huic conculcandam Italiam tradidisset, quae
1263 V, 33 | collegam suum, miserat. 'Quid concupiscas, tu videris; quod concupiveris,
1264 XIII, 2 | habendus est, qui civile bellum concupiscit. Sed hoc primum videndum
1265 V, 22 | qui pauperum sanguinem concupisset? quorum ipsorum bona, quantacumque
1266 V, 33 | concupiscas, tu videris; quod concupiveris, certe habebis.' Em, ad
1267 I, 29 | caritatem civium et gloriam concupivisse. Est autem gloria laus recte
1268 V, 29 | perditis civibus vexillum, quo concurrant, defuturum putatis? Sed
1269 XIII, 38 | Caesaris, et utrum sit aequius, concurrere nos, quo facilius reviviscat
1270 X, 21 | 21] Concurritur undique ad commune incendium
1271 VII, 18 | erit, ad quem omni motu concursus fiat civium perditorum?
1272 II, 109| praeclaras, ut rem publicam concutere posset, evertit. Numerum
1273 VIII, 27 | aliquis a Cyda, Lysiade, Curio condemnetur? Neque tamen nos urget mandatis
1274 VI, 3 | potest cum hoc gladiatore condicionis, aequitatis, legationis
1275 III, 9 | Illi regibus parere iam a condita urbem didicerant; nos post
1276 II, 67 | totae nequissimis hominibus condonabantur; alia mimi rapiebant, alia
1277 V, 6 | agrorum suis latronibus condonandi, populum Romanum servitute
1278 V, 50 | inimicitias rei publicae condonavit, hanc sibi iudicem constituit,
1279 XIV, 15 | factum, tum in me impetus conductorum hominum quasi in tyrannum
1280 II, 101| tu urbi minitaris. Utinam conere, ut aliquando illud 'paene'
1281 VII, 3 | etiam nationes ad urbem conetur adducere. Alii nihil eum
1282 XIII, 9 | quod silentio bellum civile confecerat, cum primum licuit, honores
1283 XI, 26 | metum sustinere. Quod si confecerit Brutus et intellexerit plus
1284 XII, 28 | me putatote; legationem confecero. Omnia ad senatum mea sententia
1285 II, 34 | actum, sed totam fabulam confecissem. Quamquam, si interfici
1286 II, 26 | ad ostium fluminis Cydni confecisset, si ille ad eam ripam, quam
1287 XIV, 1 | pugnae; reditum ad vestitum confectae victoriae reservate. Confectio
1288 XIV, 1 | confectae victoriae reservate. Confectio autem huius belli est D.
1289 XII, 28 | ab hoc ordine, ut bellis confectis decem legatis permitti solet
1290 XIV, 5 | inibi esse aut iam esse confectum; sed spei fructum rei convenit
1291 II, 115| senatus populique Romani, confer cum hac nundinatione tua
1292 IX, 10 | habuerunt, si unum in locum conferantur, cum Ser. Sulpicio non sint
1293 XI, 9 | iudicandum est? An vero hoc conferendum est aut dubitandum, uter
1294 XIII, 48 | putarem, recitavi, sed ut confessionibus ipsius omnia patefacta eius
1295 III, 21 | illo tacuerit, se hostem confessus sit? Quem in edictis Spartacum
1296 IX, 6 | festinans, mandata vestra conficere cupiens in hac constantia
1297 II, 111| cui te respondere posse confidas?~
1298 VI, 14 | instruxerant, partim quia non confidebant, partim quia non habebant.~
1299 X, 10 | Galliam, eos etiam, quibus confidebat, alienissimos, Transpadanos;
1300 XIV, 34 | virtutis similitudinem esse confident. Atque utinam his omnibus
1301 II, 104| esse hastae Caesaris, aliam confidentiae et temeritatis tuae. Non
1302 V, 1 | vestrae virtuti constantiaeque confiderem.~
1303 II, 46 | illis, quos videmus, gladiis confideres, maledictis me provocare
1304 X, 1 | neminem alterius, qui suae confideret, virtuti invidere.~
