Caput

 1 II    | amplissimorum praemiorum ad rein publicam adducti, metu crudelissimorum
 2 II    |   propter multa praeclara in rem publicam merita condonetis, nec postulaturi,
 3 V     |     senatum iudicasse contra rem publicam esse factam. Illam vero
 4 V     |         aut propter magna in rem publicam merita mediocris in bonis
 5 V     |     caedem hanc ipsam contra rem publicam senatus factam esse decrevit?
 6 V     |       inter civis non contra rem publicam.~Non enim est illa defensio
 7 V     |       publica oppressa sunt, rem publicam tamen non volnerarunt. ~
 8 VI    |        se defendisset contra rem publicam fecisse, sed, cum inesset
 9 IX    |   scelere in praetura vexare rem publicam, videretque ita tracta esse
10 IX    |     integrum ad dilacerandam rem publicam quaereret, -- subito reliquit
11 IX    |       hoc est, ad evertendam rem publicam, plenum annum atque integrum.~
12 XI    |   servare potuerit, quin una rem publicam vosque servaret. Si id iure
13 XI    |          quod senatus contra rem publicam factum iudicavit: ab utro
14 XIII  |           Milonis erga me remque publicam meritorum memoria; valebant
15 XIII  |        suo se metu, periculo rem publicam liberare? At nunc, Clodio
16 XXIII | potestati, cui senatus totam rem publicam, omnem Italiae pubem, cuncta
17 XXVII |  Nympharum incendit, ut memoriam publicam recensionis tabulis publicis
18 XXVIII|         etsi aequabiliter in rem publicam, in privatos, in longinquos,
19 XXVIII|       fuisse, per quos totam rem publicam resque privatas omnium possideret?~
20 XXIX  |     inferis evocare, propter rem publicam fecisset. Eius igitur mortis
21 XXX   |           qui nihilo segnius rem publicam defendit, is vir vere putandus
22 XXXII |          annos illum in hanc rem publicam insultare pateretur. Polluerat
23 XXXIII|    conaretur occidere, hodie rem publicam nullam haberetis. ~An ille
24 XXXV  |       conciliarit meritis in rem publicam singularibus. Senatus erga