Cap.
1 1 | disertissimo comparer, P. Quinctius, cui tenues opes, nullae
2 2 | civitatis spem summam habere P. Quinctius, debeat. ~Quid ergo est?
3 2 | Deinde habet adversarium P. Quinctius verbo Sex. Naevium, re ura
4 2 | veritatem, misericordiam P. Quinctius confugerit, cum adhuc ei
5 3 | contracta sit cognoscatis. ~ C. Quinctius fuit P. Quincti huius frater,
6 3 | consuetudine ac familiaritate Quinctius fecit, ut dixi, societatem
7 3 | habeo dicere ea quae me P. Quinctius cupit commemorare; tametsi
8 4 | gesserat, moritur in Gallia Quinctius, cum adesset Naevius, et
9 4 | in Galliam proficiscitur Quinctius, ibi cum isto Naevio familiariter
10 4 | auctionem in Gallia P. hic Quinctius Narbone se facturum esse
11 4 | loquebatur Naevius, credidit Quinctius eum qui orationem bonorum
12 4 | Naevius. ~Cum pecuniam C. Quinctius P. Scapulae debuisset, per
13 4 | te, C. Aquili, decidit P. Quinctius quid liberis eius dissolveret.
14 5 | Caput V~Haec omnia Quinctius agebat auctore et consuasore
15 5 | numeraturum se dicebat. Quinctius porro istum posse facere
16 5 | inquit, "ista videbimus," Quinctius; "nunc hoc velim cures,
17 5 | Destitutione illa perculsus Quinctius a Scapulis paucos dies aufert,
18 6 | si quid agere secum velit Quinctius, non recusare. Hic cum rem
19 6 | Deinde Romae dies XXX fere Quinctius commoratur; cum ceteris
20 6 | diem II kalend. Februarias Quinctius Scipione et Norbano coss.
21 6 | Haec dum Romae geruntur, Quinctius interea contra ius, consuetudinem,
22 7 | atque eiectus e praedio Quinctius accepta insigni iniuria
23 8 | Caput VIII~Venit Romam Quinctius, vadimonium sistit. VIII.
24 8 | praetore postulat ut sibi Quinctius iudicatum solvi satis det
25 8 | POSSESSA SINT. Non recusabat Quinctius quin ita satis dare iuberetur,
26 8 | venire. ~Clamabat porro ipse Quinctius sese idcirco nolle satis
27 9 | Conturbatus sane discedit Quinctius; neque mirum, cui haec optio
28 11| privatim quicquam debuit Quinctius. Quis huic rei testis est?
29 11| fuit in Gallia tecum simul Quinctius. Doce te petisse ab eo istam
30 11| debuisse concedam. ~Moritur C. Quinctius qui tibi, ut ais, certis
31 11| pecuniam debuit. Heres eius P. Quinctius in Galliam ad te ipsum venit
32 12| dicere. ~Debuit tibi C. Quinctius, numquam petisti; mortuus
33 13| mea tot annos utitur P. Quinctius. Utatur sane; non peto."
34 13| prope dicam non minore quam Quinctius. ~Quid agimus, Hortensi?
35 14| de fortunis omnibus P. Quinctius deturbandus est; potentes,
36 16| es: "Horae duae fuerunt: Quinctius ad vadimonium non venit.
37 18| statim ut Romam rediit, Quinctius quo die vadimonium istuc
38 18| Discedens in memoriam redit Quinctius quo die Roma in Galliam
39 18| in hac eius modi causa P. Quinctius laborabit et, diutius in
40 19| CAUSA LATITARIT. Non est is Quinctius; nisi si latitant qui ad
41 21| Quinctium. Venit ad vadimonium Quinctius. Iacet res in controversiis
42 21| quid adfertur qua re P. Quinctius negetur absens esse defensus?
43 22| et consessum non modo P. Quinctius qui de capite decernit,
44 23| nemone fuit cui deberet Quinctius? Fuerunt, et complures fuerunt,
45 25| Optime. De saltu deicitur Quinctius - quo die? possumus hoc
46 27| ut tecum simul possideat Quinctius, ita possideto ut Quinctio
47 30| obsecret obtesteturque P. Quinctius per senectutem ac solitudinem
48 30| comparat se tecum gratia P. Quinctius, Sex. Naevi, non opibus,
49 31| dicere.~Omnia circumspexit Quinctius, omnia periclitatus est,
|