1305 II, 45 | Ipse autem amore ardens confirmabat, quod desiderium tui discidii
1306 V, 50 | publicam accessit, ut eam confirmaret, non ut everteret. Omnis
1307 II, 89 | inportunissimo hoste foedere ullo confirmari posse credidi. Post diem
1308 VI, 9 | in senatu et in contione confirmasse, numquam illum futurum in
1309 XIV, 4 | virtus et spes victoriae confirmavit; Caesar cum exercitu per
1310 III, 7 | laude et testimonio nostro confirmetur, eorumque commoda, honores,
1311 VI, 16 | publica]. Quo etiam, ut confitear vobis, Quirites, minus hodierno
1312 II, 19 | ordines, omnis civis, dum confiteare hunc ordinem hoc ipso tempore
1313 II, 53 | nihil de Caesare; tibi certe confitendum est causam perniciosissimi
1314 II, 31 | nego quicquam esse medium; confiteor eos, nisi liberatores populi
1315 II, 84 | nuntiat, quibus tu nuntiasti, confitere te, cum 'ALIO DIE' dixeris,
1316 II, 17 | nefarii de patriae parricidio confiterentur consciorum indiciis, sua
1317 II, 6 | et de te et a te latas confiterere, cum auspicia augur, intercessionem
1318 XII, 18 | meminerant eius sententiis confixum Antonium; L. Caesarem fortem
1319 II, 70 | civile bellum, quod natum, conflatum, susceptum opera tua est.~
1320 IV, 15 | nullum habuisset, repente conflavit; hic eum exercitum, quem
1321 XIII, 6 | iustum odium incendit, ad confligendum impellit, vocat ad periculum;
1322 XIV, 38 | Martia princeps cum hostibus conflixerit atque ita cum maiore numero
1323 XIV, 27 | Antoni legionibus equitatuque conflixit hostesque nefarios huic
1324 XIII, 33 | nudum expulsum a Trebonio confugere Alexandriam neglexistis.'
1325 VIII, 1 | 1] [I] Confusius hesterno die est acta res,
1326 III, 15 | Primum in Caesarem maledicta congessit, deprompta ex recordatione
1327 V, 12 | venalibus innumerabilis pecunia congesta in illam domum est, cum,
1328 II, 116| muneribus, monumentis, congiariis, epulis multitudinem imperitam
1329 III, 28 | audaciam? Ex his totus vitiis conglutinatus est. Nihil apparet in eo
1330 XII, 19 | ferreum putatis, ut cum eo congredi aut illum aspicere possim,
1331 XII, 28 | Quodsi non extra castra congrediemur, quae ad colloquium castra
1332 XIV, 15 | quam rei publicae infelicem congregabant. Ibi cum consilia inirent
1333 II, 46 | familiaritate, sed etiam congressione patrio iure et potestate
1334 II, 21 | scalas tabernae librariae coniecisset iisque oppilatis impetum
1335 VI, 10 | condemnatus nescio quo modo se coniecit in turbam atque ita maestus
1336 V, 15 | decuriam iudicum scitote esse coniectum. Em causam, cur lex tam
1337 XII, 23 | attendite, num aberret [a] coniectura suspicio periculi mei. Etruriam
1338 X, 17 | Quis aut sapientior ad coniecturam rerum futurarum aut ad propulsandum
1339 I, 20 | videatur quam in turpem iure coniectus.~
1340 VIII, 8 | leges, iudicia, libertatem, coniuges, liberos, patriam defendimus;
1341 VIII, 20 | quin mecum habeat aliquam coniunctionem gratiae, alii maximam, alii
1342 I, 7 | laudabatur; quae tamen urbs mihi coniunctissima plus una me nocte cupiens
1343 VII, 1 | pristinae spem revirescere, coniunctum huic ordini populum Romanum,
1344 I, 13 | possem, ut quemquam mortuum coniungerem cum deorum immortalium religione,
1345 II, 113| Etenim ista tua minime avara coniunx, quam ego sine contumelia
1346 XIV, 27 | olim cum Martia legione coniunxit, et septimam, quae constituta
