Cap.

 1 1 |            in dicendo impediat, non nihil commoveor, gratia Sex. Naevi
 2 1 |            causa pendetur, profecto nihil est iam sanctum atque sincerum
 3 1 |         atque sincerum in civitate, nihil est quod humilitatem cuiusquam
 4 3 |             ergo est? Cum ei natura nihil melius quam vocem dedisset,
 5 3 |          quam vocem dedisset, pater nihil praeter libertatem reliquisset,
 6 3 |           tibi eum velles adiungere nihil erat nisi ut in tua pecunia
 7 5 |          cum Quinctio controversiae nihil futurum. "Posterius," inquit, "
 8 6 |         condiciones perducere, sese nihil precari et, si quid agere
 9 8 |        ereptor, annum et sex mensis nihil petit, quiescit, condicionibus
10 8 |             Decernit - quam aequum, nihil dico, unum hoc dico, novum;
11 9 |             Cum in altera re causae nihil esset quin secus iudicaret
12 12|        invenio. Satis est argumenti nihil esse debitum Naevio, quod
13 12|        debitum Naevio, quod tam diu nihil petivit.~
14 13|             ostendo testimonio esse nihil deberi? Quid enim nunc agit
15 14|            iam pridem abstulissem; ~Nihil hoc tanto negotio, nihil
16 14|            Nihil hoc tanto negotio, nihil tam invidioso iudicio, nihil
17 14|        nihil tam invidioso iudicio, nihil tam copiosa advocatione
18 14|             infirmioraque existimo. Nihil igitur debuit, ut tu ipse
19 15|           cupide decurrebas ut tibi nihil in posterum quod gravius
20 16|     humanitatis causa, ut, cum ipsi nihil alteri scientes incommodarint,
21 16|             scientes incommodarint, nihil ipsis iure incommodi cadere
22 18|         Febr. si Romae fuit, causae nihil dicimus quin tibi vadimonium
23 19|         maxime deberetur, commissum nihil esset qua re ad istam rationem
24 19|     cotidianum convicium sustinere. Nihil minus; eques Romanus locuples,
25 21|             ius et per magistratum, nihil ad rem arbitror pertinere. ~"
26 22|           At ea controversia est. ~"Nihil ad me attinet; causam capitis
27 23| procuratorem nullum reliquit. Horum nihil dicitur. Parantur testes
28 25|            dixit, ut me hercule, si nihil diceret, tacito ipso officio
29 26|          Post dies XXX. Nempe si te nihil impediret, si voluntas eadem
30 27|              ego sponsione vicerim? Nihil, opinor. Cognoscamus edictum.
31 29|            potest intellegere istum nihil aliud egisse neque nunc
32 30|      senectutem ac solitudinem suam nihil aliud nisi ut vestrae naturae
33 31|         dotem conficere non posset, nihil alienum tamen vita superiore