100-antio | antiq-circu | cisio-conti | contr-dicta | dicti-exist | exiti-gnath | gorty-innum | inope-longi | longu-nolui | nolum-pende | penet-profu | proge-reper | repon-solus | solut-trium | troia-zmyrn
Phil., Caput
1516 IX, 15 | vitae suae praeposuerit contraque vim gravitatemque morbi
1517 II, 26 | quam constituerat, non ad contrariam navis appulisset.~
1518 XIII, 33 | Milites aut meos aut veteranos contraxistis tamquam ad exitium eorum,
1519 IX, 11 | litium actiones malebat quam controversias tollere. Ergo hoc statuae
1520 XIII, 29 | unus relictus ex multis contudi et fregi adiuvantibus vobis
1521 XI, 20 | Martia et legio quarta ita se contulerant ad auctoritatem senatus
1522 III, 39 | populique Romani libertatem contulerit; et quod pari consilio eademque
1523 II, 53 | nisi te ad arma Caesaris contulisses. [XXII] Tu, tu, inquam,
1524 XIII, 9 | honores in eum maximos contulistis.~
1525 II, 107| Quid ego illas istius minas contumeliasque commemorem, quibus invectus
1526 VIII, 22 | Dolenter hoc dicam potius quam contumeliose: Deserti, deserti, inquam,
1527 III, 15 | 15] At quam contumeliosus in edictis, quam barbarus,
1528 II, 36 | subvenire potuisset? Nescio quid conturbatus esse videris; numquid subtimes,
1529 II, 32 | 32] Quid est? num conturbo te? Non enim fortasse satis,
1530 II, 83 | ne acta Dolabellae videar convellere, quae necesse est aliquando
1531 III, 20 | Ad eos tamen ipsos qui convenerant, ne verbo quidem ausus est
1532 III, 20 | Gallorum cuniculum ascendit. Convenerunt corrogati, et quidem ampli
1533 III, 5 | conscripti (nunc enim primum ita convenimus, ut illius beneficio possemus
1534 XIII, 2 | non erat desperandum, si convenisset, fore aliquem tolerabilem
1535 XIII, 13 | constantem, nuntiant se Pompei conveniundi causa devertisse Massiliam
1536 I, 8 | quod nuntiant, laetius) rem conventuram; Kalendis Sext. senatum
1537 XI, 27 | Necesse est enim in tanta conversione et perturbatione omnium
1538 V, 40 | Lepidus ad pacem concordiamque convertit, senatus consultum his verbis
1539 X, 7 | qui diadema imposuerint, convervandos, eos, qui regis nomen sustulerint,
1540 II, 8 | litteras misisse, quo me teste convincas? An chirographo? in quo
1541 II, 9 | nego teque in isto ipso convinco non inhumanitatis solum,
1542 V, 30 | potuit, semper flagitavi, ut convocaremur. Quo die primum convocati
1543 II, 100| fuit consilium, quem umquam convocasti, quas Kalendas Iunias expectasti?
1544 V, 23 | adiit, veteranos milites convocavit, paucis diebus exercitum
1545 II, 76 | Narbone mensas hospitum convomeres, Dolabella pro te in Hispania
1546 XII, 15 | ferebamus, hos nunc omni scelere coopertos tolerabiles censes civitati
1547 XIII, 12 | reddam, mea nominatione cooptabo. Utrum igitur augurem Iovis
1548 XI, 14 | nequaquam pari latronum manu et copia?~
1549 XI, 14 | Cum hanc et huius generis copiam tantam habeat Antonius,
1550 XI, 33 | bellis, verum etiam dux copiarum suarum. Quae de illo viro
1551 XIV, 37 | castra feliciter defenderit copiasque hostium, quae ad castra
1552 IX, 3 | cohortatus es et ipse multa copiose de illius laude dixisti.
1553 II, 79 | in senatum: invectus est copiosius multo in istum et paratius
1554 II, 19 | ordinem, qui tum cum senatus copulatus fuit, accusa omnis ordines,
1555 III, 16 | haesitantiam linguae stuporemque cordis cognomen ex contumelia traxerit.
1556 I, 18 | proferentur. Quare Sullae; Corneliae. Quid? Pompei tertius consulatus
1557 XIII, 47 | Pansa et Hirtius, qui quasi cornua duo tenuerunt Caesaris tum,
1558 XIV, 37 | ambove, aut, si aberunt, M. Cornutus, praetor urbanus, supplicationes
1559 II, 112| si potes. Cur armatorum corona senatus saeptus est, cur
1560 II, 85 | purpurea in sella aurea coronatus. Escendis, accedis ad sellam, (
1561 VIII, 15 | eius modi est, quod reliquo corpori noceat, id uri secarique
1562 XII, 7 | qui se totos et animis et corporibus in salutem rei publicae
1563 XIV, 34 | fratribus, quod in se ut corporum, sic virtutis similitudinem
1564 XIII, 6 | responderit: 'Tuere ita vitam corpusque [servato], ita fortunas,
1565 II, 43 | respondi, de ipso emendatore et correctore nostro quaedam dicenda sunt.
1566 VIII, 32 | excipiendo sententiam meam corrigebant. Quibus geram morem. Redeat
1567 III, 20 | cuniculum ascendit. Convenerunt corrogati, et quidem ampli quidam
1568 XIII, 35 | venistis depravatum.' Itane corrupti sunt, quibus persuasum sit
1569 II, 56 | dicebatur, pecunia iudicium esse corruptum. Nihil horum. At vir bonus
1570 I, 15 | quorum silentio ignosco, alia corum, quorum vocem requiro; quos
1571 V, 48 | apud antiquos Rulli, Decii, Corvini multique alii, recentiore
1572 XIII, 26 | innocens Gallius, aedilicii corycus laterum et vocis meae, Bestia,
1573 III, 16 | nempe ille, qui cum palla et cothurnis nummos populo de rostris
1574 X, 7 | recuperavisset, cumque concursu cotidiano bonorum omnium, qui admirabilis