1347 I, 18 | quibusdam etiam in rebus coniveo; in maximis vero rebus,
1348 XIV, 14 | latronem aut Catilinam esse conlatum, non in eum, qui, ne quid
1349 VII, 24 | quem nos senatus consulto conlaudare debemus, poteritne esse
1350 V, 28 | atque proposito factum eius conlaudastis, quodque ille bellum privato
1351 II, 107| credo valuisse et arma; conlegam quidem de caelo detraxisti
1352 XI, 4 | cupientis vitae suae periculo conligavit, progressu arcuit, a reditu
1353 II, 73 | eiusdem quaedam argentea vasa conlisa, sordidata mancipia, ut
1354 V, 18 | gradus conplebantur, lecticae conlocabantur, non quo ille scuta occulta
1355 V, 18 | auditu, in cella Concordiae conlocari armatos, latrones, sicarios,
1356 V, 27 | populi Romani praesidii causa conlocatam? Belli Punici secundi, quod
1357 II, 15 | perditissimos cum gladiis conlocavisti?~
1358 III, 3 | in rei publicae salute conlocavit.~
1359 XI, 5 | enim id putaret?) secutae conlocutiones familiarissimae cum Trebonio
1360 II, 7 | societatem, tollere amicorum conloquia absentium? Quam multa ioca
1361 V, 13 | Curio consessore eodemque conlusore facillume possit convenire.~
1362 II, 56 | Denticulum de alea condemnatum, conlusorem suum, restituit; quasi vero
1363 XIII, 3 | Polliones; addite Antoni conlusores et sodales, Eutrapelum,
1364 II, 101| tu compransoribus tuis et conlusoribus dividebas. Mimos dico et
1365 VII, 10 | contra M. Antonium exercitum conparavisset, non hostem tum Antonium
1366 II, 94 | mortuum factus est gratiosus. Conpellarat hospitem praesens, conputarat,
1367 III, 17 | amens commendationem esse conpellationem suam. Quid enim accidere
1368 III, 30 | domum exhauserit, hortos conpilaverit, ad se ex iis omnia ornamenta
1369 V, 18 | aedem Concordiae, gradus conplebantur, lecticae conlocabantur,
1370 II, 97 | provincia. Tu mentis [es] conpos, tu non constringendus?
1371 IV, 6 | iudicium confirmat senatus, conprobat universus populus Romanus;
1372 IV, 5 | pulcherrimum Martialium conprobavistis; qui se ad senatus auctoritatem,
1373 II, 94 | Conpellarat hospitem praesens, conputarat, pecuniam inperarat, in
1374 II, 58 | mimico nomine, sed Volumniam consalutabant. Sequebatur raeda cum lenonibus,
1375 XIII, 1 | quod cum impiis civibus consceleratisque suscepimus, timui, ne condicio
1376 I, 7 | in eum ipsum locum, unde conscenderam.~
1377 I, 7 | detulissent, ab eo loco conscendi, ut transmitterem, nec ita
1378 II, 88 | praeclaro illo die, quae propter conscientiam scelerum desperatio vitae,
1379 II, 25 | societate viderentur, cum conscii non fuissent, quam ut quisquam
1380 II, 17 | parricidio confiterentur consciorum indiciis, sua manu, voce
1381 II, 30 | quo intellegi debet eum conscium fuisse. ' Ergo ego sceleratus
1382 XIV, 16 | a consulatu meo testis, conscius, adiutor, dolorem ferre
1383 XI, 27 | vestra esse velitis; legiones conscripsit novas, excepit veteres,
1384 VI, 4 | denuntiationi parebit, ut in patrum conscriptorum atque in vestra potestate
1385 XIII, 28 | mutavit calceos, pater conscriptus repente factus est. Non
1386 I, 32 | tertio, denique reliquis consecutis diebus, non intermittebas
1387 XIII, 19 | nam Martiam legionem Albae consedisse sciebat) adfertur ei de
1388 III, 6 | videret. Atque ea legio consedit Albae. Quam potuit urbem
