100-antio | antiq-circu | cisio-conti | contr-dicta | dicti-exist | exiti-gnath | gorty-innum | inope-longi | longu-nolui | nolum-pende | penet-profu | proge-reper | repon-solus | solut-trium | troia-zmyrn
Phil., Caput
2017 II, 42 | quidem, ut tui familiarissimi dictitant, vini exhalandi, non ingenii
2018 V, 32 | partium contentionem esse dictitat. Quarum partium? Alteri
2019 XIII, 32 | vivat, teneri lege Hirtia dictitatis.' Quis, quaeso, iam legis
2020 VII, 2 | misimus, non ut pareret et dicto audiens esset huic ordini,
2021 V, 5 | quamquam suspicor, quid dicturi sint quidam eorum, qui post
2022 V, 26 | dicant, quod quosdam audio dicturos: 'Legati proficiscantur:
2023 I, 12 | scisset, quam sententiam dicturus essem, remisisset aliquid
2024 II, 57 | versari eaque, quae dico dicturusque sum, notiora esse omnibus,
2025 III, 9 | superbus est habitus et dictus; quod nos vitium in privatis
2026 V, 8 | 8] Ubi lex Caecilia et Didia, ubi promulgatio trinum
2027 III, 9 | parere iam a condita urbem didicerant; nos post reges exactos
2028 XII, 24 | hoc caput est); nos, ut didicimus semperque fecimus, urbem
2029 II, 117| satis esse viris fortibus didicisse, quam sit re pulchrum, beneficio
2030 IX, 9 | aures Ser. Sulpici ferre didicissent, tum vero denique filium
2031 VIII, 23 | obsidebat, cum tempus ille differret, virgula stantem circumscripsit
2032 VI, 19 | sed tamen ita maturum, ut differri iam hora non possit. Fuit
2033 XIII, 15 | speramus optima, pati vel difficillima malumus quam servire.~
2034 V, 46 | Romani potestatem redegerit difficillimoque rei publicae tempore saluti
2035 V, 36 | provinciae Galliae rei publicae difficillumo tempore esse subventum.'~
2036 XII, 18 | eierabant, de me querebantur, diffidebant etiam Servilio; meminerant
2037 IX, 2 | labor accessisset, sibi ipse diffideret, non recusavit quo minus
2038 XII, 27 | ceteri possunt, me posse diffido.~
2039 XIII, 26 | duo praetores sine causa diffisi se aliquid habituros (nos
2040 II, 108| metu perterriti repente diffugimus.~
2041 XI, 25 | mittent. Num P. Servilio digniorem? At eum quidem civitas non
2042 XI, 24 | tollemus, provincias certe dignissimas vobis deligemus; nunc, quod
2043 II, 32 | eodem amplissimis praemiis dignissimos iudicatos. Itaque iam retexo
2044 III, 25 | patre, avo maioribusque suis dignissimus; in eadem sententia fuit
2045 III, 19 | libertas populi Romani dignitasque consisteret?~
2046 VII, 14 | decus, honestatem, laudem dignitatemque desiderat, quibus rebus
2047 II, 86 | quid suppliciis omnibus dignius? Num exspectas, dum te stimulis
2048 VIII, 8 | excipio, quos nemo civitate dignos putat. Quae est igitur in
2049 X, 13 | industria, cuius animum egregium dignumque ipso et maioribus eius ex
2050 II, 32 | enim fortasse satis, quae diiunctius dicuntur, intellegis. Sed
2051 II, 23 | a Caesaris amicitia esse diiunctum ob eamque causam culpa mea
2052 II, 23 | Pompeium a mea familiaritate diiunxit. Postea vero quam se totum
2053 III, 2 | expectatio aut quae vel minimi dilatio temporis? Quamquam enim
2054 XIV, 5 | Quid C. Pansa egit aliud dilectibus habendis, pecuniis comparandis,
2055 V, 31 | saga sumi dico oportere, dilectum haberi sublatis vacationibus
2056 XIII, 27 | in primis, qui si senatum dilexisset, numquam curiam incendisset.
2057 II, 38 | mea. An ille quemquam plus dilexit, cum ullo aut sermones aut
2058 X, 4 | oderunt, tu constantissime diligas? Amplissimae tibi fortunae
2059 IX, 13 | Servius maiorum continentiam diligebat, huius saeculi insolentiam
2060 II, 110| Et tu in Caesaris memoria diligens, tu illum amas mortuum?
2061 VII, 21 | vocaverunt, hi Antonium diligent et cum his pacem servabit
2062 I, 38 | et sum a vobis benigne ac diligenter auditus. Quae potestas si
2063 XIV, 37 | praetore, imperator, consilio diligentiaque sua castra feliciter defenderit
2064 I, 6 | appellabantur, quibus hic ordo diligentissime caverat, non ad conservationem
2065 XI, 10 | inimicus. A quo admoniti diligentius et vigilantius caveamus
2066 VI, 11 | Nam Trebellium valde iam diligit; oderat tum cum ille tabulis
2067 XII, 5 | caligo, quam paulo ante dixi; diluxit, patet, videmus omnia, neque
2068 XIII, 40 | duas acies lanista Cicerone dimicantis, qui usque eo felix est,
2069 II, 76 | Dolabella pro te in Hispania dimicaret? Qui vero Narbone reditus!
2070 XIV, 37 | liberosque conservarint dimicatione et periculo vitae suae,
2071 II, 37 | manens conficeret angoribus, dimissa molestiis omnibus liberaret.
2072 III, 33 | tempus, patres conscripti, dimittam neque diurnum neque nocturnum,
2073 VII, 2 | illum, ut omnes exercitus dimittantur. Scilicet legatos ad eum
2074 VII, 27 | inclusam et constrictam dimittatis, cavete! Te ipsum, Pansa,
2075 II, 24 | numquam coisses aut numquam diremisses! Fuit alterum gravitatis,
2076 XI, 6 | caede civium Romanorum, de direptione fanorum? Quis est, qui pro
