abduc-dican | dicas-ludif | luxur-relin | reliq-xxxi
bold = Main text
Cap. grey = Comment text
1 6 | unum quem iste prenderat abducit, denuntiat sese procuratorem
2 1 | saepe versatus, hoc tempore abest nova legatione impeditus,
3 20| possideri posse, ei misero, absenti, ignaro fortunarum suarum
4 14| peterem atque adeo iam pridem abstulissem; ~Nihil hoc tanto negotio,
5 10| postulat ne dicendo tempus absumam, queritur priore patrono
6 12| nepos non adesa iam sed abundanti etiam pecunia sic dissolutus
7 31| Sex. Naevius pro spoliis abutatur, ne per te fiat quo minus,
8 25| esse videatur qui eo non accedat - verum tamen: "Quid? si,"
9 1 | contendat. ~Illud quoque nobis accedit incommodum, quod M. Iunius,
10 7 | eiectus e praedio Quinctius accepta insigni iniuria confugit
11 24| alius ad istam rationem nemo accesserit, ut necessario confiteare
12 24| ne quid mihi eiusdem modi accideret, cum contra talem artificem
13 2 | faciendae locus non erit. ~Id accidit praetoris iniquitate et
14 20| promisisse, iudicium quin acciperet in ea ipsa verba quae Naevius
15 13| inquit, "abs te satis accipiam; ego autem tibi satis non
16 13| sit, iudicatum solvi satis accipiat; quibus a me verbis satis
17 10| etenim rem facilius totam accipietis, si haec memineritis, et
18 22| capitis dicas oportet." - Accusa ubi ita necesse est. - "
19 9 | defendere consuerunt vides accusare, et ea ingenia converti
20 9 | nos inaudita criminatione accusatorum priore loco causam dicere
21 15| et pretium conficit, huic acerbissimum vivo videntique funus indicitur,
22 31| omnibus, miserius est iniuria; acerbum est ab aliquo circumveniri,
23 8 | recusantis nostros advocatos acerrime submoveri.~
24 31| honestatem in iudicium tuum prope acta iam aetate decursaque attulit,
25 30| cupiditati petulantiaeque addicatur.~Non comparat se tecum gratia
26 6 | Gallia pueros venalis isti adducebat, L. Publicium; qui, ut Romam
27 5 | hunc in summas angustias adductum putaret, ut eum suis condicionibus
28 15| Pecuniam si cuipiam fortuna ademit aut si alicuius eripuit
29 2 | illorum impetus potestas adempta nobis erit et, si qua in
30 8 | NON ESSENT. Recusabant qui aderant tum Quinctio, demonstrabant
31 22| nobilitate, existimatione, aderunt autem homines nobilissimi
32 12| perditus ac profusus nepos non adesa iam sed abundanti etiam
33 14| illum consessum considero, adesse atque impendere videntur
34 27| possideto ut Quinctio vis ne adferatur." Quid? tu id quem ad modum
35 11| faceret, appellaret, rationem adferret, si quid in controversiam
36 21| praeteritum esse videatur? quid adfertur qua re P. Quinctius negetur
37 2 | periculi summo timore hominem adficit, quod uno iudicio de fortunis
38 6 | iste qui amicum, socium, adfinem fama ac fortunis spoliare
39 4 | necessitudine et pro ipsius adfinitate; nam P. Quincti consobrinam
40 16| ius amicitiae, societatis, adfinitatis ageretur, cum offici rationem
41 30| voluntatem loqui posse, non ab adflicta amicitia transfugere atque
42 23| cupidissime contenderet ut per se adflictum atque eversum propinquum
43 2 | difficultatibus adfectus atque adflictus in tuam, C. Aquili fidem,
44 14| nobiles omnes advocandi sunt; adhibenda vis est veritati, minae
45 19| patitur Alfenus, vi tibi adimit, curat ut domum reducatur
46 3 | quidem socium tibi eum velles adiungere nihil erat nisi ut in tua
47 23| verum probandum auctoritatem adiuvare.~
48 27| domino a familia sua manus adlatas esse ante suos Lares familiaris;
49 25| inconsideratam! o nuntium volucrem! Administri et satellites Sex. Naevi
50 26| cum hoc confiteris, id te admisisse concedis quod ne mendacio
51 12| potestas hominis fuisset admonendi, verbum nullum facis; biennio
52 5 | cotidie, simul atque sibi hic adnuisset numeraturum se dicebat.
53 10| nolle; neque illud mihi adrogabo, me posse causam commodius
54 8 | ut nemo nostro loco natus adsequi possit - iniuriam facere
55 6 | ad tabulam Sextiam sibi adsint hora secunda postridie.
56 5 | in ipso articulo temporis adstringeret, assem sese negat daturum,
57 3 | non ingeni. Nam qui ab adulescentulo quaestum sibi instituisset
58 6 | P. Quincti consulere et adventum eius exspectare; quod si
59 1 | amicorum copiae sunt, cum adversario gratiosissimo contendat. ~
60 2 | cum adhuc ei propter vim adversariorum non ius par, non agendi
61 2 | debeat facere. ~Deinde habet adversarium P. Quinctius verbo Sex.