1389 VIII, 8 | discordia civium, sed in maxima consensione incredibilique concordia.
1390 IX, 15 | publicae tempore, eiusque mors consentanea vitae fuerit sanctissime
1391 I, 2 | Atque his principiis reliqua consentiebant. Ad deliberationes eas,
1392 III, 36 | providentibus, populo Romano consentiente erimus profecto liberi brevi
1393 I, 36 | significant incredibiliter consentientem populi Romani universi voluntatem?
1394 V, 32 | esse susceptum, experietur consentientis senatus nervos atque vires;
1395 XIII, 38 | causa totiens iugulata, an consentire, ne ludibrio simus inimicis,'—
1396 VI, 19 | vestra et tanta concordia consequemini, aut quidvis potius quam
1397 V, 45 | quaeramus, quae vix hodierno die consequemur. [XVII] Sed saepe spero
1398 X, 20 | fugienda. Quodsi immortalitas consequeretur praesentis periculi fugam,
1399 II, 110| religionem tolle aut usque quaque conserva.~
1400 I, 23 | numquam probavi, tamen ita conservanda concordiae causa arbitratus
1401 V, 1 | attulit non modo salutis conservandae, verum etiam dignitatis
1402 VIII, 15 | tu, etiamsi commiserit, conservandum putas. In corpore si quid
1403 XI, 37 | ornare, aut quieti, quos conservare debemus, aut impii, quorum
1404 VIII, 17 | faveo, tu M. Antonio; ego conservari coloniam populi Romani cupio,
1405 XIV, 37 | fortunasque omnium liberosque conservarint dimicatione et periculo
1406 XIV, 28 | pluribus res publica est conservata.~[XI]
1407 II, 2 | testimonium multis, mihi uni conservatae dedit. An decertare mecum
1408 XIV, 3 | vero, patres conscripti, conservate auctoritatem vestram, manete
1409 II, 5 | interfecerunt, a quo erant conservati, quos tu clarissimos viros
1410 XIII, 46 | intellegit maximam pietatem conservatione patriae contineri.~
1411 V, 40 | Sex.Pompeio rei publicae conservato. [XV] Quam ob causam iustam
1412 III, 14 | qui armis persequantur, conservatores rei publicae iudicentur?~
1413 II, 31 | liberatores populi Romani conservatoresque rei publicae sint, plus
1414 X, 17 | D. Brutum omnibus opibus conservatum velint, M. Bruti sit suspectus
1415 XII, 24 | salvum adhuc res publica conservavit sibi. Timide hoc dicam;
1416 XI, 35 | potius quam vocis testimonio conservemus.~
1417 X, 26 | custodiat incolumemque conservet eique exercitui, quem ipse
1418 V, 13 | festivus, ut ei cum Curio consessore eodemque conlusore facillume
1419 V, 12 | exules, legit Graecos (o consessum iudicum praeclarum, o dignitatem
1420 V, 14 | negleget? Qui porro ille consessus, di boni! Cretensis iudex,
1421 II, 118| sis, non quibuscum vivas, considera; mecum, ut voles, redi cum
1422 XII, 30 | multum etiam atque etiam considerandum puto idque potissimum faciendum,
1423 II, 28 | quod, cum rem gessisset consimilem rebus iis, quas ipse gesseram,
1424 II, 68 | somnis credo posse mente consistere. Necesse est, quamvis sis,
1425 III, 19 | populi Romani dignitasque consisteret?~
1426 II, 87 | bibere. Ubi enim tu in pace consistes? qui locus tibi in legibus
1427 IV, 12 | tam vehementer cum senatu consociati fuistis. Nec mirum; agitur
1428 VIII, 21 | censuissem, hoc me tamen consolabar, quod, cum illi ab Antonio
1429 XIV, 34 | quibus optima est haec quidem consolatio, parentibus, quod tanta
1430 XIII, 45 | aequiore animo et maiore consolatione moriere.~
1431 XIV, 34 | monumenti honore persolvitur, consolemur eorum proximos, quibus optima
