Cap.

 1 1 |          essent saltem mediocria; verum ita se res habet, ut ego,
 2 3 |        Naevio fecerit, viro bono, verum tamen non ita instituto
 3 3 |        socio condemnari solerent. Verum his de rebus non necesse
 4 10|                           Caput X~Verum quoniam tibi instat Hortensius
 5 11|        non est, non pecuniam modo verum etiam hominis propinqui
 6 13|     Pecuniam petit. Nunc denique? verum tamen petat; audiamus.~De
 7 13| societatis volt diiudicari. Sero, verum aliquando tamen; concedamus. "
 8 15|          ire convenit? continuone verum fuit postulare ut ex edicto
 9 18|       bona proscribere." Improbe; verum, quoniam tu id tibi adrogas
10 20|          recusabat Alfenus. "Ita, verum praetor decernebat." - Tribuni
11 22|          postulatio, mitto aequa, verum ante hoc tempus ne fando
12 23|         modo honeste partis bonis verum etiam communi luce privaret.
13 23|   Parantur testes qui hoc dicant. Verum, opinor, viderimus, cum
14 23|      obtinendum mendacium, sed ad verum probandum auctoritatem adiuvare.~
15 25|     videatur qui eo non accedat - verum tamen: "Quid? si," inquit, "
16 25|          Pudet dicere; intellego; verum et sero et nequiquam pudet.~