1575 II, 13 | numero reliqui sunt. L. Cotta, vir summo ingenio summaque
1576 VIII, 28 | quid non legato M. Antoni Cotylae concessimus? Cui portas
1577 II, 30 | velis esse causam; edormi crapulam, inquam, et exhala. An faces
1578 VIII, 15 | Claudii, Catuli, Scaevolae, Crassi arma sumpserunt. Num aut
1579 XIII, 3 | Melam, Pontium, Coelium, Crassicium, Tironem, Mustelam, Petusium;
1580 II, 84 | voles, salvis auspiciis creatus. Si nihil est, cum augur
1581 XIV, 14 | Scitis enim per hos dies creberrimum fuisse sermonem, me Parilibus,
1582 II, 70 | 70] At quam crebro usurpat: 'Et consul et Antonius'!
1583 VIII, 30 | illud quidem non adducor ut credam, esse quosdam, qui invideant
1584 XIII, 16 | cum hoc pacem fieri posse credamus? [VIII] At periculum est,
1585 XI, 23 | nostra communicasses, qui credat te invito provinciam tibi
1586 II, 36 | videatur? Libero te metu; nemo credet umquam; non est tuum de
1587 II, 89 | foedere ullo confirmari posse credidi. Post diem tertium veni
1588 V, 15 | magnam partem rei publicae credidisset, si ullam speciem rei publicae
1589 II, 2 | facillime de me detrahi posse credidit? qui ordo clarissimis civibus
1590 VI, 6 | Numquam patietur, mihi credite. Novi violentiam, novi inpudentiam,
1591 XIV, 17 | consularium quo me dolore affici creditis, cum alios male sentire,
1592 XIII, 26 | fidei patronus, fraudator creditorum, Trebellius, et homo diruptos
1593 XII, 20 | ne Aquilam quidem ipsum crediturum putavit. Non ferent, inquam,
1594 I, 29 | pecuniam, ut quidam nimis creduli suspicantur, quae semper
1595 XIV, 34 | bustis humili sepultura crematos, sed contectos publicis
1596 IV, 3 | premeremur, in dies malum cresceret, praesidii nihil haberemus,
1597 V, 13 | pro reo dicere!), Cydam Cretensem, portentum insulae, hominem
1598 V, 14 | ille consessus, di boni! Cretensis iudex, isque nequissimus.
1599 II, 97 | civitates locupletissimae Cretensium vectigalibus liberantur
1600 II, 3 | quam a me violatam esse criminatus est, quod ego gravissimum
1601 XI, 30 | optinuerit; eum a Q. Marcio Crispo pro consule, L. Staio Murco
1602 XIII, 21 | taeterrimus omnibus bonis cruces ac tormenta minitatur. [
1603 XI, 8 | graviora sunt carnificum cruciamenta quam interdum tormenta morborum.~
1604 XII, 21 | optanda mors esset, modo sine cruciatu atque tormentis; vobis tamen
1605 III, 3 | usque tantum bellum, tam crudele, tam nefarium privatis consiliis
1606 IX, 8 | excusantem, non vos quidem crudeles fuistis (quid enim minus
1607 XI, 1 | maerore potius, quem ex crudeli et miserabili morte C. Treboni,
1608 II, 99 | qui patruo audiente, an crudelior, qui in illam miseram tam
1609 XIII, 18 | modo avarissimae, sed etiam crudelissimae uxoris delectos Martiae
1610 VIII, 7 | ut clarissimorum hominum crudelissimam poeniretur necem. Horum
1611 XIV, 37 | populum Romanum foedissima crudelissimaque servitute liberatum; cumque
1612 XIV, 38 | posteritatis sempiternam scelus crudelissimorum hostium militumque divina
1613 III, 5 | illius furentis impetus crudelissimosque conatus cohibuisset, rem
1614 III, 29 | latronis feremus taeterrimum crudelissimumque dominatum?~
1615 II, 86 | habes sensus, lacerat, haec cruentat oratio. Vereor, ne imminuam
1616 IV, 4 | recipiebat ardens odio vestri, cruentus sanguine civium Romanorum,
1617 IV, 11 | videtur esse iucundior quam cruor, quam caedes, quam ante
1618 XIII, 8 | familiaris cum ampla, tum casta a cruore civili; nemo ab eo civis
1619 XIII, 27 | perire eum non posse, nisi ei crura fracta essent. Fracta sunt,
1620 XI, 14 | Pollentia expulit, et quidem crure fracto; quod utinam illi
1621 II, 69 | domesticis. Huius in sedibus pro cubiculis stabula, pro conclavibus
1622 VIII, 29 | recipere legatum hostium, in cubiculum admittere, etiam seducere
1623 III, 31 | ad legiones Brundisium cucurrerit, ex iis optime sentientis
1624 X, 10 | prohiberetur proficisci, ita cucurrit.~
1625 III, 21 | risus! Sententiolas edicti cuiusdam memoriae mandavi, quas videtur
1626 XII, 5 | sapienti, quod restitui potest? Cuiusvis hominis est errare, nullius
1627 XII, 25 | re publica versantur, non culpae reprehensionem et stultitiae
1628 II, 49 | passus de gratia. Postea sum cultus a te, tu a me observatus
1629 XIV, 30 | quae promisimus, studiose cumulata reddemus. Sed id quidem
1630 XIV, 35 | ea vivis victoribusque cumulate, cum tempus venerit, persolvenda;
1631 XII, 7 | censetis, quid? colonias, quid? cunctam Italiam futuram eodem studio,
1632 X, 26 | provinciam Macedoniam, Illyricum cunctamque Graeciam tueatur, defendat,
1633 XI, 9 | ulcisci cupit, an is, qui cunctis senatus sententiis hostis
1634 II, 13 | nominavi, consulares senatusque cunctus adsensus est, qui honos
1635 III, 20 | nescio qua per Gallorum cuniculum ascendit. Convenerunt corrogati,
1636 I, 9 | putarem, sed ne tardius, quam cuperem, rei publicae gratularer.
1637 II, 3 | Sed neque fecisti nec, si cuperes, tibi id per C. Curionem