62 14| diserti, nobiles omnes advocandi sunt; adhibenda vis est
63 22| tamen aliquem contra te advocare poterat, quia magistratus
64 21| non palam, sed ipsis quos advocasti. Tametsi nolo eam rem commemorando
65 21| suspicio, viros bonos compluris advocat, testatur isto audiente
66 14| iudicio, nihil tam copiosa advocatione uterer, si petendum esset;
67 8 | interea recusantis nostros advocatos acerrime submoveri.~
68 2 | quo non in his quos tibi advocavisti viris lectissimis civitatis
69 28| liberi essent et procurator aeque utriusque necessarius. Docui,
70 14| sunt omnia, condicionem aequissimam repudiet, fateatur se non
71 1 | veritas debilitata tandem aequitate talium virorum recreetur. ~
72 2 | iactatam atque agitatam aequitatem in hoc tandem loco consistere
73 2 | in mentem potestatis quam aequitatis tuae, propterea quod omnes
74 4 | te agebatur quod propter aerariam rationem non satis erat
75 31| iudicium tuum prope acta iam aetate decursaque attulit, eam
76 17| ac dediscat, quorum illi aetati utrumque difficile est.~
77 27| omnibus creditoribus suis male agat, invitum de praedio detrudi
78 2 | quasi sua res aut honos agatur, ita diligenter Sex. Naevi
79 5 | Caput V~Haec omnia Quinctius agebat auctore et consuasore Naevio.
80 4 | dissolveret. Hoc eo per te agebatur quod propter aerariam rationem
81 30| id quod non licet, quid agendum est? qui deus appellandus
82 26| postulares facere voluisset, quid ageres? revocares eum quem in Galliam
83 12| plus annum vixit. In Gallia agi non potuit? At et in provincia
84 13| minore quam Quinctius. ~Quid agimus, Hortensi? quid de hac condicione
85 13| nihil deberi? Quid enim nunc agit Sex. Naevius? qua de re
86 2 | iniuriis iactatam atque agitatam aequitatem in hoc tandem
87 31| sublevatus, ab omni magistratu agitatus atque perterritus, quem
88 14| hunc per insidias vi de agro communi deiecerit, qui,
89 6 | edicta praetorum de saltu agroque communi a servis communibus
90 14| maiore conatu studioque aguntur, eo leviora infirmioraque
91 18| Prosecuti sunt familiares et Albium et Quinctium; dicent hi
92 | aliam
93 | alicuius
94 23| Homines erant ab hoc omnes alienissimi et eis debebatur, neque
95 16| perdidisse. Haec in homines alienissimos, denique in inimicissimos
96 28| esse contendi non ab homine alieno neque ab aliquo calumniatore
97 31| conficere non posset, nihil alienum tamen vita superiore commisit.~
98 | aliis
99 12| quidem post; si non paulo, at aliquanto; sex quidem illis mensibus
100 | aliqui
101 | aliquis
102 | aliquod
103 | aliquotiens
104 | aliter
105 | alius
106 1 | alterum, C. Aquili, vereor, alteram metuo. Eloquentia Q. Hortensi
107 15| potest, infra etiam mortuos amandatur. Etenim mors honesta saepe
108 1 | possunt, eae contra nos ambae faciunt in hoc tempore,
109 25| triduo DCC milia passuum ambulare, tamenne vereris ut possis
110 26| temerarium probabitur?~Quid haec amentia, quid haec festinatio, quid
111 17| Ridet scilicet nostram amentiam, qui in vita sua rationem
112 31| Ab ipso repudiatus, ab amicis eius non sublevatus, ab
113 10| postulatur, quae mihimet ipsi amicissima est; faciam quod te saepe
114 16| consuluntur, cucurrisses? cum ius amicitiae, societatis, adfinitatis
115 1 | nullae facultates, exiguae amicorum copiae sunt, cum adversario
116 24| venusti habere visi essent, id amittere; ne quid mihi eiusdem modi
117 3 | comparabantur. Erat ei pecuaria res ampla et rustica sane bene culta
118 15| venierunt, cuius non modo illae amplissimae fortunae sed etiam victus
119 6 | deberet; se iam neque vadari amplius neque vadimonium promittere;
120 5 | optimus" - qui hunc in summas angustias adductum putaret, ut eum
121 10| est; faciam quod te saepe animadverti facere, Hortensi; totam
122 14| ad te, C. Aquili, oculos animumque rettuli, quo maiore conatu
123 18| rem parsimonia retineret; antiquam offici rationem dilexit
124 22| patronum invenies, hominem antiqui offici, qui splendorem nostrum
125 26| ego, si Crassi omnes cum Antoniis exsistant, si tu, L. Philippe,
126 2 | gratia et potentia factum ao est qui, quasi sua res aut
127 29| Postea recitavi edictum quod aperte dominum de praedio detrudi
128 20| decernebat." - Tribuni igitur appellabantur. - "Hic te", inquit, "teneo;
