abduc-dican | dicas-ludif | luxur-relin | reliq-xxxi
bold = Main text
Cap. grey = Comment text
501 22| attinet; causam capitis dicas oportet." - Accusa ubi ita
502 3 | libertate usus est quo impunius dicax esset. ~Qua re quidem socium
503 24| rebus timore prolaberer. Dicebam huic Q. Roscio, cuius soror
504 5 | adnuisset numeraturum se dicebat. Quinctius porro istum posse
505 12| At et in provincia ius dicebatur et Romae iudicia fiebant.
506 2 | summam copiam facultatemque dicendi natura largita est. Ita
507 22| priore loco dixeris." - Dicendum necessario est. - "Praestituentur
508 18| et Albium et Quinctium; dicent hi quoque testimonium. Litterae
509 9 | ut nobis tempus quam diu diceremus praestitueres; quam rem
510 23| oportebat ex eo numero qui haec dicerent: "vadimonium mihi deservit,
511 28| exsili causa solum vertisse diceretur.~Reliquum est ut eum nemo
512 12| liberalitas. Si neglegentiam dices, mirabimur, si bonitatem,
513 2 | quid possit is cuius in dicione ac potestate sunt quam quid
514 30| Quinctium contra nutum dicionemque Naevi, si, quae pudore ornamenta
515 19| diligentis officium. Debere tibi dicis Quinctium, procurator negat;
516 23| nullum reliquit. Horum nihil dicitur. Parantur testes qui hoc
517 24| bona Sex. Alfeni L. Sulla dictatore vendente; socium tibi in
518 10| Hortensi; totam causae meae dictionem certas in partis dividam. ~
519 29| esse. Ex quo et ex ceteris dictis, factis cogitatisque Sex
520 13| Hortensius contra caput non didicit dicere. Quid a nobis autem,
521 29| decursa aut Sex. Naevium diebus compluribus ante in possessionem
522 14| agere coepit, in vadimoniis differendis tempus omne consumpserit,
523 6 | ceteris quae habebat vadimonia differt ut expeditus in Galliam
524 17| quorum illi aetati utrumque difficile est.~
525 5 | absens auctionatur, Scapulis difficiliore condicione dissolvit. Tum
526 28| deinde quod omnia iudicia difficillima cum summa sua invidia maximoque
527 2 | ostendere. ~Cum tot tantisque difficultatibus adfectus atque adflictus
528 24| fortunisque omnibus arbitrabare?~Diffidebam me hercule, C. Aquili, satis
529 7 | provincia, quem, ut ipsius dignitas poscit, honoris gratia nomino.
530 13| controversiis societatis volt diiudicari. Sero, verum aliquando tamen;
531 5 | coepit. Cum vadimonia saepe dilata essent et cum aliquantum
532 18| antiquam offici rationem dilexit cuius splendor omnis his
533 22| propter eos periit quos diligebat, tu, postquam qui tibi erant
534 3 | sevocabat; qua in re ita diligens erat quasi ei qui magna
535 30| sibi ait officium, fidem, diligentiam, vitam omnino semper horridam
536 19| summe constat procuratoris diligentis officium. Debere tibi dicis
537 6 | audivit, pueros circum amicos dimittit, ipse suos necessarios ab
538 26| fundo expulsus, iam a suis dis penatibus praeceps eiectus,
539 17| instituto vivere, multa oportet discat ac dediscat, quorum illi
540 18| Respondisti statim: Nonis Febr. Discedens in memoriam redit Quinctius
541 9 | Caput IX~Conturbatus sane discedit Quinctius; neque mirum,
542 13| fortunarum de re pecuniaria disceptare? possumus ita rem nostram
543 30| relicta virorum bonorum disciplina et quaestum et sumptum Galloni
544 14| nobis ista iura tam aequa discribit? quis hoc statuit, quod
545 30| sumus. Ea res nunc enim in discrimine versatur, utrum possitne
546 14| deturbandus est; potentes, diserti, nobiles omnes advocandi
547 1 | parum possum, cum patrono disertissimo comparer, P. Quinctius,
548 2 | huiusce aetatis homines disertissimos, fortissimos, florentissimos
549 11| neglegens, quis tam tui, Sexte, dissimilis qui, cum res ab eo quicum
550 4 | Quinctius quid liberis eius dissolveret. Hoc eo per te agebatur
551 5 | difficiliore condicione dissolvit. Tum appellat ultro Naevium
552 15| reliquias vitae lacerandas et distrahendas.~
553 6 | adfinitas liberis istius vivis divelli nullo modo poterat. ~Qua
554 10| dictionem certas in partis dividam. ~Tu id semper facis, quia
555 19| adfuit; neque enim quisquam divinare poterat te postulaturum,
556 17| de scurra multo facilius divitem quam patrem familias fieri
557 19| improbum, qui posset scurrae divitis cotidianum convicium sustinere.