2077 X, 12 | Alter advolarat subito ad direptionem pestemque sociorum, ut,
2078 III, 27 | lupum! Custosne urbis an direptor et vexator esset Antonius?
2079 XI, 4 | atque omnia divexare ac diripere cupientis vitae suae periculo
2080 X, 12 | quacumque iret, omnia vastaret, diriperet, auferret, exercitu populi
2081 XIII, 42 | partitionis, vastandarum diripiendarumque provinciarum? Nam quid erat
2082 III, 31 | obruit vino; vastantur agri, diripiuntur villae; matres familiae,
2083 XIII, 26 | creditorum, Trebellius, et homo diruptos dirutusque Q.Coelius, columenque
2084 XIII, 26 | Trebellius, et homo diruptos dirutusque Q.Coelius, columenque amicorum
2085 I, 1 | senatoria. Nec vero usquam discedebam nec a re publica deiciebam
2086 IX, 9 | prosecuti sumus. Qui quidem discedens mecum ita locutus est, ut
2087 VI, 14 | possessores animo aequiore discedent; nullam inpensam fecerant,
2088 XIV, 2 | adierimus, ad saga sumenda discedere.~
2089 II, 90 | dum timor abest, a te non discedit, audacia. Etsi tum, cum
2090 II, 43 | tanta mercede nihil sapere disceres. Num etiam hoc, homo audacissime,
2091 V, 41 | ordinis auctoritate ab armis discesserit et a M. Lepido imperatore,
2092 I, 6 | legationis liberum, ea mente discessi, ut adessem Kalendis Ianuarris,
2093 VI, 3 | triduum valuit, ut, quamquam discessio facta non esset, tamen praeter
2094 VIII, 1 | arbitrarentur, tua voluntas in discessione fuit ad lenitatem propensior.
2095 VIII, 21 | modo illum de Gallia non discessisse, uti censuissemus, sed ne
2096 XI, 18 | multam dixit, si a sacris discessisset: quam multam populus [Romanus]
2097 II, 109| desideravit quemquam et potius discessu nostro laetatus est statimque
2098 V, 30 | et mora? Ut primum post discessum latronis vel potius desperatam
2099 II, 45 | confirmabat, quod desiderium tui discidii ferre non posset, se in
2100 II, 3 | hominis fuisse. At enim te in disciplinam meam tradideras (nam ita
2101 XIII, 1 | libertatis iura cara habere, quem discordiae, quem caedes civium, quem
2102 I, 1 | usurpavi, quo tum in sedandis discordiis usa erat civitas illa, atque
2103 XIII, 12 | conscripti, spopondistis, ita discribetur, ut videatur a vobis Cn.
2104 XII, 23 | suspicio periculi mei. Etruriam discriminat Cassia. Scimusne igitur,
2105 IX, 6 | maluit in maximo rei publicae discrimine emori quam minus, quam potuisset,
2106 V, 22 | comitibus compotoribusque discripsit.~
2107 XIII, 37 | posset, etiam Brutum, Cassium discruciatos necaret ** eademque inhibiret
2108 XII, 5 | sapientiores solent esse. Discussa est illa caligo, quam paulo
2109 II, 8 | quod mihi opponas, homo diserte, ut Mustelae et Tironi Numisio
2110 II, 111| expecto enim eloquentiam tuam. Disertissimum cognovi avum tuum, at te
2111 II, 18 | animadversio senatus fuit. Homo disertus non intellegit eum, quem
2112 II, 18 | inter se diceres, sed maxime disiuncta atque contraria, ut non
2113 XIII, 11 | 11] Sed hanc mihi dispensationem pro paterna necessitudine
2114 XIV, 34 | miserandum putatur, nec dispersis bustis humili sepultura
2115 VIII, 8 | partim dissupet, partim dispertiat parricidis.~
2116 III, 31 | interitum nostrum et ad dispertitionem urbis venire conatus? Atque
2117 V, 40 | dominatum regium maxime displicere, cumque eius opera, virtute,
2118 I, 12 | via languerem et mihimet displicerem, misi pro amicitia, qui
2119 V, 9 | modo posset; sic vero erant disposita praesidia, ut, quo modo
2120 VII, 3 | pacis patrocinium. Nonne sic disputant? 'Inritatum Antonium non
2121 XIII, 32 | iure belli (magis facilis disputatio est quam necessaria); illud
2122 XII, 16 | admiscear, in quo ne si dissensero quidem a ceteris, sciturus
2123 XI, 15 | Quapropter, ut invitus saepe dissensi a Q. Fufio, ita sum eius
2124 I, 5 | reliquum tempus ab illo uno die dissensisse.~
2125 X, 5 | amicitiae sic tecum ut a te dissentiens senator queri. Ita enim
2126 II, 90 | optimum te putabant me quidem dissentiente, funeri tyranni, si illud
2127 I, 31 | quibus te quidam, multum a me dissentientes, beatum putant, anteponis?
2128 II, 38 | magnum, de summa re publica dissentientis in eadem consuetudine amicitiae
2129 X, 2 | ante me; a quo ita saepe dissentio, ut iam verear, ne, id quod
2130 XII, 27 | hostibus et cum gravissime dissidentibus civibus. Cn.Pompeius, Sexti
2131 VI, 4 | vinulentia; semper eum duo dissimilia genera tenuerunt, lenonum
2132 II, 59 | est; saturavit se sanguine dissimillimorum sui civium: felix fuit,
2133 II, 84 | Lupercalia veniamus. [XXXIV] Non dissimulat, patres conscripti, adparet
2134 VI, 3 | eumne qui, pecunia publica dissipata atque effusa, per vim et
2135 II, 67 | vix videtur tot res tam dissipatas, tam distantibus in locis
2136 V, 11 | 11] Illa vero dissipatio pecuniae publicae ferenda
2137 XIII, 10 | bonis patriis in praedae dissipatione inimicus victor redegisset.~
2138 XIV, 10 | rumoribus improbissimis dissipatis. Quis liberos, quis coniugem
