Cap.

 1 1 |         certe vix satis habui ut rem tantam, tot controversiis
 2 6 | Quinctius, non recusare. Hic cum rem Gallicanam cuperet revisere,
 3 7 |    honoris gratia nomino. Is eam rem quam vehementer vindicandam
 4 9 |    diceremus praestitueres; quam rem facile a praetore impetrassent,
 5 10|     istam manere suspicionem nos rem iudicari nolle; neque illud
 6 10|        memoriae mandetis; etenim rem facilius totam accipietis,
 7 11|   acerrimus adversarius; in hanc rem te, te inquam, testem, Naevi,
 8 13|         disceptare? possumus ita rem nostram persequi ut hominis
 9 15|     atque ex omnium consuetudine rem ipsam et factum simul Sex.
10 18|      egit ut amicos observantia, rem parsimonia retineret; antiquam
11 20| acceperit pro Quinctio cui tu et rem et famam tuam commendare
12 21|        per magistratum, nihil ad rem arbitror pertinere. ~"Erat,"
13 21|      advocasti. Tametsi nolo eam rem commemorando renovare cuius
14 25|          inquam, "sed quid id ad rem?" "Nimirum," inquit, "in
15 25|         modo? Docet me eius modi rem et factum simul Sex. Naevi
16 25|          passuum conficiuntur. O rem incredibilem! o cupiditatem
17 29|       creditorum existimentur ad rem maxime pertinere. Postea