558 23| opinor, viderimus, cum dixerint. Unum tamen hoc cogitent,
559 22| ante novo modo priore loco dixeris." - Dicendum necessario
560 5 | facit, rogat ut curet quod dixisset. ~Tum iste vir optimus vereor
561 22| locum reliquisti. Qua re aut doceas oportet Alfenum negasse
562 15| Caput XV~Ante quam doceo id factum non esse, libet
563 25| causa consistit." Quo modo? Docet me eius modi rem et factum
564 10| possedisse. Haec tria cum docuero, peroraro.~
565 9 | et officium potestasque docuisses. ~Neque nobis adhuc praeter
566 21| Alfeno illo tempore, illis dominantibus? Quod si velim confiteri,
567 31| illum in paternis bonis dominari videret, ipse filiae nubili
568 30| hominum honestissimorum dominentur ei qui relicta virorum bonorum
569 27| expulsum esse de praedio, domino a familia sua manus adlatas
570 26| misisti qui curaret ut dominus de suo fundo a sua familia
571 31| videret, ipse filiae nubili dotem conficere non posset, nihil
572 12| biennium denique appellas. Dubitabitur utrum sit probabilius, Sex.
573 18| Caput XVIII~"Non dubitavi," inquit, "cum vadimonium
574 31| cuius officio nemo umquam dubitavit LX denique anno dedecore,
575 16| rationem atque existimationis duci conveniret, eo tempore tu
576 18| inferiorem se esse patitur, dumtaxat usque eo ne cum bonis, fama
577 16| fraudandique fecerunt? ~Si dupondius tuus ageretur, Sex. Naevi,
578 24| familiarius dixi mihi videri ore durissimo esse qui praesente eo gestum
579 1 | civitate duae plurimum possunt, eae contra nos ambae faciunt
580 | eas
581 21| deberi; se iudicium id quod edat accipere. ~Eius rei condicionisque
582 20| ipsa verba quae Naevius edebat non recusasse" ita tamen,
583 6 | contra ius, consuetudinem, edicta praetorum de saltu agroque
584 24| socium tibi in his bonis edidisti Quinctium. Plura non dico.
585 29| testimonio, qui sibi eum nuper edidit socium quem, quo modo nunc
586 27| aliter possedit quam praetor edixit, iste ex edicto non possederit,
587 17| modum natus et quo pacto educatus sim. Memini; vetus est, "
588 9 | die fecerunt, ut te in ius educerent, ut nobis tempus quam diu
589 22| tibi essent qui vincebant effecisti. ~Quod si tum par tibi ius
590 31| liceat ei secum ex hoc loco efferre, ne is de cuius officio
591 19| aliquem electum hominem egentem, litigiosum, improbum, qui
592 15| facile consolatur honestas egestatem. At non nemo aut ignominia
593 29| intellegere istum nihil aliud egisse neque nunc agere nisi uti
594 6 | posset; proficiscitur. ~Roma egreditur ante diem II kalend. Februarias
595 29| privatos Quincti non omnis eiectos esse. Ex quo et ex ceteris
596 10| dicam, et Hortensius habeat eita ad quae respondeat, et tu,
597 30| sanctimoniae, patentem atque adeo eitam cupiditati et voluptatibus;~
598 23| eximio praemio sceleris eito cupidissime contenderet
599 | eiusdem
600 19| procurator? Credo aliquem electum hominem egentem, litigiosum,
601 26| vi deiceretur? Utrumlibet elige; alterum incredibile est,
602 24| gravissimum debet esse. Emisti bona Sex. Alfeni L. Sulla
603 15| cohonestandas, sed bonorum emptores ut carnifices ad reliquias
604 | eodem
605 18| Galliam profectus sit; ad ephemeridem revertitur: invenitur dies
606 19| sustinere. Nihil minus; eques Romanus locuples, sui negoti
607 22| illa qua tu contra Alfenum equitabas; huic ne ubi consisteret
608 28| calumniatore atque improbo, sed ab equite Romano, propinquo ac necessario
609 | eras
610 8 | bonorum possessor, expulsor, ereptor, annum et sex mensis nihil
611 28| procuratoris Naevio ius ereptum; contra istum potentia sua
612 25| et studio, quod habebat erga propinquum suum, quemvis
613 11| propinqui sanguinem vitamque eripere conatur? Huic tum molestus
614 14| ingratis; quod non debet, eripiendum atque exprimendum est; de
615 15| fortuna ademit aut si alicuius eripuit iniuria, tamen, dum existimatio
616 24| talem artificem dicturus essem, me vereri.~
617 | estis
618 4 | maeror morte sua veniebat, ad eundem summus honos quoque perveniret. ~
619 15| usu venire? quod tantum evenire dedecus, quae tanta calamitas
620 8 | faceret, se, id quod nunc evenit, de capite suo priore loco
621 26| incerto reliqui temporis eventu conlocares? Atque haec perinde
622 23| ut per se adflictum atque eversum propinquum suum non modo
623 16| propinqui fortunas funditus evertere.~
624 31| propinquo; calamitosum est bonis everti calamitosius cum dedecore;
625 22| civitatis, dicet Hortensius, excellens ingenio, nobilitate, existimatione,
626 8 | coeperunt, ita in utroque excellunt ut nemo nostro loco natus
627 11| subito ipse te retinebas; excidebat repente oratio; cum cuperes
628 10| causa est et a me, qui neque excogitare neque pronuntiare multa
629 31| propinquorum bonis proscribendis exercitatam, obsecravit per fratris
630 1 | homo et in aliis causis exercitatus et in hac multum ac saepe
631 1 | opes, nullae facultates, exiguae amicorum copiae sunt, cum
632 23| ipse ultro deberet, quasi eximio praemio sceleris eito cupidissime
633 7 | Caput VII~Existima, C. Aquili, modo et ratione
634 4 | quam, si saperet, communem existimaret pro fraterna illa necessitudine
635 19| VERTERIT. ... Quo tempore existimas oportuisse, Naevi, absentem
636 3 | inhumanus praeco umquam est existimatus. Quid ergo est? Cum ei natura
637 29| iudicio testimonia creditorum existimentur ad rem maxime pertinere.