2139 I, 30 | quam cum, expiatio foro, dissipato concursu impiorum, principibus
2140 XIV, 15 | periculo, famam istam fascium dissipaverunt, fascis ipsi ad me delaturi
2141 II, 6 | tu reliquias rei publicae dissipavisses, cum domi tuae turpissimo
2142 II, 35 | tabulas innumerabilem pecuniam dissipavisti, ad quem e domo Caesaris
2143 VI, 14 | praestantissimi senatoris, sententia dissoluta est; huic enim adsensi septemvirum
2144 VI, 1 | decuit, non tamen omnino dissolute. Mora est adlata bello,
2145 I, 21 | lex est an legum omnium dissolutio? Quis est enim hodie, cuius
2146 VI, 7 | cum ita sint, non omnino dissolutum est, quod decrevit senatus;
2147 I, 18 | in legibus, acta Caesaris dissolvi ferendum non puto.~
2148 XI, 14 | verbo], quoniam omnia iura dissolvit, nisi forte iure Germanum
2149 I, 19 | iudiciariae leges Caesaris dissolvuntur? Et vos acta Caesaris defenditis,
2150 VIII, 8 | fortunas nostras partim dissupet, partim dispertiat parricidis.~
2151 II, 67 | res tam dissipatas, tam distantibus in locis positas tam cito
2152 II, 23 | tradidit, quid ego illum ab eo distrahere conarer? Stulti erat sperare,
2153 V, 29 | Exclusit illum a re publica, distraxit, segregavit non solum scelus
2154 V, 32 | iam ad cuiusque opinionem distributae.~
2155 III, 20 | quartum Kalendas Decembres distulit. Adesse in Capitolio iussit;
2156 III, 33 | conscripti, dimittam neque diurnum neque nocturnum, quin de
2157 VIII, 32 | sexennio post sumus ingressi diutiusque servitutem perpessi, quam
2158 VIII, 10 | hominibusque invisa, nec diuturna neque salutaria, nostra
2159 IX, 4 | obierant, pro brevi vita diuturnam memoriam reddiderunt. Cn.
2160 X, 20 | fugienda videretur, quo diuturnior servitus esset. Cum vero
2161 VIII, 5 | esset infirmus ex gravi diuturnoque morbo, nullam sibi putavit
2162 VII, 15 | lege restituit, vectigalia divendidit, provincias de populi Romani
2163 V, 49 | Eius autem filii longissume diversa ratio est; qui cum omnibus
2164 II, 65 | mimo modo egens, repente dives. Sed, ut est apud poetam
2165 XI, 4 | impetumque furentis atque omnia divexare ac diripere cupientis vitae
2166 XIII, 21 | consulem designatum, agros divexat civium optimorum, hostis
2167 II, 101| compransoribus tuis et conlusoribus dividebas. Mimos dico et mimas, patres
2168 V, 20 | fortunas nostras imminebat; dividebat agros, quibus et quos volebat;
2169 V, 7 | moderato homini, L. Antonio, dividendam dedit. Quid? hanc legem
2170 V, 53 | ut is militibus veteranis divideretur; de agro Campano separatim
2171 V, 53 | sine iniuria privatorum dividi posset; iisque militibus,
2172 V, 6 | faciendae bonorum, urbis dividundae, agrorum suis latronibus
2173 XIV, 33 | magnifico incisaeque litterae divinae virtutis testes sempiternae,
2174 XIII, 43 | Latina est, id propter tuam divinam pietatem novum inducis.~
2175 III, 26 | Africa decesserat et quasi divinans se rediturum duos legatos
2176 II, 81 | quod fecit. Quisquamne divinare potest, quid vitii in auspiciis
2177 III, 26 | provinciarum sortes minus divinas fuisse.~
2178 V, 28 | sunt, tum illa caelestis divinasque legiones, Martia et quartam,
2179 IV, 4 | et immortalibus meritis divini immortalesque debentur,
2180 IV, 4 | et honoribus, qui ei pro divinis et immortalibus meritis
2181 IV, 5 | Martia, quae mihi videtur divinitus ab eo deo traxisse nomen,
2182 II, 39 | singularis vir ac paene divinus de me senserit, sciunt,
2183 XIV, 10 | callidus decempeda sua Saxa diviserat? Recordamini, per deos immortales!
2184 V, 20 | possessor, quantum reliquerat divisor Antonius.~
2185 XI, 13 | Nuculam et Lentonem, Italiae divisores lege ea, quam senatus per
2186 VIII, 9 | ex mendicis fieri repente divites, itaque semper hastam videre
2187 II, 110| ut Marti, ut Quirino, sic divo Iulio M. Antonius. Quid
2188 II, 69 | quam quod cum mima fecit divortium.~
2189 II, 7 | seria neque tamen ullo modo divulganda!~
2190 II, 25 | Occultatum dico; cuius non statim divulgatum? Citius dixerim iactasse
2191 III, 27 | insequens? Etenim in contione dixerat se custodem fore urbis seque
2192 I, 27 | quae ipsis visa erunt, dixerint, ista arma ne noceant. Quid
2193 XIII, 5 | quas in eos sententias dixeritis? Acta M. Antoni rescidistis;
2194 III, 25 | auctoritati se optemperaturos esse dixerunt.~
2195 V, 21 | putatis, patres conscripti, dixisse eum minacius quam facturum
2196 I, 13 | Ego vero eam sententiam dixissem, ut me adversus populum
2197 II, 8 | iam proferam, nihil sapere doceat.~
2198 VII, 21 | VIII] Dixi de periculo; docebo ne coagmentari quidem posse
2199 I, 16 | heri per illum non licuit); doceret me vel potius vos, patres
2200 II, 105| sapientiae ratio omnisque doctrinae. At vero te inquilino (non
2201 XII, 27 | colloquium ipsum Roma venire, doctum virum atque sapientem. Quem
2202 XI, 5 | haberet, miser. Ex quo nimirum documentum nos capere fortuna voluit,
2203 X, 15 | erant ii, qui id factum dolebant, quo minus ab eo rem illam
