Cap.

 1 5 |           ex eo tempore res esse in vadimonium coepit. Cum vadimonia saepe
 2 5 |           profectum esset, venit ad vadimonium Naevius.~
 3 6 |          neque vadari amplius neque vadimonium promittere; si quid agere
 4 8 |         VIII~Venit Romam Quinctius, vadimonium sistit. VIII. Iste, homo
 5 14|            consumpserit, qui postea vadimonium quoque missum fecerit, hunc
 6 14|             Quid igitur demonstrat? Vadimonium sibi ait esse desertum.~
 7 15|          Sex. Naevi considerare. Ad vadimonium non venerat, ut ais, is
 8 16|        incommodi cadere possit. ~Ad vadimonium non venit. Quis? Propinquus.
 9 16| necessitudinis nomine levaretur. Ad vadimonium non venit. Quis? Socius.
10 16|           fortuna coniunxisset. ~Ad vadimonium non venit. Quis? Is, qui
11 16|          duae fuerunt: Quinctius ad vadimonium non venit. Quid ago?" Si
12 16|         viros confitendum, qua tibi vadimonium non sit obitum, eadem te
13 17|             Quinctili, M. Marcelle: vadimonium mihi non obiit quidam socius
14 18|             dubitavi," inquit, "cum vadimonium desertum esset, bona proscribere."
15 18|           et malitiam victa est, si vadimonium omnino tibi cum P. Quinctio
16 18|      Improbum? At etiam si desertum vadimonium esset, tamen in ista postulatione
17 18|            causa postulat. Ais esse vadimonium desertum. Quaesivit a te,
18 18|           rediit, Quinctius quo die vadimonium istuc factum esse diceres.
19 18|             nihil dicimus quin tibi vadimonium promiserit. ~Quid? hoc inveniri
20 20|         libellos Alfenum deiecisse, vadimonium promisisse, iudicium quin
21 21|           sisti Quinctium. Venit ad vadimonium Quinctius. Iacet res in
22 23|          numero qui haec dicerent: "vadimonium mihi deservit, me fraudavit,
23 27|      procurator esset, eum qui tibi vadimonium non deservisset; haec omnia
24 28|             cum desertum esse dicat vadimonium, omnino vadimonium nullum
25 28|            dicat vadimonium, omnino vadimonium nullum fuisse; quo die hunc