129 12| appellaturum quidem biennio? Appellandi tempus non erat? At tecum
130 30| quid agendum est? qui deus appellandus est? cuius hominis fides
131 7 | deberet, si ipse adesset. Appellantur tribuni; a quibus cum esset
132 11| vidisset, certiorem faceret, appellaret, rationem adferret, si quid
133 28| Caput XXVIII~... Naevium ne appellasse quidem Quinctium, cum simul
134 5 | condicione dissolvit. Tum appellat ultro Naevium ut, quoniam
135 20| videturne intercessisse appellatio tribunorum non morae, sed
136 12| petiturum fuisse, an ne appellaturum quidem biennio? Appellandi
137 18| nullum fuit? quo te nomine appellemus? Improbum? At etiam si desertum
138 31| perterritus, quem praeter te appellet habet neminem; tibi se,
139 31| eiectus, ignominiis omnibus appetitus, cum illum in paternis bonis
140 26| tegere possis. Hoc consilium Aquilio et talibus viris tam cupidum,
141 24| fama fortunisque omnibus arbitrabare?~Diffidebam me hercule,
142 9 | levem atque inopem esse arbitrantur.~
143 30| magis te iudice opus esse arbitrati sumus. Ea res nunc enim
144 31| potuit, atque adeo ne unde arbitratu quidem suo postularet, sed
145 12| dicere invenio. Satis est argumenti nihil esse debitum Naevio,
146 30| omnino semper horridam atque aridam cordi fuisse. Ista superiora
147 13| Possumus aliquando depositis armis sine periculo fortunarum
148 5 | suis condicionibus in ipso articulo temporis adstringeret, assem
149 25| commoveret - etenim cum artifex eius modi sit ut solus videatur
150 24| accideret, cum contra talem artificem dicturus essem, me vereri.~
151 22| interfuit; ingenio, vetustate, artificio tu facile vicisti. Ut alia
152 30| facultate contendit; omnis tuas artis quibus tu magnus es tibi
153 29| Romae fuisse quo iste ne aspirarit quidem, servos compluris,
154 5 | articulo temporis adstringeret, assem sese negat daturum, nisi
155 18| nulla cur mentiantur, cum astipulatore tuo comparabuntur. ~Et in
156 16| sponte videretur, tamen eius atrocitas necessitudinis nomine levaretur.
157 21| id primum petere ne quid atrocius in P. Quinctium absentem
158 19| istam rationem perveniretur. Attende nunc ex edicto praetoris
159 20| tribunis petas." Hoc ego, cum attendo qua prudentia sit Hortensius,
160 24| Hortensius et cum me esset attente auditurus Philippus, fore
161 3 | pater familias et prudens et attentus, una in re paulo minus consideratus,
162 29| iste possederit neminem, ne attigerit quidem; unum fuisse quem
163 19| postulaturum, neque quemquam attinebat id recusare quod praetor
164 22| controversia est. ~"Nihil ad me attinet; causam capitis dicas oportet." -
165 29| quidem; unum fuisse quem attingere conatus sit; prohibitum
166 9 | opis auferret quo minus attulisset gratiae, sponsionem facere
167 31| acta iam aetate decursaque attulit, eam liceat ei secum ex
168 6 | cognoscere possitis. ~Ait se auctionatum esse in Gallia; quod sibi
169 5 | deteriore tempore absens auctionatur, Scapulis difficiliore condicione
170 4 | multis verbis deterret ne auctionetur; eum non ita commode posse
171 5 | Haec omnia Quinctius agebat auctore et consuasore Naevio. Nec
172 23| sed ad verum probandum auctoritatem adiuvare.~
173 18| tibi et praeclarum putas. Audacem, cupidum, perfidiosum? Volgaria
174 30| quod in illo non fuit, cum audacia perfidiaque vixerunt. Si
175 26| talibus viris tam cupidum, tam audax, tam temerarium probabitur?~
176 21| vincas tanto opere laborant? Aude id dicere non palam, sed
177 21| plurimum et, quod poterant, id audebant. An omnis tu istos vincere
178 23| existimationem absentis auderet; ~Unus fuit, adfinis, socius,
179 17| Haec ille, si verbis non audet, re quidem vera palam loquitur.
180 13| denique? verum tamen petat; audiamus.~De rationibus et controversiis
181 13| denique vocem accusatoris audiat? Quid? hoc quo pertinet?
182 21| compluris advocat, testatur isto audiente se pro communi necessitudine
183 20| At enim tribuni plebis ne audierunt quidem. Fateor, si ita est,
184 20| Cum autem antea dixisse audio et causam ipsam considero,
185 11| non audebas, ne invitus audiret. Id erat profecto.~
186 2 | quam verbum accusatoris audisset, causam dicere cogeretur.
