Cap.

 1 2 |     hominem adficit, quod uno iudicio de fortunis omnibus decernit,
 2 2 |    facilius quem velit iniquo iudicio opprimere possit. ~Nam quid
 3 2 |      Q. Hortensius qui in hoc iudicio partis accusatoris obtinet
 4 6 |      et, si quid agere velit, iudicio defendere. ~Haec dum Romae
 5 13|   esse poterat. Ut honestiore iudicio conflictere? At sine summo
 6 13|  praeterea? Si veretur ut res iudicio facto parata sit, iudicatum
 7 14|      quod numquam factum esse iudicio defendimus, id, proinde
 8 14|      quasi factum sit, nostro iudicio confirmemus? ~Inveniri ratio,
 9 14|  negotio, nihil tam invidioso iudicio, nihil tam copiosa advocatione
10 15|    aut ignominia adfectus aut iudicio turpi convictus bonis quidem
11 20|      exstitisse qui Quinctium iudicio defenderet?" ~Postulabam,"
12 20| inquit, "teneo; non est istud iudicio pati neque iudicio defendere,
13 20|      istud iudicio pati neque iudicio defendere, auxilium a tribunis
14 20|    necesse est, defensum esse iudicio absentem Quinctium. Quod
15 21|     omnes intellegere possent iudicio defendi Quinctium, ne qua
16 24|   societate fraudarat, et eum iudicio tuo comprobabas quem spoliatum
17 27|       latitet, eum ipsum quem iudicio nemo defenderit, eum ipsum
18 28|      Reliquum est ut eum nemo iudicio defenderit. Quod contra
19 28|     appellarit, idcirco minus iudicio pati paratum fuisse, neque
20 29|        praesertim cum in tali iudicio testimonia creditorum existimentur