1432 XII, 1 | saepe de rebus assentiamini, consolor me tamen, quoniam vobiscum
1433 III, 32 | incitatis, populo Romano conspirante, Italia tota ad libertatem
1434 VII, 1 | ordini populum Romanum, conspirantem Italiam, paratos exercitus,
1435 XIV, 17 | curare videam, alios parum constanter in suscepta causa permanere
1436 III, 26 | quam item magno animo et constanti C. Cestius repudiavit. Qui
1437 V, 1 | est, nisi vestrae virtuti constantiaeque confiderem.~
1438 XII, 30 | meam fidem rei publicae constantiamque praestitero, tum erunt mihi
1439 III, 8 | enim admirabili Caesaris constantiaque militum veteranorum legionumque
1440 XIII, 15 | vero fuit umquam gravior, constantior, fortior. Incensi omnes
1441 XI, 32 | audistis, *** fortis et constantis viri, qui ne vivo quidem
1442 X, 4 | acerbissime ceteri oderunt, tu constantissime diligas? Amplissimae tibi
1443 X, 24 | exercitum fidissimum et constantissimum praebuit. Nam de M. Apuleio
1444 XIV, 17 | tempore in tanta inopia constantium et fortium consularium quo
1445 XIII, 42 | 42] 'Mihi quidem constat nec meam contumeliam nec
1446 III, 39 | cumque legio Martia Albae constiterit, in municipio fidelissimo
1447 IV, 6 | sapienterque fecerunt; Albae constiterunt, in urbe opportuna, munita,
1448 II, 53 | perniciosissimi belli in persona tua constitisse.~
1449 I, 18 | consulatus in quibus actis constitit? Nempe in legibus. De Caesare
1450 XIV, 37 | quinquaginta ad omnia pulvinaria constituat;~
1451 II, 30 | rebus sententiisque maior! Constitue hoc, consul, aliquando,
1452 V, 47 | grandiorem aetatem ad consulatum constituebant, adulescentiae temeritatem
1453 XI, 4 | vexaret urbes non ad spem constituendae rei familiaris, quam tenere
1454 IV, 7 | libertatem populi Romani vel constituendam vel recipiendam. Quid igitur
1455 II, 26 | ille ad eam ripam, quam constituerat, non ad contrariam navis
1456 V, 4 | Placet eodem tempore praemia constituere eis, qui contra Antonium
1457 II, 11 | vester fuit. Quid enim ego constitui, quid gessi, quid egi nisi
1458 V, 12 | manipulares et Alaudas iudices se constituisse dicebat; at ille legit aleatores,
1459 III, 20 | facere de Caesare, cum de eo constituisset ad senatum referre ; scriptam
1460 X, 22 | viderunt umquam nec videre constitutam volunt, qui non Caesaris,
1461 XIII, 12 | interpretes internuntiique constituti sumus, nos, utrum populus
1462 II, 44 | decoctoribus certus locus constitutus, quamvis quis fortunae vitio,
1463 VII, 27 | pestiferam beluam ne inclusam et constrictam dimittatis, cavete! Te ipsum,
1464 II, 97 | mentis [es] conpos, tu non constringendus? An Caesaris decreto Creta
1465 XI, 4 | passus ex utraque parte constrinxit Antonium. Alter in Asiam
1466 II, 97 | acervi nummorum apud istum construuntur, ut iam expendantur, non
1467 X, 25 | maiorumque suorum dignitate consuetudineque rei publicae bene gerendae
1468 IX, 13 | vituperabat. Ut igitur, si ipsum consulam, quid velit, sic pedestrem
1469 II, 38 | praesenti dignitati potius consulebat. Quod autem habebat uterque,
1470 IX, 6 | requiescendum et vitae suae consulendum. At ille properans, festinans,
1471 II, 113| volent illi cedant otio consulentes, tamen a re publica revocabuntur.
1472 VII, 1 | sed fortasse necessariis consulimur, patres conscripti. De Appia