187 22| hoc tempus ne fando quidem audita. De re pecuniaria cupio
188 6 | Quod ubi ex Publicio audivit, pueros circum amicos dimittit,
189 27| CUSTODIANT; QUOD NON POTERUNT, ID AUFERRE ET ABDUCERE LICEBIT. Quid
190 9 | veniendi, unde eo plus opis auferret quo minus attulisset gratiae,
191 5 | Quinctius a Scapulis paucos dies aufert, in Galliam mittit ut ea
192 12| cuius caput oppugnet, eius auribus pepercisse. Si debuisset,
193 9 | versabantur in salute atque auxilio ferendo. Illud etiam restiterat
194 30| concedit; fatetur se non belle dicere, non ad voluntatem
195 30| nisi ut vestrae naturae bonitatique obsequamini, ut, cum veritas
196 3 | Sex. Naevio fecerit, viro bono, verum tamen non ita instituto
197 21| existimatione suspicio, viros bonos compluris advocat, testatur
198 10| pronuntiare multa possum, brevitas postulatur, quae mihimet
199 21| par contentio non erat? "Bruti," inquit, "erat familiaris;
200 20| oportuisse parere. Quid? si M. Brutus intercessurum se dixit palam,
201 6 | disceditur. Postulat a Burrieno praetore Naevius ut ex edicto
202 16| nihil ipsis iure incommodi cadere possit. ~Ad vadimonium non
203 26| concedas necesse est, ita te caecum cupiditate et avaritia fuisse
204 15| evenire dedecus, quae tanta calamitas inveniri potest? Pecuniam
205 30| maeror dignus inveniri in calamitate tanta potest?~
206 31| calamitosum est bonis everti calamitosius cum dedecore; funestum est
207 31| circumveniri, acerbius a propinquo; calamitosum est bonis everti calamitosius
208 21| res in controversiis isto calumniante biennium, usque dum inveniretur
209 28| homine alieno neque ab aliquo calumniatore atque improbo, sed ab equite
210 18| non ad solarium, non in campo, non in conviviis versatus
211 10| revocabitis, si extra hos cancellos egredi conabor quos mihi
212 13| possumus petitoris personam capere, accusatoris deponere? "
213 31| aliquando misericordiam caperet, aliquam, si non propinquitatis,
214 16| Naevi, si in parvola re captionis aliquid vererere, non statim
215 15| sed bonorum emptores ut carnifices ad reliquias vitae lacerandas
216 11| propinquos ac necessarios caros et honestos esse atque haberi
217 4 | quantum deberetur, nisi ad Castoris quaesisses quantum solveretur.
218 9 | egit. In hoc summa iudici causaque tota consistit. ~Iudicium
219 15| possidetur; de quo libelli in celeberrimis locis proponuntur, huic
220 29| Tum illam incredibilem celeritatem seu potius audaciam protuli;
221 16| eadem te hora consilium cepisse hominis propinqui fortunas
222 10| totam causae meae dictionem certas in partis dividam. ~Tu id
223 22| perhorrescat." ~Haec est iniqua certatio, non illa qua tu contra
224 21| non fuisse Naevio parem certationem cum Alfeno illo tempore,
225 3 | iura societatis et officia certi patris familias nosse posset;
226 11| Quinctius qui tibi, ut ais, certis nominibus grandem pecuniam
227 24| C. Aquili, satis animo certo et confirmato me posse in
228 10| concedit ut hodie possim. Certos mihi finis terminosque constituam,
229 7 | tribuni; a quibus cum esset certum auxilium petitum, ita tum
230 3 | Quincti huius frater, sane ceterarum rerum pater familias et
231 27| familiaris; hoc dico ...~Sic Cicero pro Quinctio adversarii
232 31| obsecravit per fratris sui mortui cinerem, per nomen propinquitatis,
233 6 | Publicio audivit, pueros circum amicos dimittit, ipse suos
234 10| egredi conabor quos mihi ipse circumdedi. Nego fuisse causam cur
235 31| priore loco dicere.~Omnia circumspexit Quinctius, omnia periclitatus
236 31| iniuria; acerbum est ab aliquo circumveniri, acerbius a propinquo; calamitosum
237 11| te inquam, testem, Naevi, citabo. Annum et eo diutius post
238 16| bona proscribere. Iugulare civem ne iure quidem quisquam
239 8 | alterius in iudicium venire. ~Clamabat porro ipse Quinctius sese
240 21| et quia Naevius semper id clamitat, dicturum arbitror, non
241 30| convivium, non habere domum clausam pudori et sanctimoniae,
242 8 | quoad potest producit, a Cn. Dolabella denique praetore
243 16| descendunt vi ac necessitate coacti, inviti, multis vadimoniis
244 8 | recte seu perperam facere coeperunt, ita in utroque excellunt
245 30| ante horrebamus neglegere coepimus. Si causa cum causa contenderet,
246 22| arbitrium nostrum, iudex ipse coercebitur." ~ - Quid tum? - "Tu aliquem
247 2 | mederi debeam tum id facere cogar cum etiam telum adversarius
248 30| periculi magnitudo, C. Aquili, cogere videtur, ut te atque eos
249 2 | audisset, causam dicere cogeretur. Quod eorum gratia et potentia
250 24| hac causa consistere. Sic cogitabam, cum contra dicturus esset
251 2 | posita est saepius illud cogitant, quid possit is cuius in
252 2 | omnibus decernit, idque dum cogitat, non minus saepe ei venit
253 29| ex ceteris dictis, factis cogitatisque Sex Naevi quivis potest
254 23| dixerint. Unum tamen hoc cogitent, ita se gravis esse ut,
255 23| fides huius multis locis cognita ne perfidia Sex. Naevi derogetur
256 27| vicerim? Nihil, opinor. Cognoscamus edictum. QUI EX EDICTO MEO
257 3 | modum gesta et contracta sit cognoscatis. ~ C. Quinctius fuit P.
