Caput

1 1 |           ideo mihi videtur rerum natura, quod gravissimum fecerat,
2 4 |          qualem nobis vitam rerum natura promiserit, quae primum
3 10|          quam diu habueris.~Rerum natura illum tibi sicut ceteris
4 10|      iniustus vir habeatur?~Dedit natura fratri tuo vitam, dedit
5 10|          quae subinde, quid rerum natura sit, obliviscitur nec umquam
6 11|  voluntaria mortalitatis oblivio: natura nulli se necessitatis suae
7 15|  carissimam et ne ei quidem rerum natura lugendi necessitatem abstulit,
8 17|           excerpendum, quem rerum natura in exitium opprobriumque
9 18| supervacuum; aliquid enim a nobis natura exigit, plus vanitate contrahitur.