2204 XII, 25 | sed tamen dicunt) minus dolendum, quod ab homine impuro nefarioque
2205 VII, 1 | se tenent ii, qui senatum dolent ad auctoritatis pristinae
2206 VIII, 22 | quam nunc agitur ab uno. Dolenter hoc dicam potius quam contumeliose:
2207 X, 6 | pro amicitia tuam vicem dolere soleo, efferri hoc foras
2208 II, 73 | sordidata mancipia, ut doleremus quicquam esse ex illis reliquiis,
2209 XII, 25 | mortem Treboni, quis non dolet interitum talis et civis
2210 II, 55 | luctuosissimi belli semen tu fuisti. Doletis tris exercitus populi Romani
2211 X, 20 | nisi quod illae laborem doloremque fugiunt, quibus ut careant,
2212 XII, 19 | et aliquam veniam iusto dolori date. Quo enim aspectu videre
2213 IX, 12 | unici fili mortem magis doluerit, quam ille maeret patris.
2214 XIII, 22 | non plus gavisus sum, quam dolui.' Videte, quid se gavisus,
2215 XIII, 22 | Videte, quid se gavisus, quid doluisse dicat; facilius de pace
2216 XIV, 34 | liberis, quod habebunt domestica exempla virtutis, coniugibus,
2217 VIII, 3 | tumultum Italicum, quod erat domesticus, tumultum Gallicum, quod
2218 VIII, 8 | immortalium templa, nos muros, nos domicilia sedesque populi Romani,
2219 VII, 16 | Gaium quidem. Sed, ut video, dominabitur Lucius. Est enim patronus
2220 XIII, 18 | stipatus Antonius? Caesare dominante veniebamus in senatum, si
2221 II, 108| potentem, Sullam postea dominantem, modo Caesarem regnantem
2222 VIII, 7 | Mario et Carbone Sulla, ne dominarentur indigni, et ut clarissimorum
2223 III, 34 | modo crudelem superbamque dominationem nobis, sed ignominiosam
2224 VIII, 12 | quod te socium fore speras dominationis Antoni. In quo bis laberis,
2225 VI, 12 | se populi Romani victoris dominique omnium gentium patronum
2226 XIII, 19 | populo Romano minaretur dominis, notaret domos, divisurum
2227 II, 30 | Brutorum, C. Cassi, Cn. Domiti, C. Treboni, reliquorum
2228 XI, 13 | tragoediam. Quid dicam de Apulo Domitio? cuius modo bona proscripta
2229 X, 13 | alterum in Macedonia Cn.Domitius adulescens summa virtute,
2230 II, 45 | Quotiens te pater eius domu sua eiecit, quotiens custodes
2231 XII, 19 | audacissimi videbantur, mea bona donare se dixit Petusio Urbinati,
2232 XII, 19 | qui nuper, cum in contione donaret eos, qui ei de parricidis
2233 IV, 9 | eorum, quos non bonorum donatio, non agrorum adsignatio,
2234 V, 11 | falsis perscriptionibus donationibusque avertit, ut portenti simile
2235 XIII, 33 | Petraeum et Menedenum, civitate donatos et hospites Caesaris, laudastis.'
2236 XI, 12 | oderunt. His quasi praeter dotem, quam in civilibus malis
2237 XIII, 12 | circumplexus quasi [thesaurum] draco, Pompei servus, libertus
2238 III, 26 | Non habeo, quid suspicer; duarum credo provinciarum sortes
2239 V, 31 | belli adfert. Bello autem dubio quod potest studium esse
2240 XIV, 10 | timebantur, eos hostes appellare dubitamus? Gravius si quis attulerit
2241 XI, 9 | hoc conferendum est aut dubitandum, uter miserior sit, isne,
2242 XIV, 6 | nostrorum militum tremere vultis dubitantis, utrum in cive an in hoste
2243 IX, 5 | putarem. Nunc autem quis dubitat quin ei vitam abstulerit
2244 V, 6 | ei facere nihil liceat. Dubitate, quid agatis. At non cadunt
2245 IX, 8 | recordari volueritis, nulla dubitatio relinquetur, quin honore
2246 XIII, 46 | Antoni sententia cognita dubitaturumne A.Hirtium aut C. Pansam
2247 XIV, 25 | rei publicae procreatum dubitemne appellare imperatorem? qui
2248 IX, 1 | mortuo quaereremus. Nec vero dubito, quin, si ille vir legationem
2249 XIII, 6 | haec libertate posteriora ducas itaque his uti velis, si
2250 II, 50 | rationibus, perfugium esse ducebas. Ibi te cum et illius largitionibus
2251 X, 13 | potuistis. Legio, quam L.Piso ducebat, legatus Antoni, Ciceroni
2252 II, 40 | enim amplius sestertium ducentiens acceptum hereditatibus rettuli.
2253 VI, 5 | ille se fluvio Rubicone et ducentis milibus circumscriptum esse
2254 I, 25 | nimis antiqua ac stulta ducimus; forum saepietur, omnes
2255 VIII, 3 | oriatur? unde etiam nomen ductum est tumultus. Itaque maiores
2256 IV, 15 | felicitate et virtute exercituum ducumque vestrorum brevi tempore
2257 X, 13 | iam captus est (quod di duint!) aut certe homo verecundus
2258 XII, 9 | Vincere illi expetunt pacisque dulcissimum et pulcherrimum nomen non
2259 V, 50 | optatius, nihil vera gloria dulcius.~
2260 XIII, 22 | modo accepi. Eas dum recito dumque de singulis sententiis breviter
2261 V, 16 | auderet! quorum lectione duplex imprimeretur rei publicae
2262 XII, 25 | viri? At sunt qui dicant (dure illi quidem, sed tamen dicunt)
2263 VIII, 16 | 16] Dura vox; multo illa durior: 'Salvi sint inprobi, scelerati,
2264 XII, 4 | potestatem futurum se dixerit?' Durum videbatur; itaque fracti
2265 V, 22 | gravis imperator ad exercitum duxerat, iugulari coegit. Quo animo
2266 I, 20 | honestissimi, qui ordines duxerunt, res et iudicant et iudicaverunt. '