1638 II, 51 | cadentem rem publicam fulcire cuperetis ipsique C. Caesari, si sana
1639 V, 47 | amplissimos honores capere cupiamus? Legibus enim annalibus
1640 XIII, 25 | obsideas neque te istinc, si cupias, possis explicare. Recesseris,
1641 II, 52 | 52] Quid cupide a senatu, quid temere fiebat,
1642 I, 21 | consentiunt. Quae est igitur ista cupiditas legis eius ferendae, quae
1643 VI, 17 | redierint, si pacem adferent, cupidum me, si bellum, providum
1644 XIII, 33 | beatum, florentem esse cupiebant!~
1645 IX, 6 | faciebat, reficiendi se et curandi potestas fuit. Aderat et
1646 XIV, 17 | sentire, alios nihil omnino curare videam, alios parum constanter
1647 III, 30 | et in Capitolio figenda curaverit earumque rerum omnium domesticum
1648 II, 111| alia defendas, alia non cures? Nisi forte vis fateri te
1649 II, 4 | factus, unam tribum sine Curione ferre potuisses? cuius etiam
1650 II, 3 | cuperes, tibi id per C. Curionem facere licuisset.~
1651 II, 45 | domini potestate quam tu in Curionis. Quotiens te pater eius
1652 V, 14 | Athenienses misericordes. Puto ne Curium quidem esse crudelem, qui
1653 III, 19 | consilio cuiusquam, sed tamen currentem, ut dicitur, incitavi. Nam
1654 II, 118| mihi crede, ad hoc opus curretur neque occasionis tarditas
1655 VII, 7 | fuit optabilis (omne enim curriculum industriae nostrae in foro,
1656 II, 42 | quod causae prodesset; tu cursim dicis aliena.~
1657 III, 26 | Uticae reliquerat. Deinde M. +Cusini Sicilia, Q. Cassi Hispania.
1658 II, 45 | domu sua eiecit, quotiens custodes posuit, ne limen intrares!
1659 III, 10 | Suessae iugulavit eos, quos in custodiam dederat et Brundisi ad trecentos
1660 VII, 24 | egregio, cuius ego excubias et custodias mei capitis cognovi in consulatu
1661 X, 26 | Graeciam tueatur, defendat, custodiat incolumemque conservet eique
1662 XII, 30 | invident, extimescendi. Custodiatur igitur vita + mea r.p. eaque,
1663 XII, 22 | universae civitatis oculi custodiunt; quid censetis, cum iter
1664 III, 27 | ovium, ut aiunt, lupum! Custosne urbis an direptor et vexator
1665 VIII, 27 | an ne suorum aliquis a Cyda, Lysiade, Curio condemnetur?
1666 V, 13 | Creta vobis notior quam Roma Cydae. Dilectus autem et notatio
1667 V, 13 | illud pro reo dicere!), Cydam Cretensem, portentum insulae,
1668 II, 26 | Cilicia ad ostium fluminis Cydni confecisset, si ille ad
1669 XIV, 28 | postulanda; cui cum imperium dabamus, eodem tempore etiam spem
1670 VIII, 24 | autem ea legatis nostris dabat, cum ad nos Cotylam mitteret,
1671 II, 92 | singillatim, sed provinciis totis dabatur. Itaque, si haec manent,
1672 II, 67 | enim semper iste felix) damna aleatoria; conchyliatis
1673 I, 22 | velit, aut iudex, qui reum damnare audeat, ut ipse ad operas
1674 I, 21 | ut et de vi et maiestatis damnati ad populum provocent, si
1675 XI, 11 | eum consulatum? nisi forte damnationem pro praetura putat. Alter
1676 I, 21 | Romani minuerit per vim, eum damnatum iudicio ad eam ipsam vim
1677 I, 12 | domum? Quis autem tanto damno senatorem coegit, aut quid
1678 VIII, 4 | excludendum Antonium auctoritatem damus, quam, ut milites fiant
1679 VIII, 32 | redierint, veniam et inpunitatem dandam puto.~
1680 VII, 23 | decretis faciendis, militibus dandis, pecuniis pollicendis, ut
1681 VII, 13 | etiam cum studio nomina dant, parent auctoritati vestrae;
1682 VI, 6 | senatus! Quid? quod a senatu dantur mandata legatis, ut D. Brutum
1683 XI, 20 | extraordinarium imperium non darem? Aut exercitus adimendus
1684 V, 53 | Martiae et legioni quartae ita darent, adsignarent, ut quibus
1685 II, 101| eximebatur, ut militibus daretur, tamen infligi magnum rei
1686 II, 15 | descendit Antonius. Cur? Dat nataliciam in hortis. Cui?
1687 II, 94 | Armeniam abstulerat a senatu datam. Haec vivus eripuit, reddit
1688 II, 62 | hereditatum possessiones datas, quid ereptas proferam?
1689 XIV, 11 | recitatae sunt, decernere debeamus Serviliusque decreverit,
1690 V, 37 | est tantus honos qui non debeatur? Nam, si M. Antonio patuisset
1691 VIII, 30 | Omnes id quidem facere debebanus, eaque erat non modo apud
1692 II, 85 | consulem esse meminisse deberes) diadema ostendis. Gemitus
1693 II, 96 | agis, ex ista syngrapha deberi dicit pro iis rebus, quae
1694 III, 4 | tanta non potest, quanta debetur, habenda tamen est tanta,
1695 VIII, 31 | vidit in lecto, senexque et debilis primus veniebat in curiam.
1696 V, 4 | confirmare militum animos an debilitare virtutem?~
1697 VII, 5 | bonorum spem virtutemque debilites, et te consularem aut senatorem,
1698 VIII, 4 | causam, si nos languescimus, debilitetur necesse est.~
1699 XI, 29 | dis hominibusque meritas debitasque persolvat,~
1700 XI, 14 | quem ultae videntur Furiae debitorum; vindicem enim novarum tabularum
1701 VII, 10 | meritos illi quidem honores et debitos, sed tamen singularis et
1702 IX, 12 | pertinere, ut videatur honorem debitum patri praestitisse. Quamquam