1473 XIV, 34 | fletum sententiis nostris consultisque possemus vel aliqua talis
1474 I, 38 | quos sperant rei publicae consulturos, vita tam cara sit? Cepis
1475 II, 3 | melius pudicitiae tuae consuluisses. Sed neque fecisti nec,
1476 II, 102| quo Caesar ante deduxerat. Consuluisti me per litteras de Capua
1477 XIII, 24 | vino tempus aetatis omne consumpsisses, ut faciebas, cum in gremiis
1478 V, 49 | illo, in populari levitate consumpsit. Itaque cum respectum ad
1479 II, 67 | haec tam celeriter esse consumpta. Non modo unius patrimonium
1480 II, 64 | Cn. Pompei (miserum me! consumptis enim lacrimis tamen infixus
1481 II, 110| supplicationes addendo diem contaminari passus es, pulvinaria noluisti?
1482 XII, 15 | nondum tantis parricidiis contaminatos vix ferebamus, hos nunc
1483 XIV, 34 | sepultura crematos, sed contectos publicis operibus atque
1484 X, 11 | quidem Antoni celeritas contemnenda est, quam nisi in via caducae
1485 II, 114| immortalitatem non arbitror esse contemnendam.~
1486 II, 96 | Ille vir fuit; nos quidem contemnendi, qui actorem odimus, acta
1487 IV, 7 | potuistis, num cui tandem contemnendum videtur? Recte et vere negatis,
1488 VIII, 24 | acciperem, qui senatus mandata contemneret, aut ei cum senatu quicquam
1489 V, 25 | decernis? Si, ut depreceres, contemnet, si, ut imperes, non audiet;
1490 I, 37 | civibus tribuerentur, semper contempserim; idemque, cum a summis,
1491 VI, 5 | voluntatem vestram potestatemque contempserit. An ille id faciat, quod
1492 II, 118| adulescens, non deseram senex; contempsi Catilinae gladios, non pertimescam
1493 XIV, 5 | aut vim fortunae stultitia contempsisse videamur.~
1494 VIII, 17 | principes civitatis. Hos contempsit, reiecit, repudiavit Antonius;
1495 I, 29 | amplissimo quoque clarissimoque contempta est, non opes violentas
1496 VIII, 21 | quod, cum illi ab Antonio contempti et reiecti revertissent
1497 III, 16 | spargere solebat. Vellem hanc contemptionem pecuniae suis reliquisset!
1498 III, 16 | nullo numero. Nihil illo contemptius, qui propter haesitantiam
1499 II, 2 | 2] Quid putem? contemptumne me? Non video, nec in vita
1500 XIV, 32 | summam laudem gloriamque contenderet?~
1501 VI, 16 | Quirites, minus hodierno die contendi, minus laboravi, ut mihi
1502 XIV, 18 | facit, si vitiis cum virtute contendit; ut enim cursu cursus, sic
1503 V, 35 | careat, tamen sit se ipsa contenta, quamquam in memoria gratorum
1504 XI, 12 | praediorum. Quibus utinam contenti essent! ferremus, etsi tolerabile
1505 XII, 23 | Lentonem uno capite esse contentum? Dic mihi praeterea, Pansa,
1506 XIV, 33 | audient, gratissimus sermo conticescet. Ita pro mortali condicione
1507 XIV, 24 | 24] Quod idem contigerat superioribus bellis civilibus.
1508 XIV, 24 | est, quod praeter Gabinium contigit nemini, aut supplicatione
1509 XIII, 5 | saeptis tam immanis beluas continebimus? At incertus exitus belli.
1510 IX, 13 | Mirifice enim Servius maiorum continentiam diligebat, huius saeculi
1511 V, 6 | patriae, in qua parentes etiam continentur? 'Mihi pecuniam tribuit.'
1512 II, 93 | ipso dolore risum posset continere.~
1513 XIII, 38 | exurgeret; quod tibi tuisque contingat. 'Utrum', inquit, 'elegantius.'
1514 II, 50 | Quaestor es factus; deinde continuo sine senatus consulto, sine
1515 IV, 1 | incredibilis, Quirites, contioque tanta, quantam meminisse
|