258 29| quievisse.~In ipsa Gallia cognostis in praedia privata Quincti
259 17| bonitatem atque prudentiam cognovi, non multum me fallit, si
260 15| conveniunt ad exsequias cohonestandas, sed bonorum emptores ut
261 24| tu voluntariam societatem coibas qui te in hereditaria societate
262 6 | societas, pietate propinquitas colitur, necesse est iste qui amicum,
263 27| numquam ausus es possidere; et colligit: Quod si bona P. Quincti
264 21| advocasti. Tametsi nolo eam rem commemorando renovare cuius omnino rei
265 3 | quae me P. Quinctius cupit commemorare; tametsi causa postulat,
266 20| tu et rem et famam tuam commendare proficiscens et concredere
267 31| suas omnis opes fortunasque commendat, tibi committit existimationem
268 6 | sollemne quod non avaritia comminuere ac violare soleat. Etenim
269 19| et, si maxime deberetur, commissum nihil esset qua re ad istam
270 11| commodis aliquam partem velit committere ne quam partem huic propinquo
271 31| fortunasque commendat, tibi committit existimationem ac spem reliquae
272 11| ferturque avaritia ut de suis commodis aliquam partem velit committere
273 10| adrogabo, me posse causam commodius demonstrare quam antea demonstrata
274 6 | dies XXX fere Quinctius commoratur; cum ceteris quae habebat
275 1 | dicendo impediat, non nihil commoveor, gratia Sex. Naevi ne P.
276 25| propinquum suum, quemvis commoveret - etenim cum artifex eius
277 3 | nescio quid impendit et in commune contulit, mediocri quaestu
278 6 | agroque communi a servis communibus vi detruditur.~
279 4 | societate multa inter se communicarent et de tota illa ratione
280 3 | earum rerum quae in Gallia comparabantur. Erat ei pecuaria res ampla
281 18| mentiantur, cum astipulatore tuo comparabuntur. ~Et in hac eius modi causa
282 30| petulantiaeque addicatur.~Non comparat se tecum gratia P. Quinctius,
283 16| praetores ut considerate fieret comparaverunt. Viri boni cum palam fraudantur,
284 1 | subsidium mihi diligentia comparavi; quae quanta sit, nisi tempus
285 1 | cum patrono disertissimo comparer, P. Quinctius, cui tenues
286 29| aut Sex. Naevium diebus compluribus ante in possessionem misisse
287 24| fraudarat, et eum iudicio tuo comprobabas quem spoliatum fama fortunisque
288 10| extra hos cancellos egredi conabor quos mihi ipse circumdedi.
289 24| praesente eo gestum agere conarentur; qui vero cum ipso contenderent,
290 24| sed omnino verbum facere conari. Cum cupidius instaret,
291 14| animumque rettuli, quo maiore conatu studioque aguntur, eo leviora
292 11| sanguinem vitamque eripere conatur? Huic tum molestus esse
293 11| dixisse deberi; debuisse concedam. ~Moritur C. Quinctius qui
294 21| confiteri, illud, opinor, concedent, non procuratorem P. Quincti
295 16| gravius aliquid ei deberes concedere, quicum te aut voluntas
296 18| quoniam tu id tibi adrogas et concedi postulas, concedamus. Quid
297 26| confiteris, id te admisisse concedis quod ne mendacio quidem
298 15| quidem tacite obscureque conceditur; cui magistri fiunt et domini
299 21| singulare iudicium causa omnis concluderetur. ~Quod officium, C. Aquili,
300 20| commendare proficiscens et concredere solebas, conaris hoc dicere,
301 3 | gererent arbitrium pro socio condemnari solerent. Verum his de rebus
302 22| redditum est usitatum, non condicio, non sponsio, non denique
303 6 | rationibus illum ad suas condiciones perducere, sese nihil precari
304 21| edat accipere. ~Eius rei condicionisque tabellas obsignaverunt viri
305 3 | erat nisi ut in tua pecunia condisceret qui pecuniae fructus esset;
306 21| absentem sine causa facere conetur; sin autem inimicissime
307 12| nullum facis; biennio iam confecto fere appellas. Quis tam
308 31| ipse filiae nubili dotem conficere non posset, nihil alienum
309 15| vox praedicat et pretium conficit, huic acerbissimum vivo
310 25| triduo DCC milia passuum conficiuntur. O rem incredibilem! o cupiditatem
311 25| mihi Roscius et alia multa confirmandi mei causa dixit, ut me hercule,
312 2 | tandem loco consistere et confirmari patiamini.~
313 11| saepe, ut fit, cum ipse te confirmasses, cum statuisses mentionem
314 24| Aquili, satis animo certo et confirmato me posse in hac causa consistere.