2267 XIV, 27 | perterritus princeps latronum duxque fugerit. O solem ipsum beatissimum,
2268 XII | ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA DVODECIMA~
2269 XI, 31 | ceteri reges, tetrarchae dynastaeque fecissent, senatum populumque
2270 X, 13 | merito laudandus est, aperuit Dyrrachi portas Bruto et exercitum
2271 X, 11 | cum Apollonia, quid cum Dyrrachio, quid cum Illyrico, quid
2272 XI, 24 | laborandum est, quia in eandem cadere suspicionem collega,
2273 III, 30 | Capitolio figenda curaverit earumque rerum omnium domesticum
2274 III, 35 | impudicis, aleatoribus, ebriis servire, ea summa miseria
2275 V, 24 | semper rapientem, semper ebrium. At ille, cuius ne pacatam
2276 III, 12 | inspectante, nudus, unctus, ebrius est contionatus et id egit,
2277 V, 8 | interitu legum reliquarum? Eccui potestas in forum insinuandi
2278 II, 29 | fieri an gaudeam factum? Ecquis est igitur exceptis iis,
2279 X, 19 | fuerit quaedam necessaria; +ecquodnam principium putatis libertatis
2280 XI, 7 | infame, vincla, verbera, eculeum, tortorem carneficemque
2281 III, 19 | quid fecit ipse? Cum tot edicta proposuisset, edixit, ut
2282 XII, 22 | extremum vitae spiritum ediderim, cum omnes actiones horum
2283 V, 53 | venissent suaque nomina edidissent, quod iis auctoritas senatus
2284 XIII, 21 | quod facinus parricida non edidit? Circumsedet colonos nostros,
2285 I, 6 | Iuniis, quibus ut adessemus, edixerat, mutata omnia: nihil per
2286 III, 24 | ne sine causa videretur edixisse, ut senatus adesset, cum
2287 II, 30 | quam velis esse causam; edormi crapulam, inquam, et exhala.
2288 II, 18 | te domi P. Lentuli esse educatum? An verebare, ne non putaremus
2289 VI, 5 | qui finis est Galliae, educeret, dum ne propius urbem Romam
2290 XIV, 27 | e castris duas legiones eduxit incredibili studio atque
2291 II, 107| quidem de caelo detraxisti effecistique non tu quidem etiam nunc,
2292 III, 12 | servire inpuro, inpudico, effeminato, numquam ne in metu quidem
2293 XI, 23 | sapientia reprime famam atque effice, ne id, quod non curas,
2294 II, 10 | dicentem benigne, alterum ipse efficiam, ut, contra illum cum dicam,
2295 XIII, 16 | Bonos civis primum natura efficit, adiuvat deinde fortuna.
2296 XI, 6 | Dolabella cernitis; ex hoc illa efficta est, ab hoc Dolabellae scelerum
2297 IX, 12 | Sulpicius relinquere potuit quam effigiem morum suorum, virtutis,
2298 XII, 26 | Novi hominis furorem, novi effrenatam violentiam. Cuius acerbitas
2299 V, 22 | dilectus centurionum, quae effrenatio inpotentis animi! Cum eius
2300 XIV, 26 | cum libertatis avida legio effrenatius in aciem hostium inrupisset
2301 II, 66 | dico mensibus, sed diebus effuderit. Maximus vini numerus fuit,
2302 XIV, 32 | extremum spiritum in victoria effudistis, piorum estis sedem et locum
2303 II, 71 | praeterea, qui e proelio effugerant, quos Caesar ut non nullos
2304 XII, 30 | quoque tanta pericula si effugero, satisne tutum reditum putatis
2305 XII, 26 | legationis attendere. Sed effugi insidias, perrupi Appenninum;
2306 II, 53 | et potestatibus; quae non effugisses, nisi te ad arma Caesaris
2307 II, 43 | dicenda sunt. Nec enim omnia effundam, ut, si saepius decertandum
2308 XI, 13 | nostra bona sperant, cum effundant sua. Vidi etiam P. Deci
2309 II, 50 | explere, haurire, quod statim effundas, advolasti egens ad tribunatum,
2310 V, 7 | Quamquam illa auspicia non egent interpretatione; Iove enim
2311 II, 78 | plane perditum aere alieno egentemque, si eundem nequam hominem
2312 XI, 4 | scelerato latrone atque egenti, qui popularetur agros,
2313 II, 37 | auctoritasque valuisset, tu hodie egeres, nos liberi essemus, res
2314 II, 109| At iste, qui senatu non egeret, neque desideravit quemquam
2315 II, 113| Sed quoquo modo nobiscum egeris, dum istis consiliis uteris,
2316 VII, 27 | Pansa, moneo (quamquam non eges consilio, quo vales plurimum,
2317 II, 62 | ereptas proferam? Cogebat egestas; quo se vertere non habebat;
2318 II, 24 | staret, tu tuis flagitiis, egestate, infamia concidisses.~
2319 XIV, 10 | quam ille ad explendas egestates latrocinii sui concupivit,
2320 II, 36 | 36] Etenim quae res egestati et aeri alieno tuo praeter
2321 II, 50 | Id enim unum in terris egestatis, aeris alieni, nequitiae,
2322 XI, 3 | quamquam hortatore non egetis (ipsi enim vestra sponte
2323 I, 3 | senatus consultum gratias egimus.~
2324 VIII, 26 | fraudi sit septemviris, quod egissent. Nucula hoc, credo, admonuit;
2325 II, 88 | acturus. Quaero: Tum tu quid egisses? Audiebam equidem te paratum
2326 V, 29 | Quid igitur illo die aliud egistis, nisi ut hostem iudicaretis
2327 V, 52 | tribuendum testimonium virtutis egregiae, quod is legionem quartam
2328 V, 38 | etiam M. Lepido pro eius egregiis in rem publicam meritis
2329 II, 116| non metuis viros fortis egregiosque civis, quod a corpore tuo