638 14| eo leviora infirmioraque existimo. Nihil igitur debuit, ut
639 15| saepe vitam quoque turpem exornat, vita ita turpis ne morti
640 14| neque ius esse neque cuiquam expedire. Quid igitur demonstrat?
641 6 | habebat vadimonia differt ut expeditus in Galliam proficisci posset;
642 16| cum palam fraudantur, cum experiendi potestas non est, timide
643 2 | eius modi rebus opes suas experiuntur, in quibus, quo plus propter
644 14| debet, eripiendum atque exprimendum est; de fortunis omnibus
645 29| ipso saltu quem per vim expulso socio possedit servos privatos
646 8 | acerrimus, bonorum possessor, expulsor, ereptor, annum et sex mensis
647 27| mitto; illud dico, dominum expulsum esse de praedio, domino
648 15| non amici conveniunt ad exsequias cohonestandas, sed bonorum
649 26| Crassi omnes cum Antoniis exsistant, si tu, L. Philippe, qui
650 15| quod miserrimum est, non exspectat, hoc tamen in miseriis adiumento
651 19| proficiscuntur. CUI HERES NON EXSTABIT. Ne is quidem. QUI EXSILI
652 20| conaris hoc dicere, neminem exstitisse qui Quinctium iudicio defenderet?" ~
653 14| uterer, si petendum esset; extorquendum est invito atque ingratis;
654 15| possidere liceret? ad haec extrema et inimicissima ium tam
655 17| oportere quam ad hanc rationem extremam necessario devenire. ~Quid
656 31| Caput XXXI~Miserum est exturbari fortunis omnibus, miserius
657 15| non modo ex numero vivorum exturbatur, sed, si fieri potest, infra
658 3 | ingenium; nam neque parum facetus scurra Sex. Naevius neque
659 27| edicto venisse; tibi quid facias definit, te instituit, tibi
660 30| ut, cum veritas cum hoc faciat, plus huius inopia possit
661 2 | telum iecerint, medicinae faciendae locus non erit. ~Id accidit
662 25| causam ut hoc tibi planum sit faciendum, neminem esse qui possit
663 25| volo audire; volo inauditum facinus ipsius qui id commisit voce
664 29| quo et ex ceteris dictis, factis cogitatisque Sex Naevi quivis
665 13| Si veretur ut res iudicio facto parata sit, iudicatum solvi
666 30| Naevi, non opibus, non facultate contendit; omnis tuas artis
667 4 | vendere; Romae sibi nummorum facultatem esse, quam, si saperet,
668 2 | dicturus, cui summam copiam facultatemque dicendi natura largita est.