1703 IX, 15 | nullus honos tribui non debitus potest; grati simus in eius
1704 I, 10 | Bruto audieram), a quibus debuerat, adiutus, tamen et Bruti
1705 X, 15 | rem illam dicebant fieri debuisse. Quid ergo agunt nunc tot
1706 II, 14 | consiliorum totiusque vitae debuisses habere, vitrici te similem
1707 III, 12 | consulem post Lupercalia debuistis putare; quo enim ille die,
1708 XIII, 14 | aut foedius aut quod minus deceat quam contra senatum, contra
1709 II, 20 | Quam id te, di boni, non decebat! In quo est tua culpa non
1710 V, 26 | desinat oppugnare Brutum, decedat ex Gallia; non est verbis
1711 II, 12 | probavit, qui ut me primum decedens ex Syria vidit, complexus
1712 XIV, 10 | peritus metator et callidus decempeda sua Saxa diviserat? Recordamini,
1713 XIII, 37 | agri privati et publici decempedator Nucula et Lentone collega.~
1714 XIII, 40 | est, ut isdem ornamentis deceperit vos, quibus deceptum Caesarem
1715 XIII, 33 | Scilicet verba dedimus, decepimus: ignorabat legio Martia,
1716 XIII, 41 | excesserint sine tormentis. A me 'deceptos' ait 'isdem ornamentis'
1717 XII, 1 | 1] [I] Etsi minime decere videtur, patres conscripti,
1718 XIII, 6 | existimem antiquius, ne decernam capitis periculo, fugiam
1719 XI, 21 | dignitate, de libertate, de vita decernamus, si in potestatem quis Antoni
1720 XIV, 11 | sed tribus ducibus sint decernendae; sed hoc primum faciam,
1721 VIII, 5 | Antonium sua sponte suscepit. Decernendi enim tempus nondum erat;
1722 V, 38 | in rem publicam meritis decernendos honores quam amplissimos
1723 XI, 26 | C. Cassius aut uterque. Decernerem plane sicut multa 'consules,
1724 I, 13 | publicam inducerentur, ut decernerentur supplicationes mortuo? Nihil
1725 VI, 16 | senatus adsentiens tumultum decerneret, saga sumi iuberet. Malui
1726 XIII, 9 | putabit. Haec causa fuit cur decerneretis statuam in rostris cum inscriptione
1727 V, 34 | eadem, sed fortasse serius decernetis. De re publica, quoad rettulistis,
1728 VI, 19 | discrimen; de libertate decernitur. Aut vincatis oportet, Quirites,
1729 XI, 22 | 22] At vero ita decernunt, 'ut liberato Bruto'; id
1730 XIII, 7 | nullum potest, laetemur decertandi oblatam esse fortunam. Aut
1731 II, 2 | uni conservatae dedit. An decertare mecum voluit contentione
1732 XI, 24 | de sanguine et de spiritu decertat; ante provinciam sibi decretam
1733 XI, 21 | cumque harum rerum omnium decertatio consulibus optimis et fortissimis
1734 III, 26 | felicius! modo enim ex Africa decesserat et quasi divinans se rediturum
1735 II, 97 | decreto Creta post M. Bruti decessum potuit liberari, cum Creta
1736 II, 81 | nec facit quod pudentem decet.~
1737 XI, 13 | effundant sua. Vidi etiam P. Deci auctionem, clari viri, qui
1738 XIII, 27 | renovata est. Saxam vero Decidium praeterire qui possum, hominem
1739 V, 48 | vero apud antiquos Rulli, Decii, Corvini multique alii,
1740 XIII, 27 | illis, ut opinor, Muribus [Deciis], itaque Caesaris munera
1741 X, 15 | est M. Bruti. Magisne quam Decimi? Equidem non arbitror. Etsi
1742 X, 15 | et laudis societas aequa, Decimo tamen eo iratiores erant
1743 XIII, 27 | itaque Caesaris munera rosit; Deciorum quidem multo intervallo
1744 XII, 1 | patres conscripti, falli, decipi, errare eum, cui vos maximis
1745 XIII, 27 | acceptum. [XIII] Est etiam ibi Decius ab illis, ut opinor, Muribus [
1746 V, 19 | haec enim ei causa esse declamandi solet.~
1747 II, 42 | non ingenii acuendi causa declamas. At vero adhibes ioci causa
1748 II, 42 | tot dies in aliena villa declamasti? Quamquam tu quidem, ut
1749 V, 19 | me in Tiburtino Scipionis declamitavit sitim quaerens; haec enim
1750 XII, 19 | crudelissimum hostem, ut declarant eius de me acerbissimae
1751 XII, 9 | epistulas spem victoriae declarantis in manu teneo, pacem velle
1752 VII, 6 | voluntatem suam et virtutem declararent;~
1753 XIV, 35 | propinquorum eodem monumento declarari et virtutem suorum et populi
1754 X, 1 | recitatis litteris usus es. Declarasti enim verum esse id, quod
1755 VII, 22 | voce in contionem vocavit declaravitque maximam libertatis recuperandae
1756 II, 44 | ordinibus, cum esset lege Roscia decoctoribus certus locus constitutus,
1757 IX, 15 | grati simus in eius morte decoranda, cui nullam iam aliam gratiam
1758 IX, 17 | meritus sit, ut iis ornamentis decorari debeat, senatum censere
1759 II, 44 | memoria praetextatum te decoxisse? 'Patris', inquies, 'ista
1760 II, 44 | fortunae vitio, non suo decoxisset. Sumpsisti virilem, quam
1761 XII, 2 | vestrorum gravissimorum decretorum videbamini, quam spe allata
1762 XIV, 11 | decernere debeamus Serviliusque decreverit, augebo omnino numerum dierum,
1763 XII, 12 | refixistis? [VI] Quodsi ea, quae decrevimus, obruere, num etiam memoriam
1764 V, 34 | quoad rettulistis, satis decrevisse videor.~
1765 III, 35 | nobiles faciunt, ut honeste decumbant, faciamus nos principes