315 29| potius audaciam protuli; confirmavi necesse esse aut biduo DCC
316 14| factum sit, nostro iudicio confirmemus? ~Inveniri ratio, C. Aquili,
317 14| possessa sunt." Ergo, id ut confitear, postulas ut, quod numquam
318 24| accesserit, ut necessario confiteare neque tam temerarium quemquam
319 16| tibi esset apud talis viros confitendum, qua tibi vadimonium non
320 29| edicto non possedisse, cum confiteretur ex praedio vi detrusum esse
321 21| dominantibus? Quod si velim confiteri, illud, opinor, concedent,
322 26| mentiri viderere; cum hoc confiteris, id te admisisse concedis
323 13| poterat. Ut honestiore iudicio conflictere? At sine summo scelere P.
324 2 | misericordiam P. Quinctius confugerit, cum adhuc ei propter vim
325 16| quicum te aut voluntas congregasset aut fortuna coniunxisset. ~
326 16| praesto non esset, omnia tela coniecisti quae parata sunt in eos
327 31| propinquitatis, per ipsius coniugem et liberos, quibus propior
328 16| congregasset aut fortuna coniunxisset. ~Ad vadimonium non venit.
329 16| consilio dedisses, tu te conlegisses, non in eam turpitudinem
330 26| reliqui temporis eventu conlocares? Atque haec perinde loquor,
331 18| tamen esset non mediocriter conquerendum; nunc in causa superiore
332 19| Videamus quae deinde sint consecuta. Hominem P. Quincti deprehendis
333 3 | Liciniis atque a praeconum consessu in Galliam Naevius et trans
334 16| saepe inlusi ac destituti; considerant enim quid et quantum sit
335 15| factum simul Sex. Naevi considerare. Ad vadimonium non venerat,
336 16| voluerunt, praetores ut considerate fieret comparaverunt. Viri
337 3 | attentus, una in re paulo minus consideratus, qui societatem cum Sex.
338 17| viri boni, de me autem ita considerent: non quid habeam sed quibus
339 6 | signis hominum nobilium consignantur, disceditur. Postulat a
340 1 | repulsa vi et gratia locum ubi consistat reperire non poterit.~
341 4 | adfinitate; nam P. Quincti consobrinam habet in matrimonio Naevius
342 18| perterrebit quam fides iudicis consolabitur? Vixit enim semper inculte
343 15| existimatio est integra, facile consolatur honestas egestatem. At non
344 1 | gravitas et virtus iudicis consoletur. Certe aut apud te et hos
345 2 | veniat in dubium tua fides et constantia, aut quo non in his quos
346 19| Quinctium. Hic quoque summe constat procuratoris diligentis
347 29| detrudi vetaret; in quo constitit Naevium ex edicto non possedisse,
348 10| Certos mihi finis terminosque constituam, extra quos egredi non possim,
349 20| iuratus hoc ius in civitate constituat: cuius procurator non omnia
350 9 | Quincti vides. Cum maiores ita constituerint ut, qui pro capite diceret,
351 29| autem bona possessa non esse constitui, quod bonorum possessio
352 20| magistratum qui auxili causa constitutus est. ~Aut haec facta non
353 15| magistri fiunt et domini constituuntur, qui qua lege et qua condicione
354 5 | Quinctius agebat auctore et consuasore Naevio. Nec mirum, si eius
355 9 | Eos porro qui defendere consuerunt vides accusare, et ea ingenia
356 28| procuratorem relinquere antea consuesset; neque eum, si tribunos
357 1 | cognoscere. ~Ita quod mihi consuevit in ceteris causis esse adiumento,
358 17| non multum me fallit, si consulamini, quid sitis responsuri:
359 17| XVII~Ego pro te nunc hos consulo post tempus et in aliena
360 16| rettulisti, sed ne ipse quidem te consuluisti, ne hoc quidem tecum locutus
361 16| aut ad eorum aliquem, qui consuluntur, cucurrisses? cum ius amicitiae,
362 14| differendis tempus omne consumpserit, qui postea vadimonium quoque
363 5 | temporis in ea re esset consumptum neque quicquam profectum
364 1 | adversario gratiosissimo contendat. ~Illud quoque nobis accedit
365 28| copiosissime defensum esse contendi non ab homine alieno neque
366 30| non opibus, non facultate contendit; omnis tuas artis quibus
367 21| Alfenus, ea re tibi cum eo par contentio non erat? "Bruti," inquit, "
368 3 | res quem ad modum gesta et contracta sit cognoscatis. ~ C. Quinctius
369 11| qui, cum res ab eo quicum contraxisset recessisset et ad heredem
370 5 | scisset sibi cum Quinctio controversiae nihil futurum. "Posterius,"
371 31| reliquae vitae. Multis vexatus contumeliis, plurimis iactatus iniuriis
372 9 | Caput IX~Conturbatus sane discedit Quinctius;
373 23| sponsores et creditores non convenerint; nemone fuit cui deberet
374 28| Ostendi quam multa ante fieri convenerit quam hominis propinqui bona
375 15| Ilicone ad praetorem ire convenit? continuone verum fuit postulare
376 15| habendum est quo non amici conveniunt ad exsequias cohonestandas,
377 9 | accusare, et ea ingenia converti ad perniciem quae antea
378 19| scurrae divitis cotidianum convicium sustinere. Nihil minus;
379 15| adfectus aut iudicio turpi convictus bonis quidem suis utitur,
380 25| ipsius qui id commisit voce convinci. Dic, Naevi, diem. "Ante
381 18| solarium, non in campo, non in conviviis versatus est; id egit ut
382 30| ornare magnifice splendideque convivium, non habere domum clausam
383 1 | facultates, exiguae amicorum copiae sunt, cum adversario gratiosissimo
384 2 | sit dicturus, cui summam copiam facultatemque dicendi natura
385 14| invidioso iudicio, nihil tam copiosa advocatione uterer, si petendum
386 28| defenderit. Quod contra copiosissime defensum esse contendi non
387 30| semper horridam atque aridam cordi fuisse. Ista superiora esse
388 26| imperio tuo violatus esset. Corrigeres haec scilicet tu postea.
