Caput

1 3 |       felicitatem suam nosset frater tuus, exemptus est. Parum
2 5 |  defunctis sensus est, finiri frater tuus cupit? De alio fratre,
3 5 | lacrimis numquam desinentibus frater tuus cupit, indignus hoc
4 5 |   dolorem dimitte; nec impius frater sic desiderari debet nec
5 9 | sensus superest, evasit omnia frater meus vitae incommoda et
6 9 |     Erras: non perdidit lucem frater tuus, sed sinceriorem sortitus
7 10|       moveri, quod sibi talis frater parum diu contigerit, non
8 14|      exsilio nuntiata est? Is frater, qui eripuit fratrem carceri,
9 16| mortisque arbiter, M. Antonii frater duci iubebatur ad supplicium!