1766 VII, 18 | putatis? Non rursus improbos decuriabit, non sollicitabit rursus
1767 XIII, 3 | veterani, seminarium iudicum decuriae tertiae, qui suis rebus
1768 I, 20 | laborabitque, ut honestis decuriis potius dignus videatur quam
1769 XI, 36 | Romani nominis probra atque dedecora? an Censorinum ornem, in
1770 V, 25 | quamvis severa legatis mandata dederimus, nomen ipsum legatorum hunc,
1771 XIII, 44 | adventum rei publicae poenas dederis, ille huius belli feret
1772 VIII, 25 | quos ipse cum Dolabella dederit agros, teneant ii, quibus
1773 VIII, 25 | praetoriae praemia agrumque dederitis.' Iis etiam praemia postulat,
1774 XI, 20 | conscripti, imperium, nisi dedissetis. Milites veterani, qui illius
1775 II, 53 | contra patriam inferendi dedisti. Quid enim aliud ille dicebat,
1776 XIII, 48 | modo ad pacem, sed ne ad deditionem quidem feceris? Hanc ego
1777 XII, 2 | videbamini, quam spe allata deditionis, quam amici pacem appellare
1778 V, 29 | amicorum, quibus ille est deditus.~
1779 V, 10 | tollenda deve coloniis in agros deducendis tulisse M. Antonius dicitur,
1780 II, 102| incolumis, coloniam novam iure deduci; colonos novos adscribi
1781 II, 112| Ityraeos, cum sagittis deducis in forum? Praesidii sui
1782 II, 77 | eam, cuius causa venerat, [deducitur] eique epistulam tradidit.
1783 XIII, 31 | cohortari? 'Veteranorum colonias deductas lege senatus consulto sustulistis.'
1784 II, 62 | militum crudelis et misera deductio, in urbe auri, argenti maximeque
1785 XIII, 27 | praeterire qui possum, hominem deductum ex ultimis gentibus, ut
1786 VIII, 9 | omnibus portis, quo velint, deducturum. Omnes Cafones, omnes Saxae
1787 II, 102| Casilinum, quo Caesar ante deduxerat. Consuluisti me per litteras
1788 XIII, 31 | perdideris in eumque locum deduxeris, ex quo ipsi iam sentiunt
1789 VII, 17 | cum eosdem in agros etiam deduxerit? quis umquam omnis tribus,
1790 XII, 10 | militibus et, quod maxime deerat, armis nostros duces adiuverunt.
1791 VII, 20 | culpa senatus. Equidem non deero; monebo, praedicam, denuntiabo,
1792 XI, 35 | 35] Neque vero classes deerunt; tanti Tyrii Cassium faciunt,
1793 V, 20 | res ei finem caedendi nisi defatigatio et satietas attulisset.
1794 XIII, 39 | potius quam a populo Romano defectionem vocas? 'Treboni mortem an
1795 II, 111| quid potes dicere, cur alia defendas, alia non cures? Nisi forte
1796 III, 38 | defensus sit et hoc tempore defendatur;~
1797 II, 112| punctum temporis, quo loquor, defende, si potes. Cur armatorum
1798 II, 75 | Antoni, aut, cum suscepisses, defendenda usque ad extremum. Ter depugnavit
1799 I, 27 | necesse est, ut dicit, sui defendendi causa; iis, qui pro re publica,
1800 XI, 11 | credo, dignitatem. At hic me defendente quinquiens absolutus est;
1801 II, 45 | sestertium sexagiens peteret, defenderem; tantum enim se pro te intercessisse
1802 XIII, 47 | Ventidius partes Caesaris defenderent quam primum Caesar, adulescens
1803 XII, 30 | vestram auctoritatem meo more defendero et meam fidem rei publicae
1804 I, 19 | iniquum et inutile sit, defendetur; quod ad populum centuria
1805 XII, 20 | et studio municipii mei defendissem? Atque idem hic myrmillo
1806 II, 109| Qui chirographa Caesaris defendisset lucri sui causa, is leges
1807 XI, 3 | animo studioque libertatem defendite, quo maiora proposita victis
1808 I, 19 | dissolvuntur? Et vos acta Caesaris defenditis, qui leges eius evertitis?
1809 I, 17 | studio illius praeclara acta defendo. Pecunia utinam ad Opis
1810 II, 113| adulescentis nobilissimos paratos defensores. Quam volent illi cedant
1811 II, 8 | modo sis eos inter sicarios defensurus. Sed quid opponas tandem,
1812 II, 83 | aliquando ad nostrum collegium deferantur.~
1813 II, 113| gubernacula rei publicae deferat; qui ubicumque terrarum
1814 XIV, 28 | etiam spem eius nominis deferebamus; quod cum est consecutus,
1815 V, 12 | numquam facta ad aerarium deferebantur. Huius turpitudinis testes
1816 I, 2 | hunc ordinem res optimas deferebat; nihil tum, nisi quod erat
1817 II, 49 | te ultro mihi idem illud deferentem numquam sim adhortatus.
1818 XI, 17 | Sapientis patrem, negotium deferret, surrexit P. Africanus,
1819 I, 11 | agebatur, ut etiam aegrotos deferri oporteret? Hannibal, credo,
1820 XI, 10 | inpudentissimos oculos spe et mente defigere?~
1821 VII, 5 | cogitationes in rei publicae salute defigeret, consulem non putarem.~
1822 XIV, 13 | curas in rei publicae salute defigunt, impetus crimen invidia
1823 VIII, 9 | hortos, Tusculana, Albana definiunt. Atque etiam homines agrestes,
1824 IV, 13 | virtus est una altissimis defixa radicibus; quae numquam
1825 II, 91 | incensa L. Bellieni domus deflagravit; tu illos impetus perditorum
1826 XIII, 10 | haec satis diu multumque defleta sunt. Decrevistis tantam
1827 IV, 1 | numquam defuit, tempora defuerunt, quae simul ac primum aliquid
