Cap.

 1 1 |                       Caput I~Quae res in civitate duae plurimum
 2 1 |            mediocria; verum ita se res habet, ut ego, qui neque
 3 2 |       factum ao est qui, quasi sua res aut honos agatur, ita diligenter
 4 3 |         dabo operam ut a principio res quem ad modum gesta et contracta
 5 3 |    comparabantur. Erat ei pecuaria res ampla et rustica sane bene
 6 5 |           minima cum molestia tota res transigeretur. ~Dat iste
 7 5 |  propinquum nostrum, Sex. Alfenum. Res convenire nullo modo poterat,
 8 5 |        erat. ~Itaque ex eo tempore res esse in vadimonium coepit.
 9 11|            eo denique ubi non modo res erat sed ratio quoque omnis
10 11|         Sexte, dissimilis qui, cum res ab eo quicum contraxisset
11 12|         petisti; mortuus est ille, res ad heredem venit; cum eum
12 13|           praeterea? Si veretur ut res iudicio facto parata sit,
13 16|        venit. Quis? Propinquus. Si res ista gravissima sua sponte
14 18|         Volgaria et obsoleta sunt; res autem nova atque inaudita.
15 21| obsignaverunt viri boni complures. Res in dubium venire non potest.
16 21|        vadimonium Quinctius. Iacet res in controversiis isto calumniante
17 21|            inveniretur qua ratione res ab usitata consuetudine
18 26|     veritas ut eam infirmare nulla res possit.~An, ante quam postulasti
19 30|            XXX~Nunc causa perorata res ipsa et periculi magnitudo,
20 30|           esse arbitrati sumus. Ea res nunc enim in discrimine