669 1 | cui tenues opes, nullae facultates, exiguae amicorum copiae
670 17| prudentiam cognovi, non multum me fallit, si consulamini, quid sitis
671 2 | quod parati sunt facere, falsum crimen quasi venenatum aliquod
672 6 | esse, istum aequum esse famae fortunisque P. Quincti consulere
673 18| testimonium. Prosecuti sunt familiares et Albium et Quinctium;
674 11| Quis tam dissolutus in re familiari fuisset, quis tam neglegens,
675 6 | bona proscribi eius quicum familiaritas fuerat, societas erat, adfinitas
676 3 | inductus consuetudine ac familiaritate Quinctius fecit, ut dixi,
677 4 | Quinctius, ibi cum isto Naevio familiariter vivit. Annum fere una sunt,
678 24| instaret, homini pro amicitia familiarius dixi mihi videri ore durissimo
679 22| verum ante hoc tempus ne fando quidem audita. De re pecuniaria
680 | fas
681 20| plebis ne audierunt quidem. Fateor, si ita est, procuratorem
682 6 | ab atriis Liciniis et a faucibus macelli corrogat ut ad tabulam
683 21| nobili ne gladiatori quidem faveret. Si, quod tu semper summe
684 6 | egreditur ante diem II kalend. Februarias Quinctius Scipione et Norbano
685 16| hercule haec tecum duo verba fecisses: "Quid ago?" respirasset
686 9 | causam capitis, si sponsionem fecisset, priore loco diceret. Cum
687 9 | in salute atque auxilio ferendo. Illud etiam restiterat
688 18| utar verbis quam natura fert, aut levioribus quam causa
689 11| faceret, qui usque eo fervet ferturque avaritia ut de suis commodis
690 11| non faceret, qui usque eo fervet ferturque avaritia ut de
691 26| haec amentia, quid haec festinatio, quid haec immaturitas tanta
692 12| dicebatur et Romae iudicia fiebant. Restat ut aut summa neglegentia
693 16| praetores ut considerate fieret comparaverunt. Viri boni
694 31| bonis dominari videret, ipse filiae nubili dotem conficere non
695 6 | mandetis. L. Albius Sex. filius Quirina, vir bonus et cum
696 10| hodie possim. Certos mihi finis terminosque constituam,
697 15| conceditur; cui magistri fiunt et domini constituuntur,
698 7 | insigni iniuria confugit ad C. Flaccum imperatorem, qui tunc erat
699 3 | tamen quia postulat, non flagitat praeteribo.~
700 26| Philippe, qui inter illos florebas, hanc causam voles cum Hortensio
701 30| amicitia transfugere atque ad florentem aliam devolare, non profusis
702 2 | disertissimos, fortissimos, florentissimos nostrae civitatis, qui communi
703 22| eloquentia, gravitate, honore florentissimus civitatis, dicet Hortensius,
704 14| iactentur, pericula intendantur, formidines opponantur, ut his rebus
705 8 | iudicatum solvi satis det ex formula: QUOD AB EO PETAT QUOIUS
706 31| dedecore; funestum est a forti atque honesto viro iugulari,
707 8 | possit - iniuriam facere fortissime perseverat; aut satis dare
708 2 | aetatis homines disertissimos, fortissimos, florentissimos nostrae
709 15| non modo illae amplissimae fortunae sed etiam victus vestitusque
710 16| cepisse hominis propinqui fortunas funditus evertere.~
711 25| biduo veniunt. O hominem fortunatum qui eius modi nuntios seu
712 4 | communem existimaret pro fraterna illa necessitudine et pro
713 31| exercitatam, obsecravit per fratris sui mortui cinerem, per
714 16| permulta male agendi causa fraudandique fecerunt? ~Si dupondius
715 16| comparaverunt. Viri boni cum palam fraudantur, cum experiendi potestas
716 24| in hereditaria societate fraudarat, et eum iudicio tuo comprobabas
717 23| vadimonium mihi deservit, me fraudavit, a me nominis eius quod
718 18| causa abs te tota per summam fraudem et malitiam victa est, si
719 6 | attendatis, ut singulare genus fraudis et novam rationem insidiarum
720 18| Malitiosum? Non negas. Fraudulentum? Iam id quidem adrogas tibi
721 6 | secunda postridie. Veniunt frequentes. Testificatur iste P. QUINCTIUM
722 22| ac potentissimi, ut eorum frequentiam et consessum non modo P.
723 22| potentissimus Naevius; si fretus gratia postulabat aliquid
724 3 | rustica sane bene culta et fructuosa. Tollitur ab atriis Liciniis
725 3 | condisceret qui pecuniae fructus esset; tamen inductus consuetudine
726 6 | eius quicum familiaritas fuerat, societas erat, adfinitas
727 2 | omnia inimica atque infesta fuerint, te, C. Aquili, vosque qui
728 21| quicum experiretur; qualis is fuerit, si modo absentem defendebat
729 27| reprehendit: Si qui unum aliquem fundum quavis ratione possideat,
730 31| atque honesto viro iugulari, funestius ab eo cuius vox in praeconio
731 31| calamitosius cum dedecore; funestum est a forti atque honesto
732 4 | tota illa ratione atque re Gallicana; neque interea verbum ullum
733 6 | non recusare. Hic cum rem Gallicanam cuperet revisere, hominem
734 25| est hinc in saltum vestrum Gallicanum? Naevi, te rogo. MDCC milia
735 30| disciplina et quaestum et sumptum Galloni sequi maluerunt atque etiam,
736 6 | attendatis, ut singulare genus fraudis et novam rationem
737 19| locuples, sui negoti bene gerens, denique is quem, quotiens
738 3 | qui magna fide societatem gererent arbitrium pro socio condemnari
739 13| biennium versamur? quid negoti geritur in quo ille tot et talis
740 2 | studio et cupiditati morem gerunt et in eius modi rebus opes
741 6 | defendere. ~Haec dum Romae geruntur, Quinctius interea contra
742 4 | quas libidine, non ratione gesserat, moritur in Gallia Quinctius,
743 3 | principio res quem ad modum gesta et contracta sit cognoscatis. ~
744 7 | Alfenus interea Romae cum isto gladiatore vetulo cotidie pugnabat;
745 21| instituisses ut nobili ne gladiatori quidem faveret. Si, quod
746 19| qui primus erat offici gradus, servatus est a procuratore
747 11| ut ais, certis nominibus grandem pecuniam debuit. Heres eius
748 9 | auferret quo minus attulisset gratiae, sponsionem facere maluit;
749 1 | copiae sunt, cum adversario gratiosissimo contendat. ~Illud quoque
750 21| Quincti neminem fuisse, sed gratiosum fuisse. Mihi autem ad vincendum
751 18| Vereor me hercule ne aut gravioribus utar verbis quam natura
752 23| tamen hoc cogitent, ita se gravis esse ut, si veritatem volent
753 16| Propinquus. Si res ista gravissima sua sponte videretur, tamen
754 1 | quod humilitatem cuiusquam gravitas et virtus iudicis consoletur.