2330 III, 25 | necessarius meus et vir et civis egregius, parique innocentia M. Vehilius
2331 XIV, 1 | consecutum arbitramur, D. Brutum egressum iam Mutina esse cognovissem,
2332 XIII, 19 | referendi ad senatum de Caesare; egressus est non viis, sed tramitibus
2333 III, 19 | fateor. Quamquam ille non eguit consilio cuiusquam, sed
2334 XIII, 1 | eumque ex numero hominum eiciendum, ex finibus humanae naturae
2335 XIV, 7 | Testamenta, credo, subiciunt aut eiciunt vicinos aut adulescentulos
2336 XII, 10 | alios excluserunt, alios eiecerunt missos ab Antonio, pecunia,
2337 II, 99 | Filiam eius sororem tuam eiecisti alia condicione quaesita
2338 II, 41 | alienissimorum hominum vi eiectis veris heredibus, tamquam
2339 XII, 18 | gratulabantur, sic me iniquum eierabant, de me querebantur, diffidebant
2340 II, 114| praeclarum est atque divinum, tum eitum ad imitandum est, praesertim
2341 VII, 6 | similitudoque devinxit, eiusdemque cura incredibilis in asperrimis
2342 VII, 7 | amicorum periculis propulsandis elaboratum est; hinc honores amplissimos,
2343 II, 38 | consulebam, spe victoriae elati obstitissent, ut alia omittam,
2344 XIII, 38 | elegantius.' Atqui hoc bello de elegantia quaeritur! 'partibusque
2345 X, 5 | permitto, ut de tribus Antoniis eligas, quem velis. 'Di meliora'!
2346 III, 6 | Albae. Quam potuit urbem eligere aut oportuniorem ad res
2347 II, 11 | homo sapiens, non solum eloquens, apud eos quorum consilio
2348 XII, 12 | Brundisi profusus sanguis eluatur, num elui praedicatio crudelitatis
2349 I, 20 | severitate iudicandi sordes suas eluet laborabitque, ut honestis
2350 XII, 12 | profusus sanguis eluatur, num elui praedicatio crudelitatis
2351 II, 79 | est inpulsus, inductus, elusus. Qua in re quanta fuerit
2352 II, 51 | tum iste venditum atque emancipatum tribunatum consiliis vestris
2353 II, 93 | innumerabilia, quae a tuis emebantur non insciente te, sed unum
2354 II, 43 | satis respondi, de ipso emendatore et correctore nostro quaedam
2355 II, 83 | rei publicae calamitate ementitus es auspicia, obstrinxisti
2356 II, 103| dicis Alexandriam, qui emeret a Caesare; ipsum enim expectare
2357 XI, 13 | Hominem ridiculum, qui se emergere ex aere alieno putet posse,
2358 XIII, 11 | Pompeianas possessiones, quanti emerint, filio reddituros.~
2359 IV, 12 | obruatur. Si enim illinc emerserit, nullius supplicii crudelitas
2360 XIII, 34 | pacem fieri posse, nisi aut emisero Brutum aut frumento iuvero.'
2361 XII, 3 | libenter me, ut D. Brutus emitteretur, pro illo includi paterer.~
2362 IX, 6 | rei publicae discrimine emori quam minus, quam potuisset,
2363 II, 45 | 45] Nemo umquam puer emptus libidinis causa tam fuit
2364 III, 22 | nemo intellegat, dicere? En, cur magister eius ex oratore
2365 IV, 16 | vigiliis, auctoritate, consilio eniti atque efficere potero, nihil
2366 II, 23 | praetermisi, quantum facere enitique potui, quin Pompeium a Caesaris
2367 XIII, 30 | vereor, ne longum me in enumerando quam ne ingratum in praetereundo
2368 XIII, 19 | sed tramitibus paludatus eoque ipso die innumerabilia senatus
2369 XI, 38 | ne offendamus, veremur? eorumne, qui D. Brutum obsidione
2370 III, 15 | Aricina mater. Trallianam aut Ephesiam putes dicere. Videte, quam
2371 XI, 26 | tenet Amantiam, instat Epiro, urget Oricum, habet aliquot
2372 XII, 9 | ad haec tempora, quorum epistulas spem victoriae declarantis
2373 II, 7 | multa ioca solent esse in epistulis, quae prolata si sint, inepta
2374 III, 20 | epulis retentus, si illae epulae potius quam popinae nominandae
2375 III, 31 | quodcumque nactus est; epulantur milites; ipse autem se,
2376 II, 94 | aeque atque huic ordini, ut equestri, ut Massiliensibus, ut omnibus,
2377 VIII, 21 | excitati dolore armis, equis, viris D. Bruto subveniremus.
2378 XIV, 27 | tribus Antoni legionibus equitatuque conflixit hostesque nefarios
2379 II, 41 | praeterit, Q. Fufi, honestissimi equitis Romani suique amicissimi,
2380 II, 62 | iure cum Hippia vivere et equos vectigalis Sergio mimo tradere.
2381 II, 32 | consili societatem tamquam in equum Troianum cum principibus
2382 VII, 26 | scimus. At vero excitati, erecti, parati, armati animis iam
2383 IV, 2 | 2] Num vero multo sum erectior, quod vos quoque illum hostem
2384 III, 32 | reciperandae libertatis erectum? qui longo intervallo cum
2385 I, 9 | eram, commotum esse vidi. Erectus enim maximi ac pulcherrimi
2386 XIII, 25 | facinerosissimis manibus ereptam? 'id agere ut iure damnatus
2387 II, 62 | possessiones datas, quid ereptas proferam? Cogebat egestas;
2388 II, 43 | Campano, quos iste agros ereptos rei publicae turpissimis
2389 XI, 20 | exercitus? Non igitur, quod ereptum non est, id existimandum
2390 XIV, 3 | vestitum, hunc ei fructum eripere cupiant, ne memoriae posteritatique
2391 XII, 27 | etiam odium. Non enim ut eriperent nobis socii civitatem, sed
2392 II, 113| 113] Eripiet et extorquebit tibi ista