389 6 | Liciniis et a faucibus macelli corrogat ut ad tabulam Sextiam sibi
390 6 | Quinctius Scipione et Norbano coss. Quaeso ut eum diem memoriae
391 19| qui posset scurrae divitis cotidianum convicium sustinere. Nihil
392 26| Caput XXVI~Hic ego, si Crassi omnes cum Antoniis exsistant,
393 12| Caput XII~Credamus hoc, Sex. Naevium, cuius
394 4 | id loquebatur Naevius, credidit Quinctius eum qui orationem
395 29| tali iudicio testimonia creditorum existimentur ad rem maxime
396 2 | parati sunt facere, falsum crimen quasi venenatum aliquod
397 9 | loco diceret, nos inaudita criminatione accusatorum priore loco
398 30| misericordiam quam illius opes ad crudelitatem.~Quo die ad te iudicem venimus,
399 18| omnibus Sex. Naevi cupiditati crudelitatique dedatur.~
400 15| posterum quod gravius atque crudelius facere posses reservares? ~
401 25| ut statim de iure aliquis cucurrerit, non toto triduo DCC milia
402 16| aliquem, qui consuluntur, cucurrisses? cum ius amicitiae, societatis,
403 15| inveniri potest? Pecuniam si cuipiam fortuna ademit aut si alicuius
404 14| quidem neque ius esse neque cuiquam expedire. Quid igitur demonstrat?
405 30| contenderet, nos nostram perfacile cuivis probaturos statuebamus;
406 3 | ampla et rustica sane bene culta et fructuosa. Tollitur ab
407 11| excidebat repente oratio; cum cuperes appellare, non audebas,
408 6 | Hic cum rem Gallicanam cuperet revisere, hominem in praesentia
409 15| et inimicissima ium tam cupide decurrebas ut tibi nihil
410 23| eximio praemio sceleris eito cupidissime contenderet ut per se adflictum
411 16| Quid ago?" respirasset cupiditas atque avaritia, paulum aliquid
412 26| necesse est, ita te caecum cupiditate et avaritia fuisse ut, cum
413 24| verbum facere conari. Cum cupidius instaret, homini pro amicitia
414 5 | mediocrem iacturam facere cupiebat, iste mediocri praeda contentus
415 22| audita. De re pecuniaria cupio contendere. - "Non licet." -
416 11| nunc interficere nefarie cupis, eum tum pudenter appellare
417 21| Si, quod tu semper summe cupisti, idem volebat Alfenus, ea
418 3 | ea quae me P. Quinctius cupit commemorare; tametsi causa
419 26| possideres, misisti qui curaret ut dominus de suo fundo
420 4 | nominibus pecuniam Romae curari oporteret, auctionem in
421 6 | videretur se vendidisse; curasse ne quid sibi societas deberet;
422 19| Alfenus, vi tibi adimit, curat ut domum reducatur ad Quinctium.
423 5 | Quinctius; "nunc hoc velim cures, si tibi videtur, quod dixisti."
424 5 | certiorem facit, rogat ut curet quod dixisset. ~Tum iste
425 27| CUSTODIRE POTERUNT, ID IBIDEM CUSTODIANT; QUOD NON POTERUNT, ID AUFERRE
426 27| modo? QUOD IBIDEM RECTE CUSTODIRE POTERUNT, ID IBIDEM CUSTODIANT;
427 9 | daretur ut aut ipse se capitis damnaret, si satis dedisset, aut
428 9 | tam misera tamque iniqua daretur ut aut ipse se capitis damnaret,
429 19| defendendi procuratori primus datus est? Cum proscribebas. Ergo
430 2 | depellere et volneribus mederi debeam tum id facere cogar cum
431 2 | eo minus quantum possint debent ostendere. ~Cum tot tantisque
432 28| planum facturum qui et scire deberent et causam cur mentirentur
433 1 | multis incommodis veritas debilitata tandem aequitate talium
434 26| in possessionem misisses, debueris aut potueris P. Quinctium
435 4 | desistit, Romam proficiscitur; decedit ex Gallia Romam simul Naevius. ~
436 13| numeretur inter vivos, ut decernat de vita et ornamentis suis
437 30| ratio cum ratione vitae decerneret, idcirco nobis etiam magis
438 4 | quaesisses quantum solveretur. Decidis statuisque tu propter necessitudinem
439 5 | rationibusque societatis omnibus decidisset et scisset sibi cum Quinctio
440 4 | debuisset, per te, C. Aquili, decidit P. Quinctius quid liberis
441 7 | vehementer vindicandam putarit ex decretis eius poteritis cognoscere. ~
442 15| inimicissima ium tam cupide decurrebas ut tibi nihil in posterum
443 31| tuum prope acta iam aetate decursaque attulit, eam liceat ei secum
444 14| victus et perterritus ipse se dedat?" Quae me hercule omnia,
445 18| cupiditati crudelitatique dedatur.~
446 17| multa oportet discat ac dediscat, quorum illi aetati utrumque
447 16| loci rationi et consilio dedisses, tu te conlegisses, non
448 3 | nosse posset; non quo ei deesset ingenium; nam neque parum
449 13| ille tot et talis viros defatigat? Pecuniam petit. Nunc denique?