755 22| Philippus, eloquentia, gravitate, honore florentissimus civitatis,
756 23| veritatem volent retinere, gravitatem possint obtinere; si eam
757 17| ita considerent: non quid habeam sed quibus rebus invenerim
758 15| funus indicitur, si funus id habendum est quo non amici conveniunt
759 3 | his de rebus non necesse habeo dicere ea quae me P. Quinctius
760 1 | ventum est qui, ut summa haberem cetera, temporis quidem
761 28| causam cur mentirentur non haberent. Ex edicto autem non potuisse
762 11| caros et honestos esse atque haberi volunt, id Sex. Naevius
763 25| tamen: "Quid? si," inquit, "habes eius modi causam ut hoc
764 3 | si is qui vocem venalem habuerat ea quae voce quaesiverat
765 1 | temporis quidem certe vix satis habui ut rem tantam, tot controversiis
766 3 | putabat. Itaque hercule haud mediocriter de communi quodcumque
767 24| societatem coibas qui te in hereditaria societate fraudarat, et
768 9 | Illud etiam restiterat quod hesterno die fecerunt, ut te in ius
769 18| Albium et Quinctium; dicent hi quoque testimonium. Litterae
770 10| id mihi causa concedit ut hodie possim. Certos mihi finis
771 15| ita turpis ne morti quidem honestae locum relinquit. ~Ergo hercule,
772 15| integra, facile consolatur honestas egestatem. At non nemo aut
773 31| quam existimationem, quam honestatem in iudicium tuum prope acta
774 23| propinquum suum non modo honeste partis bonis verum etiam
775 13| pridem actum esse poterat. Ut honestiore iudicio conflictere? At
776 13| ne locum suum quem adhuc honestissime defendit obtineat, ne numeretur
777 30| capite fortunisque hominum honestissimorum dominentur ei qui relicta
778 11| ac necessarios caros et honestos esse atque haberi volunt,
779 22| eloquentia, gravitate, honore florentissimus civitatis,
780 7 | ipsius dignitas poscit, honoris gratia nomino. Is eam rem
781 30| illorum minas quas ante horrebamus neglegere coepimus. Si causa
782 31| bonis, luctuosius inimico; horribile est causam capitis dicere,
783 31| est causam capitis dicere, horribilius priore loco dicere.~Omnia
784 30| diligentiam, vitam omnino semper horridam atque aridam cordi fuisse.
785 18| enim semper inculte atque horride; natura tristi ac recondita
786 26| florebas, hanc causam voles cum Hortensio dicere, tamen superior sim
787 | Horum
788 2 | verbo Sex. Naevium, re ura huiusce aetatis homines disertissimos,
789 31| indignius ab inferiore atque humiliore; luctuosum est tradi alteri
790 1 | civitate, nihil est quod humilitatem cuiusquam gravitas et virtus
791 | I
792 21| ad vadimonium Quinctius. Iacet res in controversiis isto
793 2 | obsecrat ut multis iniuriis iactatam atque agitatam aequitatem
794 31| vexatus contumeliis, plurimis iactatus iniuriis non turpis ad te
795 14| vis est veritati, minae iactentur, pericula intendantur, formidines
796 5 | propterea quod hic mediocrem iacturam facere cupiebat, iste mediocri
797 31| quorum saepe et diu ad pedes iacuit stratus obsecrans per deos
798 7 | petitum, ita tum disceditur ut Idibus Septembribus P. Quinctium
799 2 | fortunis omnibus decernit, idque dum cogitat, non minus saepe
800 2 | venenatum aliquod telum iecerint, medicinae faciendae locus
801 2 | telum adversarius nullum iecerit, illis autem id tempus impugnandi
802 20| posse, ei misero, absenti, ignaro fortunarum suarum omnia
803 20| ornamenta per summum dedecus et ignominiam deripi convenire. ~Quod
804 31| fundo ornatissimo eiectus, ignominiis omnibus appetitus, cum illum
805 26| postea quid futurum esset ignorares, accidere autem multa possent,
806 3 | Caput III~Id quo facilius facere possitis,
807 15| necessitudines veteres intercedebant. Ilicone ad praetorem ire convenit?