2393 II, 96 | fuisse ut, quae tyranni eripuissent, ea tyrannis interfectis
2394 XIII, 29 | Quodsi non Fortuna nobis modo eripuisset Ser. Sulpicium eiusque collegam
2395 XI, 20 | existimandum est datum. Eripuissetis C. Caesari, patres conscripti,
2396 VIII, 16 | plurimum vidisse, me multum errasse concedo. Nam quod me tecum
2397 II, 23 | maximum est, temporibus errasti. [X] Ego M. Bibulo, praestantissimo
2398 XII, 7 | 7] Quodsi est erratum, patres conscripti, spe
2399 XII, 1 | cum sapientissimo consule erravi. Nam, cum duo consulares
2400 XIII, 28 | ut in eorum praenominibus errem. Nec vero Extitius, Philadelphi
2401 XIII, 6 | Sapientiam istam, quamvis sit erudita, non audiam. Sin responderit: '
2402 X, 19 | 19] Postremo (erumpat enim aliquando vera et me
2403 II, 100| dixisset Antonius. Unde ista erumpunt, quo auctore proferuntur?
2404 II, 85 | in sella aurea coronatus. Escendis, accedis ad sellam, (ita
2405 II, 63 | esset, is vomens frustis esculentis vinum redolentibus gremium
2406 IX, 17 | locum sepulchro in campo Esquilino C. Pansa consul, seu quo
2407 II, 58 | 58] [XXIV] Vehebatur in essedo tribunus pl.; lictores laureati
2408 XII, 23 | non longe a domo, certe in Etruria est, id est in via. Quis
2409 XII, 23 | coniectura suspicio periculi mei. Etruriam discriminat Cassia. Scimusne
2410 VI, 3 | Ad quem enim legatos? ad eumne qui, pecunia publica dissipata
2411 XIII, 45 | Si me rectis sensibus euntem di immortales, ut spero,
2412 XIII, 3 | Antoni conlusores et sodales, Eutrapelum, Melam, Pontium, Coelium,
2413 II, 18 | te potuisse tam improbum evadere, nisi accessisset etiam
2414 XIV, 5 | fructum rei convenit et evento reservari, ne aut deorum
2415 II, 4 | eras nec te ullo modo nisi eversa re publica fore incolumem
2416 I, 5 | nefarios liberos, talisque eversio illius exsecratae columnae,
2417 VIII, 8 | ut haec omnia perturbet, evertat, praedam rei publicae causam
2418 X, 12 | videretur. Denique alter ad evertendam rem publicam praesidia quaerebat,
2419 I, 24 | defendimus acta Caesaris, evertendas putamus? Ac de his tamen
2420 V, 50 | eam confirmaret, non ut everteret. Omnis habeo cognitos sensus
2421 XIV, 14 | haec molientem sustulerim, everterim, adflixerim, ipse existerem
2422 IV, 13 | Karthaginem exciderunt, Numantiam everterunt, potentissimos reges, bellicosissimas
2423 I, 19 | defenditis, qui leges eius evertitis? Nisi forte, si quid memoriae
2424 V, 20 | orationem ex ore impurissimo evomuit. Quo die si per amicos mihi
2425 XIII, 26 | omni monimentorum memoria evulsus, duo praetores sine causa
2426 V, 17 | fecerunt neque ii, qui regibus exactis regnum occupare voluerunt.
2427 III, 9 | didicerant; nos post reges exactos servitutis oblivio ceperat.
2428 II, 87 | sustulisti? Ideone L. Tarquinius exactus, Sp. Cassius, Sp. Maelius,
2429 II, 98 | queror, primum eorum reditus exaequatos, quorum causam Caesar dissimilem
2430 XII, 7 | contra commune incendium exarserat? An non putamus fore ut
2431 IV, 16 | principe ad spem libertatis exarsimus.~
2432 XI, 3 | ipsi enim vestra sponte exarsistis ad libertatis recuperandae
2433 X, 19 | Italia desiderio libertatis exarsit, servire diutius non potest
2434 XI, 36 | Animadverti, patres conscripti, + exaudi rui etiam nimium a me Brutum,
2435 II, 12 | Catoni; qui cum multa vita excedens providit, tum quod te consulem
2436 XIII, 32 | si omnibus suis copiis excellentem virum res publica armasset,
2437 V, 47 | ineunte aetate docuit ab excellenti eximiaque virtute progressum
2438 X, 14 | semperque noster cum sua excellentissima virtute rei publicae natus,
2439 XIV, 17 | semper ipse fecissem, uti excellentium civium virtutem imitatione
2440 XI, 27 | legiones conscripsit novas, excepit veteres, equitatum ad se
2441 II, 29 | factum? Ecquis est igitur exceptis iis, qui illum regnare gaudebant,
2442 XIII, 27 | urbem rediit armis, ex qua excesserat legibus. Sed hoc ei commune
2443 XIII, 41 | eorum futura sit, qui e vita excesserint sine tormentis. A me 'deceptos'
2444 IX, 2 | meditatione obeundi sui muneris excessit e vita.~
2445 XII, 14 | contione iure laudata est. Excessurum se ex Italia dixit, deos
2446 XII, 8 | pulcherrimum Martium nomen amittet: excident gladii, fluent arma de manibus.
2447 IV, 13 | devicerunt, deinde Karthaginem exciderunt, Numantiam everterunt, potentissimos
2448 X, 6 | senatu? Quod verbum tibi non excidit, ut saepe fit, fortuito;
2449 VIII, 32 | negabant oportere et in eodem excipiendo sententiam meam corrigebant.
2450 VIII, 8 | sentiunt. Cum omnes dico, eos excipio, quos nemo civitate dignos
2451 II, 17 | communem defendendam non excitaretur, praesertim cum senatus
2452 II, 68 | perterritum te de somno excitari, furere etiam saepe vigilantem.~
2453 III, 21 | rebus tristissimis quantos excitat risus! Sententiolas edicti
2454 III, 32 | libertatem reciperandam excitata deorum immortalium beneficio