450 2 | alterius, famam fortunasque defendam priore loco causam dicere?
451 21| fuerit, si modo absentem defendebat per ius et per magistratum,
452 19| Qui locus igitur absentis defendendi procuratori primus datus
453 24| contenderet ut propinquum suum defenderem, mihi perdifficile esse
454 20| exstitisse qui Quinctium iudicio defenderet?" ~Postulabam," inquit, "
455 14| numquam factum esse iudicio defendimus, id, proinde quasi factum
456 13| quem adhuc honestissime defendit obtineat, ne numeretur inter
457 21| Quinctius negetur absens esse defensus? An vero id quod Hortensium,
458 1 | id quoque in hac causa deficit. Nam, quod ingenio minus
459 27| venisse; tibi quid facias definit, te instituit, tibi praecepta
460 30| parsimonia defendere an deformata atque ornamentis omnibus
461 26| suo fundo a sua familia vi deiceretur? Utrumlibet elige; alterum
462 6 | et propinquus Sex. Naevi, deicit, servolum unum quem iste
463 14| insidias vi de agro communi deiecerit, qui, cum de re agendi nullo
464 19| non passus est, libellos deiecit Sex. Alfenus; qui primus
465 21| omnem tolli funditus ac deleri arbitror oportere;~
466 8 | qui aderant tum Quinctio, demonstrabant de re iudicium fieri oportere
467 10| me posse causam commodius demonstrare quam antea demonstrata sit,
468 10| commodius demonstrare quam antea demonstrata sit, neque tamen tam multa
469 28| potuisse bona possideri demonstravi, quod neque fraudandi causa
470 4 | Scapulis est quid eis ad denarium solveretur.~
471 17| quis procurator sit, domum denuntiare. Dici vix potest quam multa
472 6 | iste prenderat abducit, denuntiat sese procuratorem esse,
473 17| liberi sint, domum potius denuntiem? Quid est quod hac tandem
474 2 | Ita fit ut ego qui tela depellere et volneribus mederi debeam
475 13| personam capere, accusatoris deponere? "Immo," inquit, "abs te
476 13| dicimus? Possumus aliquando depositis armis sine periculo fortunarum
477 19| consecuta. Hominem P. Quincti deprehendis in publico, conaris abducere;
478 5 | vir optimus vereor ne se derideri putet quod iterum iam dico "
479 20| summum dedecus et ignominiam deripi convenire. ~Quod si probari-
480 23| cognita ne perfidia Sex. Naevi derogetur laborant. ~In huius modi
481 16| tamen et pedetemptim istuc descendunt vi ac necessitate coacti,
482 16| inviti, multis vadimoniis desertis, saepe inlusi ac destituti;
483 27| qui tibi vadimonium non deservisset; haec omnia mitto; illud
484 17| sua rationem summi offici desideremus et instituta virorum bonorum
485 7 | quod iste caput petere non desinebat. Iste postulabat ut procurator
486 4 | auctionem velle facere desistit, Romam proficiscitur; decedit
487 16| desertis, saepe inlusi ac destituti; considerant enim quid et
488 5 | iussu quippiam promisisset. ~Destitutione illa perculsus Quinctius
489 5 | proscripserat venirent, deteriore tempore absens auctionatur,
490 4 | Naevius hominem multis verbis deterret ne auctionetur; eum non
491 27| DOMINUM, inquit, INVITUM DETRUDERE NON PLACET. Eum ipsum qui
492 6 | communi a servis communibus vi detruditur.~
493 29| confiteretur ex praedio vi detrusum esse Quinctium. Omnino autem
494 2 | autem id tempus impugnandi detur cum et vitandi illorum impetus
495 14| fortunis omnibus P. Quinctius deturbandus est; potentes, diserti,
496 26| Quinctium de possessione deturbare.~
497 30| licet, quid agendum est? qui deus appellandus est? cuius hominis
498 17| rationem extremam necessario devenire. ~Quid ad haec Naevius?
499 30| atque ad florentem aliam devolare, non profusis sumptibus
500 23| Parantur testes qui hoc dicant. Verum, opinor, viderimus,
|