808 15| venierunt, cuius non modo illae amplissimae fortunae sed
809 | illam
810 21| pertinere. ~"Erat," inquit, "illarum partium." Quid ni? qui apud
811 | illi
812 25| attendatis; profecto intellegetis illinc ab initio cupiditatem pugnasse
813 | illius
814 6 | quod si facere nolit atque imbiberit eius modi rationibus illum
815 4 | eum qui orationem bonorum imitaretur facta quoque imitaturum;
816 4 | imitaretur facta quoque imitaturum; auctionem velle facere
817 26| haec festinatio, quid haec immaturitas tanta significat? non vim,
818 | Immo
819 1 | Hortensi ne me in dicendo impediat, non nihil commoveor, gratia
820 26| dies XXX. Nempe si te nihil impediret, si voluntas eadem maneret,
821 1 | tempore abest nova legatione impeditus, et ad me ventum est qui,
822 14| considero, adesse atque impendere videntur neque vitari ullo
823 3 | quaestum sibi instituisset sine impendio, postea quam nescio quid
824 3 | postea quam nescio quid impendit et in commune contulit,
825 7 | iniuria confugit ad C. Flaccum imperatorem, qui tunc erat in provincia,
826 26| servorum manibus nuntio atque imperio tuo violatus esset. Corrigeres
827 22| multo iniquiora Naevius impetrabat. Neque enim inter studium
828 31| praetorem modo a quo ius impetraret invenire non potuit, atque
829 9 | quam rem facile a praetore impetrassent, nisi tu quod esset tuum
830 2 | detur cum et vitandi illorum impetus potestas adempta nobis erit
831 6 | vanum se et perfidiosum et impium esse fateatur. ~Libellos
832 1 | tantam, tot controversiis implicatam, possem cognoscere. ~Ita
833 30| est? cuius hominis fides imploranda est? qui denique questus,
834 31| iniuriam sine ignominia sibi imponerent. Denique ipsius inimici
835 18| et proscriptione bonorum improbissimus reperiebare. Malitiosum?
836 27| perspicere possit in hac causa improbitatem et gratiam cum inopia et
837 28| aliquo calumniatore atque improbo, sed ab equite Romano, propinquo
838 23| inventus est tam insignite improbus qui violare P. Quincti existimationem
839 2 | iecerit, illis autem id tempus impugnandi detur cum et vitandi illorum
840 3 | libertate usus est quo impunius dicax esset. ~Qua re quidem
841 26| spem malefici praesentis in incerto reliqui temporis eventu
842 13| hominis propinqui caput incolume esse patiamur? possumus
843 16| ipsi nihil alteri scientes incommodarint, nihil ipsis iure incommodi
844 16| incommodarint, nihil ipsis iure incommodi cadere possit. ~Ad vadimonium
845 1 | audire oportebit, ut multis incommodis veritas debilitata tandem
846 1 | Illud quoque nobis accedit incommodum, quod M. Iunius, qui hanc
847 25| incredibilem! o cupiditatem inconsideratam! o nuntium volucrem! Administri
848 26| Utrumlibet elige; alterum incredibile est, alterum nefarium, et
849 30| licentiam rusticana illa atque inculta parsimonia defendere an
850 18| consolabitur? Vixit enim semper inculte atque horride; natura tristi
851 15| acerbissimum vivo videntique funus indicitur, si funus id habendum est
852 26| praeceps eiectus, iam, quod indignissimum est, suorum servorum manibus
853 31| praeconio quaestu prostitit; indignum est a pari vinci aut superiore,
854 3 | pecuniae fructus esset; tamen inductus consuetudine ac familiaritate
855 14| sine cuiusquam dedecore, infamia pernicieque perveniat? Profecto,
856 30| etiam hunc miserum atque infelicem aliquando tandem posse consistere.
857 18| in causa pari discedere inferior videretur, tamen esset non
858 31| superiore, indignius ab inferiore atque humiliore; luctuosum
859 18| par quidem sit postulat, inferiorem se esse patitur, dumtaxat
860 2 | iniuriam omnia inimica atque infesta fuerint, te, C. Aquili,
861 21| autem inimicissime atque infestissime contendere perseveret, se
862 26| perspicua veritas ut eam infirmare nulla res possit.~An, ante
863 14| studioque aguntur, eo leviora infirmioraque existimo. Nihil igitur debuit,
864 23| a me nominis eius quod infitiatus esset diem petivit; ego
865 10| ab illo qui tum dixit iam informata causa est et a me, qui neque
866 | infra
867 3 | magna mutatio loci, non ingeni. Nam qui ab adulescentulo
868 9 | consuerunt vides accusare, et ea ingenia converti ad perniciem quae
869 3 | posset; non quo ei deesset ingenium; nam neque parum facetus
870 14| extorquendum est invito atque ingratis; quod non debet, eripiendum
871 3 | scurra Sex. Naevius neque inhumanus praeco umquam est existimatus.