1828 II, 71 | tuam, tum propter libidines defuisti. Gustaras civilem sanguinem
1829 V, 12 | sit pecunia rei publicae defutura. [V] Legem etiam iudiciariam
1830 III, 34 | quoniam ille virtutem suam non defuturam esse profitetur. Nihil est,
1831 XIII, 30 | fratri tuo, qui a vobis nihil degenerat, extorsimus. 'Africam commisistis
1832 I, 1 | discedebam nec a re publica deiciebam oculos ex eo die, quo in
1833 I, 6 | cervicibus iugum servile deiecerant; quos tamen ipsi consules
1834 VIII, 6 | litteris Pansa recitavit: 'Deieci praesidium, Claterna potitus
1835 IX, 8 | iudicavisset, de sententia deiecistis.~
1836 VIII, 6 | cuius praesidium Claterna deiecit Hirtius, non est hostis,
1837 XI, 33 | 33] Deiotari regis et patris et filii
1838 XI, 24 | id signum, quod de caelo delapsum Vestae custodiis continetur;
1839 XIV, 15 | dissipaverunt, fascis ipsi ad me delaturi fuerunt. Quod cum esset
1840 VIII, 16 | inprobi, scelerati, impii; deleantur innocentes, honesti, boni,
1841 XIII, 23 | proponis, ut senatum funditus deleas, reliqui boni et locupletes
1842 XI, 38 | quisquam istorum sit, qui otio delectantur. Tertio vero generi non
1843 XIII, 1 | civium, quem bellum civile delectat, eumque ex numero hominum
1844 VI, 4 | forensibus parricidiis delectatur, ut mulieri citius avarissimae
1845 III, 26 | reliqui, quos sors divina delectet? + L. Annius, M. Antonius.
1846 XIII, 18 | etiam crudelissimae uxoris delectos Martiae legionis centuriones
1847 XI, 17 | populus Romanus ita sibi ipse delegit idoneum ducem, P. Scipionem,
1848 I, 1 | discordiarum oblivione sempiterna delendam censui.~
1849 II, 116| epulis multitudinem imperitam delenierat; suos praemiis, adversarios
1850 II, 51 | intermissa est, non memoria deleta. Dum genus hominum, dum
1851 XIII, 22 | dicat; facilius de pace deliberabitis. 'Dedisse poenas sceleratum
1852 VII, 26 | erit integra potestas nobis deliberandi; si senatui non paruerit,
1853 I, 2 | reliqua consentiebant. Ad deliberationes eas, quas habebat domi de
1854 XIII, 26 | septemvirales Lento, Nucula, tum deliciae atque amores populi Romani,
1855 XIII, 26 | Cotyla Varius, quem Antonius deliciarum causa loris in convivio
1856 VI, 12 | V] Sed redeo ad amores deliciasque vestras, L. Antonium, qui
1857 XI, 9 | ignorat? alteri a puero pro deliciis crudelitas fuit, deinde
1858 XI, 38 | illorum imperatores etiam deligamus?~
1859 XI, 24 | certe dignissimas vobis deligemus; nunc, quod agitur, agamus.
1860 XII, 17 | conciliandam minime fuit deligenda. Ego numquam legatos mittendos
1861 XI, 16 | gerundum est, imperator est deligendus. Duae dictae sunt sententiae,
1862 II, 77 | ad Saxa rubra venisset, delituit in quadam cauponula atque
1863 XII, 26 | temperari solet, hic ira dementiaque inflammatus adhibito fratre
1864 II, 53 | dicebat, quam causam sui dementissimi consilii et facti adferebat,
1865 II, 19 | profecto sapis. Quid est enim dementius quam, cum rei publicae perniciosa
1866 XIII, 49 | si fieri possit, terras demigrare, unde Antoniorum 'nec facta
1867 II, 92 | huius domesticis nundinis deminutum est.~
1868 II, 45 | cogente mercede, per tegulas demitterere. Quae flagitia domus illa
1869 VI, 6 | militesque eius adeant iisque demonstrent summa in rem publicam merita
1870 I, 26 | quibus est integrum vobis; demonstro vitia; tollite: denuntio
1871 IV, 13 | labefactari potest, numquam demoveri loco. Hac virtute maiores
1872 VIII, 1 | viri, qui, verbi atrocitate dempta, oratione fuit quam sententia
1873 | demum
1874 V, 45 | 45] Demus igitur imperium Caesari,
1875 XIV, 24 | postulantibus nostris imperatoribus deneganda est, quod praeter Gabinium
1876 XI, 19 | honorem homini amicissimo denegavisse. Quodsi comitia placet in
1877 III, 37 | Hirtius, consules designati, dent operam, uti senatus Kalendis
1878 II, 56 | omitto ceteros; Licinium Denticulum de alea condemnatum, conlusorem
1879 VII, 20 | deero; monebo, praedicam, denuntiabo, testabor semper deos hominesque,
1880 VII, 3 | locuntur); eos cavendos esse denuntiant. Utrum igitur in nefariis
1881 XIV, 4 | illi hosti ac parricidae denuntiarent, ut a Mutina discederet;
1882 IX, 7 | quae sibi iussu vestro denuntiarentur, auctoritate erant et sententia
1883 VI, 6 | Hannibali initio belli Punici denuntiaret, ne oppugnaret Saguntum.
1884 III, 22 | Quid ergo? ab amico timor denuntiari solet? Horum similia deinceps.
1885 VII, 26 | oportet, quae interdicta et denuntiata sunt, priusquam aliquid
1886 XII, 11 | delata mandata; non paruit. Denuntiatum est, ne Brutum obsideret,
1887 V, 19 | ante), inimicitias mihi denuntiavit, adesse in senatum iussit
1888 XIII, 11 | obsident, de Falerno Anseres depellantur. Sunt alii plures fortasse,
1889 XII, 6 | proditionis a se suspicionem depelleret? Unde autem ista suspicio
1890 XI, 6 | qui pro rerum atrocitate deplorare tantas calamitates queat?
1891 V, 3 | Pacem vult M. Antonius; arma deponat, roget, deprecetur. Neminem