2455 IV, 8 | sua sponte suoque iudicio excitatam. Si consul Antonius, Brutus
2456 V, 32 | spe perditissimorum civium excitatum, quibus bona fortunaeque
2457 VII, 21 | libertatem recuperandam excitaverunt, arma, saga, bellum flagitaverunt,
2458 XIII, 5 | totius Italiae dilectus excitavistis, collegam et scelerum socium
2459 II, 27 | libertatem, sed mea auctoritas excitavit? An C. Trebonio ego persuasi?
2460 II, 30 | admovendae sunt, quae [te] excitent tantae causae indormientem?
2461 VI, 18 | dignitatis suae, quem non excitet, non inflammet tantus vester
2462 X, 18 | propulsandam ingenuo dolore excitetur; potest igitur stare res
2463 VIII, 4 | municipiis et coloniis ad excludendum Antonium auctoritatem damus,
2464 V, 19 | consuetudinem libere dicendi excluderet (fecerat enim hoc idem maxima
2465 IV, 8 | 8] Excludit provincia, exercitu obsistit,
2466 III, 30 | populum et magistratus foro excluserit,~
2467 XII, 10 | omnes pares), Patavini alios excluserunt, alios eiecerunt missos
2468 I, 26 | Qui populus? isne, qui exclusus est? Quo iure? an eo, quod
2469 VIII, 19 | amicus huic sit civitati. Excogitare, quae tua ratio sit, Calene,
2470 I, 20 | eorum, qui istam legem excogitaverunt! Ut enim quisque sordidissimus
2471 V, 15 | est, hanc tertiam decuriam excogitavit; nec ante turpes iudices
2472 VI, 18 | plus paene, quam potero, excubabo vigilaboque pro vobis. Etenim
2473 VII, 24 | semper egregio, cuius ego excubias et custodias mei capitis
2474 V, 14 | lecti iudices, qui fortasse excusabuntur; habent enim legitimam excusationem,
2475 IX, 8 | magis morbum quam oratione excusantem, non vos quidem crudeles
2476 VII, 14 | nimium diu. Sed erat tunc excusatio oppressis misera illa quidem,
2477 XIII, 30 | multitudo fuit, ut magna excusatione opus iis sit, qui in illa
2478 V, 6 | copiis instrues? Nullae istae excusationes sunt: 'Meus amicus est.'
2479 IX, 8 | effici posset, vehementius excusationi obstitistis atque eum, qui
2480 VIII, 1 | diceret, propinquitatem excusavit. Idem fecerat me consule
2481 V, 14 | citatus iudex non responderit excuseturque Areopagites esse nec debere
2482 XII, 16 | iuventutem omnem ex tota Italia excussimus, ut exercitu florentissimo
2483 II, 73 | 73] Itaque excussis tuis vocibus et ad te et
2484 XII, 26 | facilis est circumspectus unde exeam, quo progrediar, quid ad
2485 II, 69 | duodecim tabulis clavis ademit, exegit. Quam porro spectatus civis,
2486 XIII, 2 | Munatio, Lentone, Saxa? Exempli causa paucos nominavi; genus
2487 XIII, 47 | venias, proposito praesertim exemplo Dolabellae. Sanctiore erunt,
2488 II, 54 | consulares, qui per valetudinem exequi cladem illam fugamque potuissent,
2489 VI, 17 | Rudis in re publica? Quis exercitatior? qui viginti iam annos bellum
2490 X, 26 | incolumemque conservet eique exercitui, quem ipse constituit, comparavit,
2491 IV, 15 | fuit, felicitate et virtute exercituum ducumque vestrorum brevi
2492 XIV, 6 | patres conscripti, legionum exercituumque nostrorum vel madefacti
2493 XI, 8 | insatiabilem crudelitatem exercuerit non solum in vivo, sed etiam
2494 II, 30 | edormi crapulam, inquam, et exhala. An faces admovendae sunt,
2495 II, 42 | familiarissimi dictitant, vini exhalandi, non ingenii acuendi causa
2496 XII, 9 | suum totum corpus obiecit; exhauritur, vastatur, uritur; omnis
2497 II, 15 | rem nullam habent, tuam exhauriunt? Tuus videlicet salutaris
2498 II, 63 | vini in Hippiae nuptiis exhauseras, ut tibi necesse esset in
2499 III, 30 | fecerit, refertam eius domum exhauserit, hortos conpilaverit, ad
2500 XIII, 3 | tertiae, qui suis rebus exhaustis, beneficiis Caesaris devoratis
2501 II, 41 | habuerit. ' Is igitur fratrem exheredans te faciebat heredem? In
2502 X, 26 | et exigi possit, utatur, exigat pecuniasque, a quibus videatur,
2503 X, 26 | sit, quae publica sit et exigi possit, utatur, exigat pecuniasque,
2504 II, 9 | per me liceat quendam de exilio reducere, adiurasque id
2505 II, 45 | ferre non posset, se in exilium iturum.~
2506 II, 101| qui cum de vectigalibus eximebatur, ut militibus daretur, tamen
2507 VI, 7 | copiae colligendae; horam eximere [nullam] in tali cive liberando
2508 XI, 11 | leges eum non tenent propter eximiam, credo, dignitatem. At hic
2509 VI, 6 | introire Mutinam legatos, exire inde tuto? Numquam patietur,
2510 VIII, 23 | ex illa circumscriptione exisset. Praeclare; senatus enim
2511 XIV, 14 | everterim, adflixerim, ipse existerem repente Catilina? Quibus
2512 XI, 20 | quod ereptum non est, id existimandum est datum. Eripuissetis
2513 XIV, 19 | quemque meritum arbitrantur, existimant. Memoria tenent me ante
2514 XIII, 10 | 10] [V] Existimasne igitur, M. Lepide, qualem
2515 II, 9 | auctoritas huius ordinis neque existimatio populi Romani neque leges
2516 VIII, 33 | praeter L. Varium, senatum existimaturum eum contra rem publicam
2517 VIII, 22 | ad quem missi sunt, bene existiment; a quo etiam mandata acceperunt.~
|