872 21| quod Hortensium, quia nuper iniecit et quia Naevius semper id
873 2 | summam per iniuriam omnia inimica atque infesta fuerint, te,
874 31| imponerent. Denique ipsius inimici voltum superbissimum subiit,
875 15| liceret? ad haec extrema et inimicissima ium tam cupide decurrebas
876 21| facere conetur; sin autem inimicissime atque infestissime contendere
877 16| alienissimos, denique in inimicissimos viri boni faciunt et hominum
878 31| alteri cum bonis, luctuosius inimico; horribile est causam capitis
879 22| iniquius Alfenus, multo iniquiora Naevius impetrabat. Neque
880 2 | erit. ~Id accidit praetoris iniquitate et iniuria, primum quod
881 29| per vim, per iniuriam, per iniquitatem iudici totum agrum, qui
882 2 | quo is facilius quem velit iniquo iudicio opprimere possit. ~
883 14| aequum sit in Quinctium, id iniquum esse in Naevium? "Quincti
884 25| profecto intellegetis illinc ab initio cupiditatem pugnasse et
885 26| officium, quam pudorem? Mittis iniussu praetoris. Quo consilio?
886 16| vadimoniis desertis, saepe inlusi ac destituti; considerant
887 11| ab eo istam nescio quam innumerabilem pecuniam, doce aliquando
888 9 | iniuria potentiam levem atque inopem esse arbitrantur.~
889 1 | gratiam solitudini atque inopiae, si apud hoc consilium ex
890 6 | fraudis et novam rationem insidiarum cognoscere possitis. ~Ait
891 14| missum fecerit, hunc per insidias vi de agro communi deiecerit,
892 7 | praedio Quinctius accepta insigni iniuria confugit ad C. Flaccum
893 23| quisquam inventus est tam insignite improbus qui violare P.
894 4 | non satis erat in tabulis inspexisse quantum deberetur, nisi
895 24| facere conari. Cum cupidius instaret, homini pro amicitia familiarius
896 10| Caput X~Verum quoniam tibi instat Hortensius ut eas in consilium,
897 21| eductus; quem tu a puero sic instituisses ut nobili ne gladiatori
898 3 | adulescentulo quaestum sibi instituisset sine impendio, postea quam
899 27| quid facias definit, te instituit, tibi praecepta dat. EOS
900 17| summi offici desideremus et instituta virorum bonorum requiramus. "
901 21| potest. Fit rebus omnibus integris neque proscriptis neque
902 23| ita levis esse ut omnes intellegant non ad obtinendum mendacium,
903 5 | posse facere videbat, debere intellegebat, mentiri, quia causa cur
904 25| diligenter attendatis; profecto intellegetis illinc ab initio cupiditatem
905 9 | priore loco causam dicere intellegis. Eos porro qui defendere
906 14| minae iactentur, pericula intendantur, formidines opponantur,
907 29| socium quem, quo modo nunc intendit, ne in vivorum quidem numero
908 15| et necessitudines veteres intercedebant. Ilicone ad praetorem ire
909 21| erat familiaris; itaque is intercedebat." Tu contra Burrieni qui
910 17| de re pecuniaria recens intercedit; postulone a praetore ut
911 20| Naevium conveniret, videturne intercessisse appellatio tribunorum non
912 22| non denique ulla umquam intercessit postulatio, mitto aequa,
913 20| parere. Quid? si M. Brutus intercessurum se dixit palam, nisi quid
914 11| libere non sinis, quem nunc interficere nefarie cupis, eum tum pudenter
915 22| vestrum quicquam, ut opinor, interfuit; ingenio, vetustate, artificio
916 4 | neque interea verbum ullum interposuit Naevius aut societatem sibi
917 11| controversiam veniret, aut intra parietes aut summo iure
918 17| habeam sed quibus rebus invenerim quaerant, et quem ad modum
919 22| Tu aliquem patronum invenies, hominem antiqui offici,
920 12| praeterea quid possis dicere invenio. Satis est argumenti nihil
921 31| modo a quo ius impetraret invenire non potuit, atque adeo ne
922 21| calumniante biennium, usque dum inveniretur qua ratione res ab usitata
923 28| difficillima cum summa sua invidia maximoque periculo P. Quincti
924 14| tanto negotio, nihil tam invidioso iudicio, nihil tam copiosa
925 16| vi ac necessitate coacti, inviti, multis vadimoniis desertis,
926 11| appellare, non audebas, ne invitus audiret. Id erat profecto.~
927 15| intercedebant. Ilicone ad praetorem ire convenit? continuone verum
928 13| verbis satis acceperit, isdem ipse, quod peto, satis det.
929 | isti
930 21| id audebant. An omnis tu istos vincere volebas qui nunc
931 | istud
932 11| summo iure experiretur? Itane est? quod viri optimi faciunt,
933 | iterum
934 20| Iniuria postulabas. "Ita iubebare"; recusabat Alfenus. "Ita,
935 19| sed ex edicto suo fieri iubebat. ~Qui locus igitur absentis
936 8 | Quinctius quin ita satis dare iuberetur, si bona possessa essent
937 9 | causae nihil esset quin secus iudicaret ipse de se, quod iudicium
938 10| manere suspicionem nos rem iudicari nolle; neque illud mihi
939 8 | satis dare ne videretur iudicasse bona sua ex edicto possessa
940 13| capite alterius libenter iudicat et Q. Hortensius contra
941 30| idcirco nobis etiam magis te iudice opus esse arbitrati sumus.