1892 XIV, 34 | publice posset oratio, qua deponerent maerorem atque luctum gauderentque
1893 XIII, 24 | mimarum mentum mentemque deponeres. 'et te, o puer,'—Puerum
1894 VIII, 25 | inquit 'remitto, exercitum depono, privatus esse non recuso.'
1895 XIV, 5 | salutem D. Bruti una voce depoposcit, ut eam non solum commodis
1896 V, 25 | Antoniorum quid habuit nisi depopulationes, vastationes, caedis, rapinas?
1897 VII, 15 | consulem designatum, opsederit, depopulatus agros sit, hunc in eum ordinem
1898 II, 109| partim in hortos Pompei deportavit, partim in villam Scipionis.~
1899 III, 33 | sed etiam appetam atque deposcam. Hoc feci, dum licuit; intermisi,
1900 XI, 20 | publicae dignitatem, ut deposcerent imperatorem et ducem C.
1901 XIII, 11 | necessitudine et coniunctione deposco. Redimet hortos, aedes,
1902 I, 31 | est, cum collegam tuum, depositis inimicitiis, oblitus auspiciorum
1903 XI, 23 | ornatamque a senatu provinciam deposui, ut incendium patriae omissa
1904 I, 33 | Quamquam solent domestici depravare non numquam; sed novi firmatatem
1905 XIII, 35 | venenatis muneribus venistis depravatum.' Itane corrupti sunt, quibus
1906 V, 20 | privato, nulla aequitatis deprecatio. Tantum quisque habebat
1907 XI, 17 | illam ignominiam a familia deprecatus est dixitque et in fratre
1908 V, 25 | Legatos decernis? Si, ut depreceres, contemnet, si, ut imperes,
1909 V, 3 | Antonius; arma deponat, roget, deprecetur. Neminem aequiorem reperiet
1910 I, 27 | publica, dixero, primum deprecor, ne irascatur; deinde, si
1911 II, 74 | percussor ab isto missus deprehensus dicebatur esse cum sica;
1912 III, 15 | Caesarem maledicta congessit, deprompta ex recordatione impudicitiae
1913 V, 20 | Asiaticus, qui myrmillo Mylasis depugnarat; sanguinem nostrum sitiebat,
1914 V, 30 | eius, utpote qui peregre depugnarit, familiam ducit. Sit per
1915 VI, 13 | foro spectantibus vobis depugnasset? Sed haec una statua; altera
1916 VII, 14 | armis domesticis. Ea ipsa depulimus nos quidem; extorquenda
1917 VIII, 12 | gerendi quam servitutis depulsio? in qua etiamsi non sit
1918 III, 8 | optata libertas, quam est depulso iam Antonio retinenda nobis.~
1919 II, 27 | unius amicitiae praeposuit depulsorque dominatus quam particeps
1920 III, 8 | a cervicibus nostris est depulsus Antonius. Sed haec, ut dixi,
1921 III, 8 | quidem, quae dixi de Caesare deque eius exercitu, iam diu nota
1922 XIV, 19 | ut non proinde homines dequoque, ut quisque mereretur, iudicarent?
1923 XI, 22 | aliquam in Asiam et Syriam derivare curae et cogitationis tuae.
1924 VII, 5 | recites, describendas etiam des improbis civibus, eorum
1925 II, 106| Anagnini? Qui cum essent devii, descenderunt, ut istum, tamquam si esset,
1926 XI, 21 | pestiferi cives parricidaeque desciverint, cumque id bellum geramus,
1927 VII, 5 | laetus proferas, recites, describendas etiam des improbis civibus,
1928 II, 113| quam ego sine contumelia describo, nimium diu debet populo
1929 II, 118| publicam adulescens, non deseram senex; contempsi Catilinae
1930 X, 7 | regis nomen sustulerint, deserendos putatis. Ac de hac quidem
1931 II, 110| Caesaris tua lege datum deseri patimur? an supplicationes
1932 XI, 22 | enim restabat, ut relicto, deserto, prodito. Ego vero mentionem
1933 XIV, 34 | eosque nec inhumatos esse nec desertos, quod tamen ipsum pro patria
1934 II, 33 | relegatos? qui locus est aut tam desertus aut tam inhumanus, qui illos,
1935 X, 7 | conscripti, si M. Brutum deserueritis et prodideritis, quem tandem
1936 II, 26 | auctores ad liberandam patriam desiderarentur illis actoribus, Brutos
1937 XIV, 36 | ut ne unum quidem militem desiderarit,~
1938 II, 55 | interfectos; interfecit Antonius. Desideratis clarissimos civis; eos quoque
1939 VII, 23 | curiam populi Romani non desideretis? Laudandi sunt ex huius
1940 II, 39 | honorifica, nisi plena amicissimi desiderii, cum me vidisse plus fateretur,
1941 I, 15 | neque ego hoc ab omnibus iis desidero, qui sententiam consulari
1942 III, 38 | imperatoribus, consulibus designatis, itemque a ceteris, qui
1943 V, 35 | A Bruto igitur consule designato more maiorum capiamus exordium.
1944 X, 17 | nostra laturus est. [IX] Desinant igitur aut ii, qui non timent,
1945 V, 26 | videbitur. Recedat a Mutina, desinat oppugnare Brutum, decedat
1946 XIII, 22 | inportunissima belua posset esse, desinet profecto dubitare his cognitis
1947 III, 31 | ruere demens nec furere desinit. In Galliam mutilatum ducit
1948 II, 67 | stratos videres. Quam ob rem desinite mirari haec tam celeriter
1949 II, 89 | promissurum; simul ac timere desisses, similem te futurum tui.
1950 II, 93 | Kalendas Apriles debere desisti? Sunt ea quidem innumerabilia,
1951 VIII, 32 | legatos nostros ab Antonio despectos et inrisos facile patiantur,
1952 XIII, 2 | sive simulabat, non erat desperandum, si convenisset, fore aliquem
1953 V, 15 | iudicibus nocentium salus desperata est.~