942 31| forti atque honesto viro iugulari, funestius ab eo cuius vox
943 15| extrema et inimicissima ium tam cupide decurrebas ut
944 1 | accedit incommodum, quod M. Iunius, qui hanc causam aliquotiens
945 20| C. Aquilius, talis vir, iuratus hoc ius in civitate constituat:
946 5 | auctionem venderet, domini iussu quippiam promisisset. ~Destitutione
947 26| praetoris. Quo consilio? Iussurum sciebas. Quid? cum iussisset,
948 18| tot, quibus omnibus causa iustissima est cur scire potuerint,
949 4 | Caput IV~Cum annos iam compluris
950 9 | Caput IX~Conturbatus sane discedit
951 18| dies profectionis pridie kal. Febr. Nonis Febr. si Romae
952 18| modi causa P. Quinctius laborabit et, diutius in tanto metu
953 13| Aquili, neque in eo nunc laboro. Pecunia mea tot annos utitur
954 15| carnifices ad reliquias vitae lacerandas et distrahendas.~
955 31| subiit, ipsius Sex. Naevi lacrimans manum prehendit in propinquorum
956 27| manus adlatas esse ante suos Lares familiaris; hoc dico ...~
957 2 | facultatemque dicendi natura largita est. Ita fit ut ego qui
958 19| est is Quinctius; nisi si latitant qui ad negotium suum relicto
959 17| primum exspectare, deinde, si latitare ac diutius ludificare videatur,
960 27| illud dicere, eum qui non latitaret, cui Romae domus, uxor,
961 19| QUI FRAUDATIONIS CAUSA LATITARIT. Non est is Quinctius; nisi
962 28| quod neque fraudandi causa latitasset neque exsili causa solum
963 23| ego experiri non potui, latitavit, procuratorem nullum reliquit.
964 27| ipsum qui fraudandi causa latitet, eum ipsum quem iudicio
965 26| non vim, non scelus, non latrocinium, non denique omnia potius
966 23| est qui fraudationis causa latuisse dicat, quis qui absentem
967 2 | quos tibi advocavisti viris lectissimis civitatis spem summam habere
968 1 | hoc tempore abest nova legatione impeditus, et ad me ventum
969 15| domini constituuntur, qui qua lege et qua condicione pereat
970 16| atrocitas necessitudinis nomine levaretur. Ad vadimonium non venit.
971 24| testimonium, quod in aliena re leve esset, id in tua, quoniam
972 9 | ita sine iniuria potentiam levem atque inopem esse arbitrantur.~
973 14| conatu studioque aguntur, eo leviora infirmioraque existimo.
974 18| verbis quam natura fert, aut levioribus quam causa postulat. Ais
975 23| si eam neglexerint, ita levis esse ut omnes intellegant
976 30| Naevius id quod libet, et ei libebit id quod non licet, quid
977 15| simul possidetur; de quo libelli in celeberrimis locis proponuntur,
978 13| Aquilius de capite alterius libenter iudicat et Q. Hortensius
979 12| tibi obstiterit aut unica liberalitas. Si neglegentiam dices,
980 13| C. Aquili; iam tu potes liberatus discedere molestia prope
981 11| noluisti quem nunc respirare libere non sinis, quem nunc interficere
982 3 | vocem in quaestum contulit, libertate usus est quo impunius dicax
983 3 | dedisset, pater nihil praeter libertatem reliquisset, vocem in quaestum
984 4 | reddere earum rerum quas libidine, non ratione gesserat, moritur
985 27| ID AUFERRE ET ABDUCERE LICEBIT. Quid tum? DOMINUM, inquit,
986 30| possitne se contra luxuriem ac licentiam rusticana illa atque inculta
987 19| electum hominem egentem, litigiosum, improbum, qui posset scurrae
988 7 | fecisse, si hoc quod per litteras istius in Gallia gestum
989 19| Nihil minus; eques Romanus locuples, sui negoti bene gerens,
990 16| consuluisti, ne hoc quidem tecum locutus es: "Horae duae fuerunt:
991 4 | bonum facere oportebat, id loquebatur Naevius, credidit Quinctius
992 30| dicere, non ad voluntatem loqui posse, non ab adflicta amicitia
993 26| conlocares? Atque haec perinde loquor, quasi ipso illo tempore,
994 23| bonis verum etiam communi luce privaret. Ubi erant ceteri
995 17| quaero abs te, C. Aquili, L. Lucili, P. Quinctili, M. Marcelle:
996 16| non ad C. Aquilium aut L. Lucilium rettulisti, sed ne ipse
997 31| tradi alteri cum bonis, luctuosius inimico; horribile est causam
998 31| inferiore atque humiliore; luctuosum est tradi alteri cum bonis,
999 30| qui denique questus, qui luctus, qui maeror dignus inveniri
1000 17| si latitare ac diutius ludificare videatur, amicos convenire,
|