1954 V, 30 | discessum latronis vel potius desperatam fugam libere senatus haberi
1955 II, 88 | propter conscientiam scelerum desperatio vitae, cum ex illa fuga
1956 XII, 10 | nomen adferemus, id est desperationem victoriae?~
1957 III, 15 | putes dicere. Videte, quam despiciamur omnes, qui sumus e municipiis,
1958 XIII, 29 | consularibus non esset Pompeianus despiciendus senatus.~
1959 V, 33 | quidem fortunas nostras destinavit, sed libidini cuiusque nos
1960 VII, 26 | provinciae Galliae populari destiterit, ad Brutum adeundi legatis
1961 II, 99 | eundem in septemviratu nonne destituisti? intervenit enim, cui metuisti,
1962 XIII, 16 | varia et magna auxilia non desunt; in D. Bruti salute certatur;
1963 X, 26 | frumentumque imperet operamque det, ut cum suis copiis quam
1964 VIII, 4 | intellego verbo fieri interdum deteriorem solere. Nolumus hoc bellum
1965 XIII, 40 | Et quidem non insipiens; deteriores enim iugulari cupio, meliores
1966 XIV, 28 | ab hac sententia neminem deterrebit, quandoquidem virtute superavit
1967 VIII, 19 | Calene, non possum. Antea deterrere te, ne popularis esses,
1968 XIII, 20 | designati maiestas a parricidio deterreret, tum me (testor et vos et
1969 III, 36 | 36] Nihil est detestabilius dedecore, nihil foedius
1970 IV, 9 | immortales, avertite et detestamini, quaeso, hoc omen!) urbem
1971 VIII, 7 | libet dicere; ignoro causam, detestor exitum.~
1972 VI, 15 | expectetis animo aequo. Celeritas detracta de causa est, boni tamen
1973 II, 104| Varronis rem ullam esse detractam? Quid? si etiam scripsit
1974 II, 2 | in senatu facillime de me detrahi posse credidit? qui ordo
1975 X, 6 | bonis obtrectandi si qui detraxerit, quid tibi, quod sibi quisque
1976 II, 107| conlegam quidem de caelo detraxisti effecistique non tu quidem
1977 II, 101| tuam proferam? Tua ista detrimenta sunt, illa nostra. Agrum
1978 V, 34 | provideantque, ne quid res publica detrimenti accipiat, censeoque, ut
1979 II, 5 | ut tute gloriari solebas, detulerat ex latronibus suis principatum,
1980 XII, 29 | audierunt, multa ad eos improbi detulerunt, quorum commoda, ut vos
1981 II, 87 | consulem populi iussu regnum detulisse; Caesarem uti noluisse.
1982 I, 7 | promontorium agri Regini, venti detulissent, ab eo loco conscendi, ut
1983 XI, 18 | populus Romanus ad privatum detulit bellum, quamquam erat Africanus,
1984 I, 9 | Atque ego celeriter Veliam devectus Brutum vidi, quanto meo
1985 II, 68 | hac te in domo tam diu deversari non pudet, in qua, quamvis
1986 II, 104| voluit illud, non libidinum deversorium.~
1987 XIII, 13 | Pompei conveniundi causa devertisse Massiliam eumque cognovisse
1988 IV, 13 | primum universam Italiam devicerunt, deinde Karthaginem exciderunt,
1989 VI, 13 | Q.Tremuli, qui Hernicos devicit, ante Castoris. O impudentiam
1990 XIV, 24 | ipso nomine et eos, qui iam devicti sunt, et eos, qui supersunt,
1991 II, 106| Anagnini? Qui cum essent devii, descenderunt, ut istum,
1992 II, 116| adversarios clementiae specie devinxerat; quid multa? Attulerat iam
1993 V, 37 | omnibus consiliis praeceps et devius non solum cum exercitu suo,
1994 VII, 14 | spem estis inanem pacis devoluti. Quam turpe porro legiones
1995 II, 67 | celeriter tanta nequitia devorare potuisset. At idem aedis
1996 VI, 17 | paucorum dierum molestiam devorate. Qui cum redierint, si pacem
1997 XIII, 3 | exhaustis, beneficiis Caesaris devoratis fortunas nostras concupiverunt.~
1998 XI, 13 | persequens pro alieno se aere devovit. Emptor tamen in ea auctione
1999 XI, 5 | extiterunt in amore simulato; dexterae, quae fidei testes esse
2000 XIII, 19 | comitatu vel potius agmine, cum dextra, sinistra gemente populo
2001 XII, 23 | uno capite esse contentum? Dic mihi praeterea, Pansa, Ventidius
2002 II, 78 | causa venisse, populum etiam dicacem in te reddidisti. Sed nimis
2003 XIII, 22 | se gavisus, quid doluisse dicat; facilius de pace deliberabitis. '
2004 V, 6 | statuere, quam sententiam dicatis aut quam sequamini. [III]
2005 II, 89 | auguria rerum futurarum! Dicebam illis in Capitolio liberatoribus
2006 X, 15 | quo minus ab eo rem illam dicebant fieri debuisse. Quid ergo
2007 II, 105| Quae in illa villa antea dicebantur, quae cogitabantur, quae
2008 XI, 38 | conscripti, quousque sententias dicemus veteranorum arbitratu? Quod
2009 II, 10 | peto a vobis, ut me pro me dicentem benigne, alterum ipse efficiam,
2010 I, 27 | Dolabella, pro re publica dicenti non oportebit. Quamquam
2011 X, 12 | quam rei publicae fuisse dicentur. Omne enim et exercitus
2012 V, 21 | esse, quod ab iis actum diceretur. [VIII] M. vero Antonium
2013 IV, 13 | bellicosissimas gentes in dicionem huius imperii redegerunt.~
2014 II, 87 | ad Lupercalia C. Caesari dictatori perpetuo M. Antonium consulem
2015 XI, 17 | quae a consulibus aut a dictatoribus gesta et confecta sunt,
2016 V, 10 | Caesaris confirmandis deve dictatura in perpetuum tollenda deve
|